-Αναστασία Χ.-

Το βλέμμα της κουκουβάγιας-Μέρος 3ο

Προηγούμενο Την ησυχία του μισοφωτισμένου δωματίου διέκοπτε το ρυθμικό «ταπ ταπ» των ακροδακτύλων του στο μπράτσο της βελούδινης πολυθρόνας. Ο Γρηγόρης έπινε μικρές συχνές γουλιές από το γεμάτο κονιάκ ποτήρι του, που έκαναν το μήλο του Αδάμ του ν’ ανεβοκατεβαίνει νευρικά. Κοίταξε το μισοτελειωμένο μπουκάλι δίπλα του και το πρόσωπό του συνοφρυώθηκε ακόμη περισσότερο. «Πού…
Read more: Το βλέμμα της κουκουβάγιας-Μέρος 3ο
Το βλέμμα της κουκουβάγιας-Μέρος 2ο

Προηγούμενο Η Αριάδνη, αγνοώντας επιδεικτικά τον Γρηγόρη που παρέμενε κρυμμένος ως τότε από τη μεγάλη πολυθρόνα, προχώρησε προς τα παράθυρα. Άρχισε να τα κλείνει, να τ’ ασφαλίζει και να τραβά τις κουρτίνες νευρικά, βυθίζοντας το δωμάτιο στο σκοτάδι και αφήνοντάς τον αποσβολωμένο. «Τελειώσαμε για σήμερα!», φώναξε δυνατά «Πίστη, ετοιμάσου! Θα βγούμε!» «Πού θα πάτε πάλι;…
Read more: Το βλέμμα της κουκουβάγιας-Μέρος 2ο
Το βλέμμα της κουκουβάγιας-Μέρος 1ο

Έσπρωξε την καγκελόπορτα του περιποιημένου κήπου, όπου έμοιαζε να έχει ξεχαστεί το φθινόπωρο, και πήρε ν’ ανεβαίνει ευθυτενής, με νευρικό κοφτό βήμα, το πλακόστρωτο μονοπάτι ως το νεόδμητο διώροφο σπίτι, όταν μαρμάρωσε. Όλα τα παράθυρα του σπιτιού του ήταν ορθάνοικτα με τραβηγμένες τις κουρτίνες και η βαριά δρύινη εξώπορτα μισάνοιχτη. Χίλιες σκέψεις πέρασαν από το…
Read more: Το βλέμμα της κουκουβάγιας-Μέρος 1ο
Η κερασιά – Μέρος 2ο

Προηγούμενο Κατά το ξημέρωμα, η Ελέσα έγειρε δίπλα στον τραυματισμένο και παρακολουθούσε την κοφτή ανάσα του να κάνει τα χείλη του να τρεμουλιάζουν. Ο ασθενής φαινόταν ν’ ανταποκρίνεται καλά. Το μόνο που την ανησυχούσε ήταν ο Κωστής. Όσα σενάρια και αν έκανε κάθε φορά για το τι έπρεπε να περιμένει από τον αδερφό της, τι…
Read more: Η κερασιά – Μέρος 2ο
Η κερασιά – Μέρος 1ο

Η Ελέσα κοντοστάθηκε ψάχνοντας την ανάσα της. Οι σκιές γύρω της βάθαιναν στα δασωμένα διπλώματα της γης και η νύχτα απλωνόταν σαν μελάνι που χύνεται σε λευκό χαρτί. Σκούπισε τον ιδρώτα της και κοίταξε ανήσυχη γύρω της. Το λεωφορείο καθυστέρησε πάρα πολύ. Αν δεν βιαζόταν, θα αναγκαζόταν να περπατήσει μέσα στο σκοτάδι, καθώς σε λίγο…
Read more: Η κερασιά – Μέρος 1ο
Κάτω από ένα ψάθινο καπέλο

Χούφτιασε τη ζεστή ψιλόκοκκη χρυσαφιά άμμο και την άφησε να κυλήσει αργά μέσα από την κλεισμένη σαν κλεψύδρα χούφτα της, χαμογελώντας ευτυχισμένη καθώς την κοιτούσε να σμυριδίζει και να σχηματίζει ένα βουναλάκι. Πόσο της είχε λείψει ο τόπος της, τόσους μήνες. Το ασταμάτητο τερέτισμα των τζιτζικιών, το φλοίσβισμα των κυμάτων, τα αρώματα της αλιφασκιάς και…
Read more: Κάτω από ένα ψάθινο καπέλο
Ο κουμπαράς της ζωής

Ο κυρ Ασημάκης κάθισε βαρύθυμος στην καρέκλα του, που έτριξε μοιρολατρικά κάτω από το βάρος του, και ξεφύσηξε εκνευρισμένος, κάνοντας το παχύ, κιτρινισμένο από τον καπνό μουστάκι του να τρεμουλιάσει. Όλοι γύρισαν και τον κοίταξαν ανήσυχοι, όλοι εκτός από την Κωνσταντούλα. Μέσα από τα δασιά φρύδια του, ο κυρ Ασημάκης κάρφωσε με το βλέμμα του…
Read more: Ο κουμπαράς της ζωής
Η ζωή που τους ανήκε

«Συγγνώμη, Μαντμαζέλ… Σας γνωρίζω;», ακούστηκε μία διστακτική φωνή δίπλα της και η Ζαν γύρισε ξαφνιασμένη. Ο νεαρός άνδρας την κοιτούσε με μάτια διάπλατα ανοιχτά, φανερά σαστισμένος. Ξαφνικά ήρθε και κόλλησε σχεδόν το πρόσωπό του στο δικό της, κοιτώντας την εξεταστικά. Η μυρωδιά του καπνού, αναμειγμένη με ακριβή ανδρική κολώνια την τύλιξε.«Δεν είναι δυνατόν!», ψέλλισε στα…
Read more: Η ζωή που τους ανήκε
Το τίμημα

Η Αγγελική έγερνε πάνω στο παράθυρο του συνοδηγού και κοιτούσε αφηρημένη έξω, τη βαθιά δασωμένη χαράδρα που αγκάλιαζε ο φιδωτός δρόμος και τις γύρω βουνοπλαγιές. Ξαφνικά το κορμί της έγειρε απότομα προς τα δεξιά και το κεφάλι της ακούμπησε ανεπαίσθητα στο τζάμι. «Μπορείς, σε παρακαλώ, να μην τρέχεις;» είπε φανερά εκνευρισμένη και το σαγόνι της…
Read more: Το τίμημα