-

Ρίξε μου ένα ξεμάτιασμα!
Read more: Ρίξε μου ένα ξεμάτιασμα!Άμα με ρωτήσεις ποια εποχή λατρεύω, θα σου πω την άνοιξη. Για την ακρίβεια, όχι την αρχή της με τις ψύχρες, που κυκλοφορείς το πρωί σαν καλοτυλιγμένη σφολιάτα, με κοντομάνικο – ζακέτα – μπουφάν κουμπωμένο ως το λαιμό και το βράδυ στο σπίτι σαν γκέισα, με κάλτσα – σαγιονάρα! Αλλά εκεί, γύρω στα μέσα Μάη,…
-

Γιαγιά, τηλέφωνο!
Read more: Γιαγιά, τηλέφωνο!Η γιαγιά μου πάντα εκεί. Άγρυπνος φύλακας της παραλίας, της ιδιόκτητης ταβέρνας και κυρίως, του τηλεφωνικού κέντρου. Απ’ τα τελευταία του ΄70, ο πίνακας με τα βύσματα. 24ωρη εξυπηρέτηση στο νησί! Μόλις χτυπούσε και δεν ήταν στα ζώα ή στη θάλασσα να καθαρίζει ψάρια, έβγαινε όπως – όπως από την κουζίνα στο καμαράκι, ν’ απαντήσει…
-

Βίλα “Χρυσή”
Read more: Βίλα “Χρυσή”Διέσχιζε τα δυο τετράγωνα απόσταση η Ελένη, άνεμος, ούτε αν περνούσε αμάξι κοίταξε στη μοναδική διασταύρωση. Γρατσούνισε το χέρι της σ΄ έναν κορμό, χαμπάρι δεν πήρε, τα πόδια της είχαν βγάλει φτερά. Άπειρα τηλέφωνα είχε κάνει στην θεία της, συνεχής επανάκληση για μισή ώρα, δεν το σήκωσε κανείς. Το μυαλό της έτρεχε γρηγορότερα απ’ αυτήν…
-

Άσπρα μούρα, μαύρα μούρα…
Read more: Άσπρα μούρα, μαύρα μούρα…Ο εφιάλτης μου όταν ήμουν παιδί, ήταν να με αναγκάζουν να μαζεύω χόρτα! Θα μου πεις, εδώ βάζουν ανήλικους να ξεθάβουν νάρκες. Για μένα και ας μην ήξερα τότε, ήταν το ίδιο τρομακτικό. Όσο μ’ άρεσαν οι βόλτες στην ύπαιθρο, σιχαινόμουν να συλλέγω… αποδεικτικά. Υποθέτω μ’ εκμεταλλευόταν η μάνα μου για να μην σκύβει, αλλά…
-

Παράτα με!
Read more: Παράτα με!-Έλα, ναι, έχω δουλειά ακόμα. -Α, θα μπεις στο σχόλασμα μάρκετ; Τώρα σου ‘ρθε; Είχαμε πει το απόγευμα να πάμε μαζί. -Τελευταία στιγμή ως συνήθως, δεν έχω γράψει όλη την λίστα. Ό,τι θυμάσαι, χαίρεσαι, με κούρασες τόσα χρόνια! -Το ξέρω ότι έχω δυο ώρες μέχρι να πας, αλλά πρέπει να βρω κενό να σκεφτώ τι…
-

Φιατάκι 127
Read more: Φιατάκι 127Η αγαπημένη συνήθεια των γονιών μου, ήταν τα Σαββατοκύριακα να παίρνουν το αμάξι και να πηγαίνουμε εκδρομές. Μονοήμερες ή διήμερες. Άνθρωποι ταλαιπωρημένοι και οι δύο, που τους πετάξανε μικρούς στον μεροκάματο, βγάλανε τ’ απωθημένα τους – όσα ελάχιστα προλάβανε – μόλις ο πατέρας μου πήρε σύνταξη. Ήταν στρατιωτικός και αυτό έγινε σχετικά νωρίς, εγώ πήγαινα…
-

Η Μαργαρίτα, η Μαργαρώ
Read more: Η Μαργαρίτα, η ΜαργαρώΜια γυναικεία συναδελφική φωνή. Μια ευγενική και χαμογελαστή φωνή είναι για μένα στο τηλέφωνο. Όποτε χρειάζομαι τη βοήθεια του τμήματός της, όσο φορτωμένη, όσο αγχωμένη και να είμαι, όταν απαντά στην κλήση μου εκείνη, πάντα μα πάντα μου φτιάχνει τη διάθεση. Νομίζω κάποιοι από εμάς, σαν αυτήν, είμαστε γεννημένοι για τον κλάδο της επικοινωνίας, της…
-

Υστεροφημία
Read more: ΥστεροφημίαΔεν άργησα να καταλάβω πως είναι πιο εύκολο να σβήσεις το φως μέσα σου, απ’ το να παλέψεις το σκοτάδι γύρω σου. Ένα φου σε χωρίζει! Είναι στην φύση μας. Η αιώνια μάχη καλού και κακού, μόνο που τελικά μπορούν και τα δυο να σου ζεστάνουν την καρδιά εξίσου! Αερολογίες μας μάθανε στα παιδικά παραμύθια,…
