Η Πελαγία λάτρευε την συγκεκριμένη μυρωδιά. Όπως το χώμα αδηφάγα καταβρόχθιζε τις σταγόνες τις φρέσκιας βροχής και πλημμύριζε την πλάση πετριχώρ, έτσι και αυτή με κάθε εκατοστό του κορμιού της προσπαθούσε να ρουφήξει και να φυλακίσει την οσμή. Γιατί την γέμιζε ελευθερία, γιατί ήταν η ανανέωση της πλάσης. Ό,τι και να έκανε, τα παρατούσε και…

Η Πατούλα ερωτεύτηκε στα δεκαέξι της χρόνια τον Γιούργα. Όμορφη δεν την έλεγες, αλλά είχε μια γλύκα που έρεε σερμπέτι απ’ τα πράσινα μάτια της σαν σου μίλαγε. Νύμφη την αποκαλούσε ο πατέρας της, η αύρα της ξεπερνούσε το ψεγάδι της: την κατάρα που κρυφά κουβαλούσε, πως με την έξοδό της στην πλάση, πέθανε την…

Ο Άρης ήταν άνθρωπος της συνήθειας. Πόσο μάλλον στην ακριτική Ορεστιάδα, που είχε περιορισμένες επιλογές για περιποιημένο πρώτο καφέ της μέρας. Με συνοδεία αφράτου γεμιστού κουλουριού. Τεταρτούλα ήταν, επτά ακριβώς όταν κατέβηκε απ’ το αμάξι και κατευθύνθηκε στο φούρνο της γιαγιάς. Τρία άτομα ουρά, η κοπέλα μπροστά του μόλις ένιωσε τον άγνωστο πίσω της, γύρισε…

Ο Κωστής μια γυναίκα λάτρεψε κεραυνοβόλα. Είκοσι χρονών ήταν και οι δυο το ’65, όταν περάσανε τα σκαλιά της εκκλησίας. Τυχαία βρέθηκε η Αργυρή στην ενορία του, καλεσμένη σε βάπτιση, εκείνη την Κυριακή, στον Φανό. Μόλις δυο έτη μετά, τα ξαναδιάβηκανε ως παντρεμένοι. Μελωμένος ο έρωτάς τους, άνθισε στις καρδιές τους, σαν κατακόκκινα κλαδιά κισσού…

Την ποθούσε διαβολεμένα. Την έβλεπε να περνά από μπροστά του και το βλέμμα του ταξίδευε στο λυγερό κορμί της. Του κουβέντιαζε και έλιωνε στα πόδια του, ήταν όμοιο πυρακτωμένο σίδερο που έμπηγε βαθιά του, ο ήχος της φωνής της. Το αθώο χαμόγελό της, το ρουφούσε η διψασμένη του ψυχή, για να αιχμαλωτίσει σα δαίμονας όσο…