Προηγούμενο Η Λίζα ξύπνησε σε μια άδεια αίθουσα. Όχι το γραφείο της. Όχι το σπίτι της. Κάτι ενδιάμεσο. Ένα μέρος καθαρό, αποστειρωμένο. Στους τοίχους δεν υπήρχε τίποτα — ούτε παράθυρα, ούτε πόρτες. Και όμως φως υπήρχε. Ένα φως απαλό, που δεν ερχόταν από κάπου συγκεκριμένα. Ένα φως που φαινόταν… γνώριμο. Σηκώθηκε. Το σώμα της υπάκουσε,…

Προηγούμενο Η Λίζα ξύπνησε στον καναπέ της, αλλά κάτι ήταν λάθος. Πολύ λάθος. Ο ήχος του ρολογιού ήταν μονότονα παραμορφωμένος, σαν να κόλλησε στον χρόνο: τικ-τικ… τικ-τικ… χωρίς κενό ανάμεσα. Ο αέρας μύριζε… αλουμίνιο. Το φως απ’ το παράθυρο ήταν στατικό. Δεν άλλαζε, όσο κι αν κυλούσαν τα λεπτά.Το πιο τρομακτικό: ο καθρέφτης απέναντί της…

Προηγούμενο Μετά από ατελείωτες ώρες αναμονής, οι δύο γυναίκες ξαναβρέθηκαν στο κτίριο. Είχαν κλέψει μερικά δευτερόλεπτα μέσω της καθαρίστριας που τις άφησε μέσα. Η αποθήκη ήταν ήσυχη, σκονισμένη και ψυχρή. Στον πίσω τοίχο υπήρχε ένας μεταλλικός πίνακας. Όταν η Λίζα έβαλε το χέρι της, πίεσε μια μικρή εγκοπή που είχε δει στο βίντεο.Ο πίνακας άνοιξε…

Η Λίζα κοίταξε το ρολόι της. Ήταν ήδη 15:28 και δεν είχε προλάβει ούτε να φάει. Η εταιρεία πληροφορικής στην οποία εργαζόταν είχε μόλις αναλάβει ένα απαιτητικό έργο, κι εκείνη είχε χωθεί ως τον λαιμό σε κώδικες, δοκιμές και email. Η εταιρεία πληροφορικής στην οποία εργαζόταν είχε αναλάβει ένα ιδιαίτερα απαιτητικό έργο – μια κρατική…