Προηγούμενο Κατά το ξημέρωμα, η Ελέσα έγειρε δίπλα στον τραυματισμένο και παρακολουθούσε την κοφτή ανάσα του να κάνει τα χείλη του να τρεμουλιάζουν. Ο ασθενής φαινόταν ν’ ανταποκρίνεται καλά. Το μόνο που την ανησυχούσε ήταν ο Κωστής. Όσα σενάρια και αν έκανε κάθε φορά για το τι έπρεπε να περιμένει από τον αδερφό της, τι…

Η Ελέσα κοντοστάθηκε ψάχνοντας την ανάσα της. Οι σκιές γύρω της βάθαιναν στα δασωμένα διπλώματα της γης και η νύχτα απλωνόταν σαν μελάνι που χύνεται σε λευκό χαρτί. Σκούπισε τον ιδρώτα της και κοίταξε ανήσυχη γύρω της. Το λεωφορείο καθυστέρησε πάρα πολύ. Αν δεν βιαζόταν, θα αναγκαζόταν να περπατήσει μέσα στο σκοτάδι, καθώς σε λίγο…