“Καλημέρα!” (Σε σκεφτόμουν…)
“Καλημέρα και σε εσένα!” (Και εγώ, αλλά δεν έβρισκα τα κότσια να σου στείλω!)
“Είσαι στη δουλειά;” (Θέλω τόσο πολύ να σου μιλήσω, αλλά δεν θέλω να σε ενοχλώ!)
“Ναι ναι, δουλειά κλασικά! Ευτυχώς τώρα δεν έχω τρέξιμο! Εσύ;” (Ναι ναι, εδώ στο μπ@ρδέλο! Ευτυχώς που μου έστειλες και θα περάσει ευχάριστα η ώρα!)
“Και εγώ μια απ’ τα ίδια! Πώς είσαι;” (Εδώ στο μπ@ρδέλο κι εγώ! Πες μου σε παρακαλώ τι σου συμβαίνει αυτές τις μέρες… θα τρελαθώ!)
“Καλά είμαι μωρέ! Νυστάζω λίγο αυτές τις μέρες!” (Δεν είμαι καθόλου καλά αυτόν τον καιρό και το μόνο που χρειάζομαι είναι να κάτσω σπίτι!)
“Σε νιώθω! Ίσως να φταίει κι αυτός ο σκατόκαιρος!” (Μακάρι να ήξερες πως όσο σκατά νιώθεις εσύ, νιώθω κι εγώ!)
“Ίσως! Εσύ πες μου… πώς είσαι;” (Μίλησέ μου! Θέλω να μάθω!)
“Καλά λέω μωρέ! Έχω πιεστεί λιγάκι, αλλά θα περάσει!” (Τι να σου πρωτοπώ; Σωματικά είμαι καλά. Ψυχικά όχι. Νιώθω σαν ένα γυαλί που κάθε μέρα που περνάει, ραγίζει όλο και περισσότερο…)
“Αντέχεις εσύ! Δεν σε φοβάμαι!” (Νιώθω ακριβώς το ίδιο και τρέμω στην ιδέα να μοιραστώ τις σκέψεις μου με κάποιον!)
“Ναι, γιατί εσύ πας πίσω!” (Στα δικά μου μάτια είσαι ο πιο δυνατός! Μακάρι να ήξερες πόση δύναμη μου δίνεις! Αν δεν ήσουν εσύ…)
“Να κανονίσουμε να βρεθούμε όλοι μαζί. Να τα πούμε και από κοντά!” (Θέλω να σε δω!)
“Εννοείται! Θα το κανονίσουμε οπωσδήποτε!” (Και εγώ θέλω να σε δω!)
“Είσαι σίγουρα καλά;” (Σε παρακαλώ! Πες μου τι είναι αυτό που σε απασχολεί… Το ξέρω ότι δεν είσαι καλά!)
“Ναι, ρε! Έχω μια δύσκολη μέρα, αλλά όλα καλά! Γιατί;” (Όλα πάνε κατά διαόλου. Δουλειά… Ζωή… Δεν κοιμάμαι. Δεν έχω χρόνο για μένα. Όλο κλαίω! Πιέζομαι από παντού και δεν ξέρω τι άλλο να κάνω. Μέσα σε όλα αυτά τα σκατά, μόνο εσύ με κάνεις να γελάω και αυτό δεν θέλω να το χάσω…)
“Τίποτα μωρέ! Απλά να σιγουρευτώ!” (Ρωτάω γιατί σε νοιάζομαι. Ίσως λίγο παραπάνω από όσο περίμενα…)
“Εσύ είσαι καλά;” (Είμαι δίπλα σου! Μίλα μου!)
“Ναι, ναι! Όλα καλά!” (Όλα λάθος! Η δουλειά με κουράζει. Η ζωή με πιέζει. Τρέχω να προλάβω και νιώθω πως ο χρόνος στερεύει. Δεν νιώθω ευτυχία! Επιβιώνω σε μια ζωή που έπρεπε να είναι γεμάτη φως και από την άλλη είσαι κι εσύ που με κάνεις να ξεχνιέμαι. Και όλο αυτό με τρομάζει! Το θέλω, αλλά με τρομάζει…).
“Χαίρομαι πολύ!” (Θα είμαι πάντα εδώ να σε ακούω!”)
“Κανόνισε την επόμενη να τα πούμε από κοντά!” (Ούτε εγώ θα σε αφήσω!)
“Βέβαια! Φιλιά!”
“Φιλιά!”
Κατερίνα Μοχράνη