-
Η κόκκινη κλωστή
Read more: Η κόκκινη κλωστή«Λένε πως υπάρχει μια κόκκινη κλωστή. Δεν τη βλέπεις. Δεν τη νιώθεις. Δεν ακούς ποτέ τον ήχο της όταν τεντώνει. Κι όμως, ενώνει δύο ανθρώπους που είναι γραφτό να συναντηθούν. Μπορεί να μπερδευτεί. Μπορεί να τεντώσει μέχρι να πονέσει. Μπορεί να τους οδηγήσει σε άλλες αγκαλιές, σε άλλες ζωές, σε άλλα σπίτια. Αλλά δεν κόβεται…
-
Το αγαπημένο μου μέρος
Read more: Το αγαπημένο μου μέρος‘Σε μισή ώρα, θα έρθω να σε πάρω. Θέλω να συζητήσουμε κάτι!’. Η Τζένη διάβασε το μήνυμα στο κινητό της φευγαλέα και ήπιε μια γουλιά καφέ. Κάτι είχε η μέρα που την ενοχλούσε… Πες το, προαίσθημα… Πες το, διαίσθηση… Δεν μπορούσε να συγκεντρωθεί στη δουλειά. Δεν μπορούσε να σκεφτεί καθαρά. Ήξερε πως αυτή η συνάντηση,…
-
Νυχτόβια πλάσματα – Μέρος 6: Ανάμεσα στη Νύχτα και την Αυγή (Φινάλε)
Read more: Νυχτόβια πλάσματα – Μέρος 6: Ανάμεσα στη Νύχτα και την Αυγή (Φινάλε)Προηγούμενο Η μυρωδιά του νοσοκομείου είχε αρχίσει να γίνεται αφόρητη. Η Ρόζα καθόταν στην ίδια καρέκλα εδώ και ώρες, χωρίς να θυμάται πότε ακριβώς είχε ξημερώσει. Το μόνο που θυμόταν ήταν το ασθενοφόρο, το αίμα στα χέρια της και τον τρόμο που είχε νιώσει όταν είδε τον Ήφαιστο να χάνει τις αισθήσεις του μέσα στην…
-
Νυχτόβια πλάσματα – Μέρος 5: Σκιές
Read more: Νυχτόβια πλάσματα – Μέρος 5: ΣκιέςΠροηγούμενο Η Ρόζα ξύπνησε απότομα όταν μια αχτίδα ήλιου χτύπησε το πρόσωπό της. Άπλωσε το χέρι της στο κομοδίνο ψάχνοντας το κινητό της. Μόλις είδε την ώρα, ανασηκώθηκε απότομα. Έντεκα και δώδεκα. Για μερικά δευτερόλεπτα κοίταζε την οθόνη σαν να περίμενε να αλλάξει μόνη της. Δεν άλλαξε. Ένα γέλιο ξέφυγε από τα χείλη της. Για…
-
Νυχτόβια πλάσματα – Μέρος 4: Μαζί
Read more: Νυχτόβια πλάσματα – Μέρος 4: ΜαζίΠροηγούμενο Το πρώτο φιλί τελείωσε αργά. Σαν κανείς από τους δύο να μην ήθελε πραγματικά να απομακρυνθεί. Η Ρόζα κράτησε το βλέμμα της πάνω του. Για πρώτη φορά εκείνο το βράδυ δεν υπήρχαν αστεία, πειράγματα ή δικαιολογίες. Μόνο μια σιωπή γεμάτη πράγματα που κανείς τους δεν τολμούσε να πει. Ο Ήφαιστος ακούμπησε το μέτωπό του…
-
Νυχτόβια πλάσματα – Μέρος 3: Το “μετά”
Read more: Νυχτόβια πλάσματα – Μέρος 3: Το “μετά”Προηγούμενο Η Ρόζα επέστρεψε στο τραπέζι της προσπαθώντας να δείχνει όσο πιο φυσιολογική γινόταν. Κάθισε στη θέση της, πήρε το μοχίτο που την περίμενε και ήπιε μια μεγάλη γουλιά. Η μουσική συνέχιζε να παίζει δυνατά, η ταράτσα ήταν γεμάτη κόσμο και οι φίλες της συζητούσαν ενθουσιασμένες, όμως το μυαλό της βρισκόταν αλλού. «Πού χάθηκες;», τη…
-
Νυχτόβια πλάσματα – Μέρος 2: Ήφαιστος
Read more: Νυχτόβια πλάσματα – Μέρος 2: ΉφαιστοςΠροηγούμενο «Βούλwσέ το!». Η φωνή του Ηφαίστου αντήχησε στο γραφείο και ο νεαρός άντρας απέναντί του κατέβασε αμέσως το κεφάλι. «Κύριε Ήφαιστε, εγώ…» «Δεν με νοιάζει τι έχεις να πεις. Σου είπα να περιμένεις οδηγίες και εσύ αποφάσισες να κάνεις του κεφαλιού σου» Ο Ήφαιστος σηκώθηκε από την πολυθρόνα του και πλησίασε το παράθυρο. Από…
-
Νυχτόβια πλάσματα – Μέρος 1: Ρόζα
Read more: Νυχτόβια πλάσματα – Μέρος 1: Ρόζα«Είδες; Τελικά δεν ήταν τόσο δύσκολο να έρθεις! Χρυσή σε έχουμε κάνει πια. Μήνες προσπαθούμε!» Η Ρόζα χαμογέλασε και ήπιε μια γουλιά από το ποτό της, νιώθοντας μια μικρή δυσφορία για το μέρος όπου βρισκόταν. «Άσ’ την μωρέ! Άσ’ την! Γι’ αυτό ήρθαμε με δύο αυτοκίνητα, για να φύγει όποτε θελήσει!» Η Μαρία και η…
-
Πάμε! Το ‘χεις!
Read more: Πάμε! Το ‘χεις!Μπιπ… Το κινητό αναβόσβησε. «Πάμε! Το ’χεις!» Δεν χρειάστηκε να ανοίξω το μήνυμα. Ήξερα ποια είναι. Χαμογέλασα, έκλεισα το κινητό, φόρεσα τα ακουστικά και έμεινα να χαζεύω από το παράθυρο την Αθήνα που όλο και μίκραινε καθώς το αεροπλάνο χανόταν στα σύννεφα. Επόμενη στάση, Σλοβενία. «Γιατί γελάς ρε;» με ρώτησε ο Τάσος, ο συναθλητής μου.«Σκέφτομαι,…