TheBluez

“Αν θέλεις να πάμε στο νησί φέτος, θα γίνει υπό έναν όρο… να προσπαθήσουμε για δεύτερο παιδί. Αλλιώς καθόμαστε κι εδώ”, του είπε η Μαίρη ενώ μάζευε το τραπέζι και η αλήθεια είναι πως η κουβέντα της τον ξάφνιασε, όχι ευχάριστα…
“Σου έχω πει ότι αυτές οι συζητήσεις δεν θέλω να γίνονται μπροστά στον μικρό!”, της απάντησε και φανερά τσαντισμένος σηκώθηκε από το τραπέζι. Πήρε μαζί μόνο την κούπα με τον καφέ που ‘λιβάνιζε’ από το πρωί και κλειδώθηκε στο γραφείο του.

“Μ@λ@κισμένη!”, είπε τρίζοντας τα δόντια του και ακούμπησε τον καφέ δίπλα στο λάπτοπ.
“Μπαμπά;”, ακούστηκε μια φωνούλα απ’ έξω, ενώ το πόμολο της πόρτας πήγαινε πάνω κάτω.

Ο Πάνος πήρε μια βαθιά ανάσα, ‘φόρεσε’ ένα αρκετά ικανοποιητικό χαμόγελο και άνοιξε την πόρτα.
-Αγοράκι μου, ο μπαμπάς πρέπει να δουλέψει. Έχει ταξίδι με την εταιρεία αύριο.
-Πάλι;
-Φοβάμαι πως ναι. Αλλά θα γυρίσω γρήγορα. Θα σου φέρω και δώρα. Να, έχω ανοίξει το λάπτοπ. Θέλεις να δεις πού θα πάω;
-Ναιιι!!!
-Έλα αγκαλιά!

Κι έκατσαν μαζί στην καρέκλα και του έδειξε φωτογραφίες και αξιοθέατα από το Ντουμπάι, διάλεξαν μαζί τα παιχνίδια και τα ρούχα που θα του φέρει και όταν πια ο μικρούλης είχε χορτάσει από εικόνες και βίντεο, τον παρότρυνε να πάει να παίξει στο δωμάτιο του. Κι εκείνος του χάρισε μια μεγάλη αγκαλιά κι έφυγε.

Ο Πάνος κλείδωσε αμέσως την πόρτα και τράβηξε τη βαλίτσα που ήταν κάτω από τον καναπέ. Είχε ήδη μέσα κάποια ρούχα και παπούτσια, οπότε τσέκαρε τι του έλειπε για να το συμπληρώσει μέχρι το βράδυ. Όσο συγκέντρωνε στο μυαλό του τι χρειαζόταν, ακούστηκε ο ήχος του Skype.

“Σου έχω πει να μην καλείς τέτοιες ώρες”, απάντησε όσο πιο χαμηλόφωνα μπορούσε
“Ήθελα να σε ρωτήσω, να πάρω το μαύρο ή το κόκκινο σετ εσωρούχων;”, τον ρώτησε μια μελαχρινή οπτασία και του τα έφερε μπροστά στη κάμερα “Μπορώ να τα δοκιμάσω και τώρα αν θες”, είπε και έβγαλε με μιας την μπλούζα, με αποτέλεσμα να μείνει γυμνόστηθη.

Ο Πάνος έκατσε στην καρέκλα απέναντι από την οθόνη, κατεβάζοντας το φερμουάρ του…
“Πάνο μου; Έχεις δουλειά;”, ακούστηκε η φωνή της Μαίρης απ’ έξω
“Γ@μω τη τύχη μου!” είπε, τερμάτισε την κλήση και ανέβασε το φερμουάρ του.

Με μια κίνηση ξεκλείδωσε και άνοιξε την πόρτα και τη ρώτησε απότομα
-Τι θες;
-Τώρα που ο μικρός είναι απασχολημένος μέσα, νομίζω ότι πρέπει να ολοκληρώσουμε τη συζήτηση που αφήσαμε ανοιχτή πριν. Λοιπόν;
-Λοιπόν τι; Για να δω τη μάνα μου, θα πρέπει να γίνει υπό όρους; Είμαστε με τα καλά μας;
-Δεν ήθελα να ακουστεί έτσι… Αλλά… αν είναι ο μόνος τρόπος οι προσπάθειες για ένα δεύτερο παιδί για να με αγγίξεις ξανά, για να νιώσω κι εγώ γυναίκα, γυναίκα σου, θα το κάνω…
-Εγω θα λείπω στα ταξίδια! Πώς θα τα κουμαντάρεις και τα δύο μόνη σου;
-Ε δεν είμαι μόνη, έχω και τη μαμά μου… Λοιπόν;

Ο Πάνος την παραμέρισε και πήγε προς τη κρεβατοκάμαρα για να μαζέψει κάποια τελευταία ρούχα.

***
Η πόρτα του δωματίου 321 στο κεντρικότερο ξενοδοχείο της πόλης του Ντουμπάι χτύπησε συνθηματικά. Ο Πάνος άνοιξε και είπε ψιθυριστά στην πανέμορφη κοπέλα που στεκόταν μπροστά του:
-Μπες γρήγορα μέσα, αν καταλάβει κανείς ότι είσαι εδώ, την βάψαμε! Τους ξέρεις τους κανονισμούς για τους συναδέλφους!

Η Χρύσα ήταν μόλις 25 χρόνων. Ένα μελαχρινό κορίτσι με γαλάζια μάτια, άριστες αναλογίες και αρκετές γνώσεις στα λογιστικά, τόσες που της εξασφάλισαν μια θέση στην εταιρεία. Δεν είχε σκοπό όμως να μείνει στο γραφείο του λογιστή. Εποφθαλμιούσε υψηλότερες θέσεις, με καλύτερες αποδοχές. Και για να το καταφέρει, θα χρησιμοποιούσε κάθε θεμιτό και αθέμιτο μέσο, όπως το να εισέλθει στο δωμάτιο, να καθίσει στο κρεβάτι και να ανοίξει τα πόδια της μπροστά στον Πάνο, τον διευθύνοντα σύμβουλο της εταιρείας.

Δυστυχώς σε αυτή την τακτική μυήθηκε από μικρότερη! Όταν ένας καθηγητής, γνωρίζοντας τις πιέσεις που δεχόταν από το σπίτι για καλύτερη επίδοση στα μαθήματα και έχοντας την διακαή επιθυμία να την ‘κάνει γυναίκα’, τής πρότεινε ευθαρσώς να κοιμηθεί μαζί του για να δει τους βαθμούς της να ανεβαίνουν. Έπειτα από πολλές πιέσεις και προκειμένου να σταματήσει η κατάκριση από μέρους των γονιών της, που της τόνιζαν καθημερινά ότι δεν θα γίνει τίποτα άμα ασχολείται μόνο με μαλλιά και νύχια, ένα μεσημέρι δέχτηκε. Και όσο κι αν ένιωσε αηδία που ένας ιδρωμένος 50ρης ασελγούσε πάνω της, όταν είδε την αύξηση του μέσου όρου, αποφάσισε ότι αυτός θα ήταν ο ‘εύκολος δρόμος’ για να παίρνει πάντα ό,τι ήθελε…

Έτσι και με τον Πάνο. Από τη στιγμή που του την σύστησαν, τον κατάλαβε. Όμοιος με τον καθηγητή της. Ένας 40ρης, με μικρή αραίωση στο τριχωτό της κεφαλής, περιττά κιλά, με μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του, που ‘ορεγόταν’ μικρότερες κοπέλες. Γι’ αυτό και δεν χρειάστηκε να προσπαθήσει πολύ για να τον καταφέρει να της εξασφαλίσει καταρχάς μια θέση στα πανάκριβα – για τους υπαλλήλους τσάμπα – ταξίδια της εταιρείας.

Οι μέρες περνούσαν, λοιπόν, με τον Πάνο να κάνει πανάκριβες αγορές για την οικογένεια του – η καλύτερη κάλυψη – και βιντεοκλήσεις για να δει τον γιο του. Οι δε νύχτες, με τον ίδιο να βιώνει την απόλυτη ηδονή και την Χρύσα να προσποιείται όσο καλύτερα μπορούσε ότι είναι ο τέλειος εραστής. Ώσπου το προτελευταίο βράδυ, πριν πέσουν στο κρεβάτι, του ζήτησε να μιλήσει στον Πρόεδρο της εταιρείας για προαγωγή.
-Καλά μωράκι μου, γονάτισε τώρα και θα κάνω ό,τι μπορώ… της είπε αναψοκοκκινισμένος, έχοντας ήδη κατεβάσει παντελόνι και εσώρουχο.

Η Χρύσα εκείνο το βράδυ τα έδωσε όλα και το πρωί σηκώθηκε νωρίτερα απ’ αυτόν. Του άφησε ένα στικάκι με το εσώρουχό της δίπλα του κι έφυγε.
Μόλις ξύπνησε ο Πάνος και τα είδε, χαμογέλασε πονηρά. Αμέσως άνοιξε το λάπτοπ και έβαλε το στικάκι να παίξει. Αφού είδε όλη την πράξη και αυτοϊκανοποιήθηκε, τον περίμενε μια έκπληξη στο τέλος του βίντεο.
Ήταν η Χρύσα που έλεγε: “Αν δεν πάρω την προαγωγή μέχρι μεθαύριο που γυρίζουμε στην Αθήνα, το βίντεο θα πάει στη Μαίρη.”

Τότε ο Πάνος χλώμιασε. Ντύθηκε όπως όπως και κατέβηκε στον πρωινό μπουφέ για να τη βρει και να ζητήσει εξηγήσεις. Δεν μπόρεσε να την πετύχει όμως μόνη της όλη μέρα κι έτσι περίμενε να έρθει η νύχτα…
Αλλά ούτε στο δωμάτιο ήρθε! Και τότε τον έζωσαν τα φίδια. “Θα έχει στείλει ήδη το βίντεο στη Μαίρη”, σκέφτηκε και πήγε στο δωμάτιό της.

Χτύπησε την πόρτα και η Χρύσα, παίζοντας το πιο δυνατό της χαρτί, του άνοιξε… ολόγυμνη!
-Λοιπόν;
-Λοιπόν τι;, ρώτησε και άρχισε να τρέμει μπροστά στο θέαμα του νεανικού της κορμιού. Τα είχε ξεχάσει ήδη όλα! Άπλωσε τα χέρια του να πιάσει το στήθος της…
-Λοιπόν;, τον ρώτησε πιο επιτακτικά και του έσπρωξε τα χέρια
Εκείνος δεν μπορούσε να συγκρατηθεί με τίποτα! Ήθελε να πέσει πάνω της!

-Δώσε μου λίγες μέρες να δω τι μπορώ να κάνω, είπε τραυλίζοντας.
-Εγώ σε προειδοποίησα…, του είπε η Χρύσα, μα εκείνος ήδη είχε αρχίσει να βγάζει τα ρούχα του.
-Θα σε κάνω γραμματέα μου, αύριο κιόλας! Πρωί πρωί!
-Το καλό που σου θέλω!, του είπε και του έκλεισε την πόρτα κατάμουτρα, αφού πέταξε στα πόδια του όσα ρούχα είχε προλάβει να βγάλει.

Ο Πάνος νευρίασε τόσο πολύ που απομακρύνθηκε βρίζοντας, όμως το χατίρι δεν της το χάλασε!

***
Η επιστροφή στην Ελλάδα βρήκε τη Χρύσα γραμματέα του και όλοι υποψιάστηκαν ότι κάτι έτρεχε μεταξύ τους, αν και θα μπορούσε να είναι μπαμπάς της, όπως σιγοψιθύριζαν στα γραφεία.

Ο Πάνος γύρισε σπίτι του με τέσσερις σακούλες δώρα για τη Μαίρη και τον Άκη. Δεν έκατσε για πολύ μαζί τους και κλείστηκε πάλι στο γραφείο του. Άνοιξε το λάπτοπ και κάλεσε στο Skype τη Χρύσα.
-Μου χρωστάς μικρή…
-Δεν σου χρωστάω τίποτα! Εσύ κοίτα να κάνεις όσα σου ζητήσω από εδώ και πέρα, γιατί το βίντεο είναι ένα κλικ μακριά από το μέιλ της γυναίκας σου! του είπε και έκλεισε την κλήση.

Ο Πάνος έκατσε ακίνητος για κάποια δευτερόλεπτα και μετά άρχισε να πετάει πράγματα τριγύρω και να βρίζει.
Η Μαίρη δεν τόλμησε να μπει, μόνο αφού σταμάτησε.
– Πάνο μου; Όλα καλά;
– Άσε με ρε Μαίρη! Είμαι ένας βλάκας!
– Ό,τι και να έγινε, εμένα με ενδιαφέρει που γύρισες καλά σπίτι σου… Όλα τα άλλα τα ξεχνάμε, τι λες;, του είπε ενώ κρατούσε το πρόσωπό του μέσα στα χέρια της.

Ο Πάνος την κοίταξε στα μάτια και τότε κατάλαβε τι έχανε τόσα χρόνια που σπαταλούσε το χρόνο του σε ανούσιες περιπέτειες με μικρούλες. Είχε δίπλα του μια πανέμορφη, πίστη και υποστηρικτή γυναίκα κι αυτός είχε το νου του μόνο στο να ικανοποιήσει τον εγωισμό του και να επιβεβαιώσει στον εαυτό του ότι “έχει πέραση”, ενώ το παιδάκι τους και αυτή η γυναίκα που τον ποθούσε ακόμα (αν και ήξερε για τις απιστίες του!) ήταν η απόλυτη επιβεβαίωση! Ανιδιοτελής αγάπη…