Έχετε σηκώσει ποτέ το βλέμμα πραγματικά αγανακτισμένοι από όλους και από όλα, να κοιτάξετε τα άστρα και να αναρωτηθείτε “γιατί είμαι ακόμα εδώ;”. Αφήστε με να σας πω γιατί…
Η ζωή δεν είναι πάντα ευγενική. Τις περισσότερες φορές μας λυγίζει, μας κάνει κομμάτια, δεν μας αφήνει να πάρουμε ανάσα! Μερικές μέρες φαίνεται αδύνατον να προχωρήσουμε… Αλλά, παρόλ’ αυτά, εσείς είσαστε ακόμα ζωντανοί!
Μέσα από κάθε δάκρυ, κάθε βραδιά που οι έγνοιες δεν σας άφησαν να κοιμηθείτε και κάθε στιγμή που θα ορκιζόσασταν ότι δεν μπορείτε να κάνετε άλλο βήμα προς τα εμπρός, η επόμενη μέρα σας βρήκε πιο δυνατούς και τελικά το κάνατε!
Και, πιστέψτε με, έχει πολύ μεγάλη σημασία!
Θέλει πολλή δύναμη να σηκωθείτε από κάτω και να προχωρήσετε ξανά! Σωματική και πνευματική.
Βλέπετε, η ζωή δεν είναι όμορφη όταν είναι εύκολη. Εσείς οι ίδιοι την κάνετε, καθημερινά, μέσα από τις εμπειρίες που συλλέγετε, μέσα από το να εκτιμάτε την ζεστασιά του ήλιου κάθε πρωί, είτε αυτό είναι ήρεμο είτε όχι, ή την μοναδικότητα του ήχου των σταγόνων της βροχής που πέφτουν στο έδαφος, μέσα από εκείνο το χαμόγελο που σας ξέφυγε σε μια συζήτηση, όταν νομίζατε ότι είχατε ξεχάσει πώς είναι να γελάς.
Αυτές οι στιγμές μπορεί να φαντάζουν μικρές κι ασήμαντες. Ναι! Αλλά είναι η απόδειξη ότι η ζωή μπορεί να είναι όμορφη, ακόμα κι όταν νιώθετε ότι έχετε διαλυθεί σε κομμάτια. Γιατί μέσα από αυτά τα κομμάτια εισχωρεί το φως στη ψυχή σας!
Άρα δεν είστε σε αυτόν τον κόσμο τυχαία. Είστε εδώ, γιατί αυτός ο κόσμος χρειάζεται κάποιον ακριβώς σαν εσένα κι εσένα κι εσένα…
Ακόμα κι αν δεν μπορείτε να το δείτε ακόμη, είστε μέρος μιας ιστορίας που δεν έχει τελειώσει. Αναμένεται ο μεγάλος έρωτας που δεν έχετε βιώσει, μέρη που δεν έχετε δει, χαρά που δεν έχετε πάρει.
Η απορία, λοιπόν, λύνεται με τη διαπίστωση ότι ο κόσμος είναι ένα καλύτερο μέρος με τον καθένα από εσάς μέσα σε αυτόν.
Αγγελική Ανδριοπούλου