Είχε μπλέξει και αυτή τη φορά είχε μπλέξει πολύ άσχημα και το ήξερε. Αυτό θα του έλεγε και η μητέρα του, αν ήταν εδώ. Δεν ήταν όμως. Και ο πατέρας του θα του έδειχνε στη συνέχεια πόσο άσχημα είχε μπλέξει. Είχε καταλάβει από μικρός ότι το μπλέξιμο είχε βαθμίδες. Ένα μικρό θα τελείωνε γρήγορα με τη βοήθεια της ζώνης του πατέρα του, ενώ τα μεγαλύτερα περιλάμβαναν το υπόγειο του σπιτιού και τον εγκλεισμό, αναλόγως πόσο είχε μπλέξει. Και ο αδελφούλης του, με ένα ύφος ικανοποίησης να του ανακοινώνει πως είχε μπλέξει, όπως κάθε φορά, αν ήταν εδώ. Όμως δεν ήταν, κανένας δεν ήταν.
Δεν έφταιγε όμως, ήταν σίγουρος, από αυτά που θυμόταν τουλάχιστον.
Είχε βγει για ένα χαλαρό ποτό εκείνο το βράδυ. Ένα θα ήταν, αφού του είχαν πει πως δεν πρέπει να καταναλώνει αλκοόλ. Τότε την είδε, “αερικό”, έτσι την ονόμασε στο μυαλό του. Πετούσε από τραπέζι σε τραπέζι να πάρει και να αφήσει παραγγελίες με ένα χαμόγελο και στα πειράγματα με ένα θεσπέσιο γέλιο. Και ήρθε και στο δικό του τραπέζι και χαμογέλασε. Δε θυμάται να του έχει χαμογελάσει ποτέ κανένας και αυτό ήταν σίγουρα το πιο όμορφο χαμόγελο που είχε δει. Να παραγγείλει, ναι, όμως φαινόταν χαμένος και η σερβιτόρα του πρότεινε το δικό της αγαπημένο ποτό. Φυσικά! Αυτό ήθελε! Και λασπόνερα θα έπινε στο όνομά της αν του το πρότεινε εκείνη!
Όμορφη βραδιά, θεσπέσια! Έπινε το ποτό του και θαύμαζε το κορίτσι των ονείρων του και μετά, μετά του είπαν ότι κλείνουν και πρέπει να φύγει. Δεν πειράζει όμως, θα την περίμενε έξω από το μαγαζί να σχολάσει, να της μιλήσει επιτέλους για να της πει όλα αυτά που ένιωθε. Ήταν σίγουρος ότι θα χαιρόταν πολύ, το είχε καταλάβει από εκείνο το χαμόγελο που του χάρισε όταν ήρθε για τη παραγγελία.
Θυμάται τη προσμονή που τον είχε κατακλύσει όσο περίμενε έξω από το κατάστημα, να τελειώσουν με τις καθαριότητες και να σβήσουν τα φώτα. Θυμάται την έκπληξη στο πρόσωπό της όταν ξαφνικά εμφανίστηκε μπροστά της την ώρα που γυρνούσε στο σπίτι της.
Για κάποιο λόγο δεν του χαμογελούσε πια, αντιθέτως ήταν θυμωμένη και του φώναζε. Δε θυμάται τι, δεν αντέχει τις φωνές. Του θυμίζουν το σπίτι του, τη μητέρα, τον πατέρα, τον αδελφούλη και το υπόγειο.
Στο ποτάμι! Ναι, εκεί έπρεπε να πάει! Ή έχει πάει ήδη; Δε θυμάται, όμως είναι σίγουρος ότι το ποτάμι θα τα διορθώσει όλα, όλα τα μπλεξίματα.
Την επόμενη μέρα όλα τα ειδησεογραφικά δίκτυα μιλούσαν για μία ακόμα γυναικοκτονία. Η άτυχη κοπέλα δολοφονήθηκε και η σωρός της βρέθηκε στις όχθες του ποταμού μιας μικρής κωμόπολης. Ο δράστης αναζητείται από τις αρχές . Έχει ταυτοποιηθεί από τις κάμερες ασφαλείας που βρίσκονταν έξω από το κατάστημα που εργαζόταν το θύμα.
Επρόκειτο για τρόφιμο ψυχιατρικής κλινικής, που είχε αποδράσει την προηγούμενη μέρα. Νοσηλευόταν μετά τη δολοφονία της οικογένειάς του. Οι σωροί των γονιών του και του μικρού του αδελφού είχαν βρεθεί στο ποτάμι, δίπλα στο σπίτι τους.
Ο δράστης δε θυμάται τίποτα από τη μέρα του εγκλήματος.
kolokufoula