Για μαζευτείτε, θα απαγγείλω. Μάλλον θα καταγγείλω! Στην ουσία θ’ αναρωτηθώ. Και εννοείται θα λύσω τον γόρδιο δεσμό, δηλαδή το αιώνιο πρόβλημα, υπάρχει φιλία μεταξύ ανδρών και γυναικών, οέο;!
Πρώτα θα εκθέσω την άποψή μου: υφάρχει, υφάρχει και παραϋφάρχει. Κρίνω πάντα απ’ τον εαυτό μου, που δε γνωρίζω ζήλια, ανταγωνισμό, είμαι τόσο ειλικρινής και ατόφια, ενίοτε βρέθηκα κατηγορούμενη ως αγενής ημιόνα. Μπορεί γι’ αυτό να λατρεύω τα μικρά γαϊδουράκια! Στο θέμα μας: μπορεί να μην έχω στάλα εμπιστοσύνης στους υπόλοιπους θνητούς, όμως έχω απόλυτη, τυφλή στους λίγους εκλεκτούς που καταλήγω να αποκαλώ φίλους μου (και πιστεύω με επέλεξαν)!
Έχω κολλητές ετών, δεν παλιώνει με τα χρόνια η φιλία, ωριμάζει σαν το καλό κρασί, μετατρέπεται σε γλυκόπιοτο, πανάκριβο κονιάκ! Παραμένω ερμητικά κλειστή σε νέες γνωριμίες, βαριέμαι εκ φύσεως να αναλώνομαι σε συστάσεις, χειραψίες και ποίκιλα κοινωνικά. Παρ’ όλ’ αυτά, ελάχιστοι, αξίζουν να διαβούν τα τείχη που έχω σηκώσει και παρασημοφορούνται ως φίλοι καρδιακοί. Χωρίς προσδιορισμό αρσενικού-θηλυκού! Διότι αν είναι να χαλάσει μια φιλία επειδή θα παρεισφρήσει το μικρόβιο της ερωτικής επιθυμίας, θα γίνει και στου ίδιου φύλου. Άλλωστε όπου μπει το συμφέρον, ακόμα και σαν πλαγιομετωπικό γουστάρισμα με απώτερο σκοπό το ζευγάρωμα, χαλά το μείγμα! Ή πολύ σπάνια, φουσκώνει και πολλαπλασιάζεται!!!
Μετά υπάρχει η άποψη του άνδρα μου: αυτός μπορεί να έχει φίλη, εγώ δεν μπορώ! Προχθεσινή μας συνομιλία, αφού σχόλασα και είχα βρεθεί σε ένα χώρο με άνδρες συναδέλφους:
– Πώς πήγε; Ήσουνα καλό κορίτσι σήμερα; Σε πείραξε κανείς;
– Έλα, λες και δεν ξέρεις! Πιστεύεις ότι δεν μπορώ να βάλω όποιον τολμήσει, στη θέση του;
– Μπορείς και παραμπορείς, ακριβώς εκεί που πρέπει! Θα τον βάλεις μαδέρι, θα τον βγάλεις πριονίδι!
Και κάπου εκεί, μεταξύ της σοβαρότητάς μου και του ξεδιάντροπου αστείου του, σταμάτησα την κουβέντα. Κρατούσα και την οκτάλιτρη γεμάτη χύτρα με καυτά γιουβαρλάκια, μην έχουμε θανατηφόρο οικιακό ατύχημα. Είναι και ψηλός, άντε να εξαφανίσεις τα αποδειχτικά, είμαι και ακαμάτρα στην κηπουρική!
Εννοείται αυτός έχει φίλη, γηπεδική, εκεί γνωριστήκανε. Άπειρες φορές έχουμε βγει όλοι μαζί, αλλά τις κλήσεις της αυτός τις λούζεται. Μπορεί να μιλάνε και ολόκληρο εξηντάλεπτο. Ο δικός μου κάποια στιγμή μουγκρίζει απελπισμένα, ναι, ναι, ενώ παράλληλα ή ξύνεται ή… ξυρίζεται. Εγώ παραμένω κυρία καθώς τον παρακολουθώ στα ζογκλερικά του, one man circo-phone! Φυσικά αν εμένα με καλέσει ένας φίλος κάτι να ρωτήσει, ποιος είναι, τον ξέρω, τι τον έχεις και σε παίρνει τέτοια ώρα και άλλα παρόμοια περσινά ξινά σταφύλια! Που αγνοώ, συνήθως με επιτυχία. Μια φορά δεν αντιστάθηκα και είπα να τον πειράξω. Πηγαινοερχόταν στα δωμάτια, να συμμαζέψει ρούχα και μυαλά να φύγει για αγώνα. Τσουπ, τηλέφωνο η φιλενάδα του, η Ρένα που σέρνει τρένα! Σε παρακαλώ, του λέει, όπως θα έρχεσαι, πάρε μου έναν καφέ και παρακεταμόλη αν έχετε σπίτι. Παρένθεση, μισό λεπτό πριν χτυπήσει το κινητό του, του είχα ζητήσει να μου φέρει τον φορτιστή μου. Πέντε λεπτά μετά, ήταν πανέτοιμος στην έξοδο, οπλισμένος με δυο αναβράζοντα (εννοείται εγώ του υπέδειξα πού θα τα εντοπίσει εντός της… δαιδαλώδους κουζίνας μας). Του αμολάω για να τον πειράξω, «Εμ βέβαια, τα χαπάκια της Ρενούλας τα θυμήθηκες, τον φορτιστή της γυναίκας σου τον εναπόθεσες εκεί που δεν πιάνει μελάνι…». Οι φωνές του και η μουτράκλα που κατέβασε δεν περιγράφονται, λυσσασμένο Ορκ έτοιμο να καταπιεί Χόμπιτ-δακτυλίδι-ντεπόν. Ευτυχώς, εγκαίρως κατάλαβε την πλάκα, αλλιώς θα βρόνταγε μανιασμένα την πόρτα πίσω του (και θα έφευγε χωρίς κλειδιά, οπότε πάλι θα έπεφτε στην ανάγκη μου)!
Η Χιονάτη και οι επτά νάνοι, δεν ήταν φίλοι;;; Καρδιακοί, του αντίθετου φύλου; Τι και αν είναι πλάσματα φαντασίας και μύθων; Βασίζονται στην πραγματικότητα ή κρύβονται σε αυτήν ως δυσέυρετα είδη! Η Σκύλα και η Χάρυβδη, ίδιου φύλου δεν ήταν; Καταστροφή σκέτη! Το ζητούμενο είναι να σε κάνει καλύτερο, να εξελίσσεσαι πνευματικά σε μία υγιή φιλία και αυτές οι δυο, το στομάχι τους μόνο αναπτυσσόταν, δεν είχαν αφήσει μούτσο αμάσητο!
Οι ανθρώπινες επικοινωνίες οφείλουν να προσαρμόζονται, να βελτιώνονται στον χρόνο. Κάποτε, την εποχή των Παγετώνων, οι άνδρες βουτάγανε τις γυναίκες απ’ την αλογοουρά και τις σέρνανε στα βάθη των σπηλαίων. Ποια φιλία να γεννηθεί αν δεν τελεστεί πρώτα ο από-ροπαλισμός του είδους; Έτη και έτη εν ειρήνη μετά, υπάρχουν μικτά σχολεία, κατασκηνώσεις, παρέες. Τι πιο αναμενόμενο απ’ την φιλία να ανθίσει σε τόσο πρόσφορο έδαφος αμοιβαίου σεβασμού; Και το λέω εγώ, που έχω μοιραστεί με δυο φίλους μου τρίκλινο για επτά βράδια. Ίσως ο καλύτερος Ιούλης των διακοπών μου! Έκανα δεύτερο συκώτι (εφεδρικό, μου έχει χρειαστεί), έμαθα πολλά και άλλα τόσα «είδα» με διαφορετική ματιά! Πόσο τυχεροί και κερδισμένοι είναι όσοι βιώνουν παρόμοιες σχέσεις ζωής!
Τελευταία μα η πιο σημαντική, είναι η γνώμη σας. Δεν υπάρχει αλάθητο (χαιρετήσαμε και τον Πάπα), ούτε κάστρο απόρθητο. Ακούω, ορθότερο διαβάζω, τυχόν αντιρρήσεις σας, με εμπειρίες, με αποδείξεις… ή και χωρίς. Θα εκτιμηθούν ιδιαίτερα οι συμφωνήσαντες, δώρο συνταγή με τσουρέκι που δεν περίσσεψε! Υπάρχει φιλία μεταξύ ανδρών και γυναικών; Ε, υπάρχει;
Μαρίτσα Καρά