TheBluez

Ας ξεκινήσουμε από εκεί!
Από μια φράση που συχνά λέγεται με υπερβολή, λες και το σπασμένο νύχι είναι τραγωδία αρχαιοελληνική, λες και ο μικρός πόνος ή η χαλασμένη αισθητική καταρρίπτει τον ίδιο τον κόσμο.
Κι όμως, πόσα νεαρά κορίτσια σήμερα παγιδεύονται μέσα σ’ αυτή την υπερβολή, χτίζοντας νύχια, βλεφαρίδες, πρόσωπα, σώματα…

Πόσες φορές βλέπουμε τα ίδια “καρμπόν” πρόσωπα να κυκλοφορούν σαν κλώνοι από μια αόρατη βιομηχανία.
Ίδια χείλη, ίδια φρύδια, ίδια νύχια, ίδιο ύφος.
Ένα ολόκληρο στρατόπεδο “αντιγράφων” που μοιάζουν να ξεπήδησαν από το ίδιο φίλτρο μιας εφαρμογής.
Και τότε τίθεται το ερώτημα… Ποια είναι η αληθινή ταυτότητα πίσω από το νύχι που γυαλίζει στο φως του LED;

Δεν πρόκειται να υποτιμήσω την περιποίηση, ούτε τη χαρά που νιώθει κάποια όταν φροντίζει τον εαυτό της.
Όμως, άλλο είναι η φροντίδα κι άλλο η ψευδαίσθηση ότι με λίγο χτίσιμο τζελ πάνω στο νύχι, χτίζεται και η προσωπικότητα.
Γιατί βλέπουμε γύρω μας κορίτσια που ξοδεύουν ώρες και λεφτά για να ακολουθούν τις… τάσεις, χωρίς όμως να επενδύουν ούτε ένα λεπτό σε αναζητήσεις εσωτερικές, σε διάβασμα, σε τέχνες, σε καλλιέργεια ψυχής.
Είναι σαν να γυαλίζουν την εξώπορτα ενός σπιτιού που μέσα παραμένει άδειο.

Η μόδα των νυχιών και γενικότερα των εξωτερικών “βελτιώσεων”, δεν είναι απλώς αισθητική συνήθεια. Είναι σύμπτωμα.
Είναι ένα σύμπτωμα μιας κοινωνίας που πουλάει πρότυπα σαν έτοιμα πακέτα.
“Αν δείχνεις έτσι, θα έχεις αποδοχή. Αν μοιάζεις με το τάδε μοντέλο, θα αξίζεις. Αν τα νύχια σου φτάνουν σε μέγεθος σταυροκατσάβιδου, τότε είσαι μέσα στη μόδα”. Και τα κορίτσια που διψούν για αποδοχή, τρέχουν να ακολουθήσουν.

Μα ποιος μίλησε για αξία; Ποιος είπε ότι η αξία ενός ανθρώπου κρίνεται από το μανικιούρ του;
Κι όμως, αν παρατηρήσεις, πολλοί κρίνουν ακριβώς από αυτά.
Από το χρώμα στα νύχια, από το σχέδιο στα μαλλιά, από το πόσο “ίνσταγκραμικό” φαίνεται το πρόσωπο.
Ο κόσμος γύρισε ανάποδα, η ουσία μπήκε στο συρτάρι, το περιτύλιγμα έγινε βασιλιάς.

Αλλά ας σταθούμε λίγο καυστικά…
Φανταστείτε μια νέα κοπέλα που περνάει τέσσερις ώρες στο “nail salon” για να βάλει 3D λουλούδια στα νύχια της. Επενδύει χρήματα, χρόνο, υπομονή.
Και το κάνει κάθε δεκαπέντε μέρες.
Την ίδια στιγμή, δεν αφιερώνει ούτε δεκαπέντε λεπτά για να διαβάσει κάτι που θα ανοίξει τον νου της, που θα της δώσει γλώσσα, φαντασία, κρίση.
Μπορεί να καμαρώνει για το γυαλιστερό της χέρι, μα το μυαλό της παραμένει άδειο, πρόχειρο, ακατέργαστο.
Τι ειρωνεία!
Στο χέρι της να λάμπει διαμάντι, και στο βλέμμα της να βασιλεύει κενό.

Κι αν η μόδα αύριο, αποφασίσει πως το ωραίο είναι το σπασμένο νύχι;
Θα τρέξουν τότε όλες να σπάνε νύχια επίτηδες, να δείχνουν trendy, να λένε “δες πόσο αυθεντική είμαι”;
Αυτό δείχνει πόσο εύκολα χειραγωγείται κάποιος όταν το κριτήριό του είναι το “τι φοράνε οι άλλοι” και όχι το “τι εκφράζει εμένα”.

Αν θέλουμε πραγματικά να μιλήσουμε για ομορφιά, ας την επανατοποθετήσουμε.
Η ομορφιά δεν είναι στο νύχι, ούτε στο φίλτρο.
Η ομορφιά είναι στο πώς στέκεσαι απέναντι στη ζωή.
Είναι η δύναμη να είσαι διαφορετική, να μην τρέχεις πίσω από την αγέλη.
Είναι η αξιοπρέπεια, η καλοσύνη, η ακεραιότητα.
Αυτά δεν γδέρνονται ούτε ξεφλουδίζουν με το ασετόν.

Θα πει κάποια…
“Μα κι εγώ θέλω να αρέσω”. Φυσικά και θέλεις.
Όλοι θέλουμε.
Αλλά σε ποιον θες να αρέσεις;
Σ’ εκείνον που θα σε κοιτάξει επιδερμικά, σαν να είσαι ένα πακέτο βιτρίνας;
Ή σ’ εκείνον που θα δει μέσα σου;
Αν αρέσεις μόνον επειδή τα νύχια σου έχουν το σωστό σχήμα, τότε τι θα γίνει όταν σπάσουν;
Θα σπάσει και η αξία σου;

Οι αξίες που λείπουν σήμερα… και που κανένα χτίσιμο δεν μπορεί να δώσει, είναι η εσωτερική καλλιέργεια, η αληθινή αυτογνωσία, η τόλμη να έχεις αυτόνομη σκέψη.
Πόσο σπάνια είναι τα κορίτσια που μιλούν με πάθος για μια ιδέα, για ένα βιβλίο, για έναν στόχο.
Πόσο εύκολο όμως είναι να βρεις δεκάδες που μιλούν για tips ομορφιάς, για trends, για influencers.
Μα, οι influencers, ας μην ξεχνάμε, είναι ένα “επάγγελμα” που κερδίζει, όσο πιο πολύ σε κάνει να νιώθεις λίγη, ώστε να αγοράσεις.

Γι’ αυτό και χρειάζεται μια ανατροπή!

Ν’ αρχίσουμε να γελάμε με τα ψεύτικα πρότυπα.
Να απομυθοποιούμε το “τέλειο” νύχι, το “τέλειο” σώμα.
Να θυμίζουμε σε όλους ότι η ιστορία δεν έγραψε ποτέ με bold τα μανικιούρ, αλλά τις ιδέες, τη δημιουργία, την τόλμη.

Καμία γυναίκα δεν έγινε παράδειγμα για τις επόμενες γενιές επειδή είχε “cat eye” σχέδιο, στο δείκτη του χεριού της…
Αντίθετα, όσες ξεχώρισαν, είχαν δύναμη ψυχής, ήθος, λόγο, θάρρος!

Ας πούμε λοιπόν στα νεαρά κορίτσια…
Το πραγματικό χτίσιμο είναι αλλού.
Χτίστε μυαλό, όχι νύχια. Χτίστε κριτική σκέψη, όχι ημιμόνιμο γαλλικό.
Χτίστε την ικανότητα να στέκεστε όρθιες όταν γύρω σας όλοι τρέχουν να μοιάσουν σ’ ένα μοντέλο που ούτε καν ξέρει την ύπαρξή σας.

Αλήθεια… τι νόημα έχει να ξοδεύεις λεφτά για να μοιάζεις σε μια φωτογραφία, όταν η ζωή σου παραμένει άδεια;
Τι σε ωφελεί το τέλειο μανικιούρ, αν δεν έχεις κάτι αληθινό να πιάσεις με το χέρι σου;
Ένα όνειρο, μια δημιουργία, μια προσφορά;

Ίσως η πιο όμορφη εικόνα να είναι τα γυμνά χέρια μιας γυναίκας που δουλεύει, που γράφει, που δημιουργεί…
Χέρια που μπορεί να έχουν σημάδια αλλά έχουν και ιστορία.
Νύχια που δεν είναι γυαλισμένα, αλλά είναι αληθινά.

Κι αν θέλουμε να μιλήσουμε με αξίες, η ομορφιά είναι στην αυθεντικότητα, στην απλότητα, στο να τολμάς να είσαι εσύ, χωρίς πρόσθετα στρώματα, χωρίς άγχος για να ταιριάξεις με το καλούπι.
Η αληθινή “μόδα” είναι η Μοναδικότητα.

Οπότε, την επόμενη φορά που θα πούμε…
“Ωχ! Το νύχι μου..”, ας το πούμε με επίγνωση.
Όχι γιατί σπάσαμε λίγο το βερνίκι, αλλά γιατί ίσως ξοδεύουμε την ίδια μας τη ζωή σε μάταιες αναζητήσεις, ενώ μέσα μας, παραμένει ακαλλιέργητος ένας ολόκληρος κήπος.