TheBluez

Ο Στράτος κοίταζε επίμονα το μήνυμα στην οθόνη του κινητού του. Δεν ήξερε αν έπρεπε να δώσει μια θετική ή μια αρνητική απάντηση. Με την Έλλη ήταν φίλοι χρόνια. Είχε πιστέψει, μάλιστα, ότι μπορεί να υπάρξει φιλία μεταξύ των δύο φύλων, μέχρι πριν ένα μήνα…

*****

Είχαν βγει για ποτό με μεγάλη παρέα. Μέχρι περίπου το τέλος της βραδιάς, είχαν ανταλλάξει έναν τυπικό χαιρετισμό, ώσπου έμειναν οι δύο τους.
“Εμείς τελευταίοι, ως συνήθως”, είπε η Έλλη χαμογελαστή
“Να ζητήσω άλλον ένα γύρο;”
“Ε ναι! Δεν σε έχω δει όλο το βράδυ! Έχω και νέα να σου πω”
Ο Στράτος έκανε νόημα στον μπάρμαν να φέρει δύο ποτά, όμοια με αυτά που είχαν μπροστά τους, και κοίταξε την Έλλη με βλέμμα γεμάτο απορία.

“Λοιπόν…”, πήρε τον λόγο χωρίς να καθυστερεί, “δέχτηκα πρόταση από την μεγαλύτερη εταιρεία εσωρούχων της χώρας να τους πάω ένα book με φωτογραφίες από τα προϊόντα τους. Έχουν δει τη δουλειά μου και αν τους αρέσει αυτό που θα ετοιμάσω, θα υπογράψουμε αποκλειστικό πολυετές συμβόλαιο! Πώς σου ακούγεται;”, ρώτησε και τα μάτια της έλαμπαν
“Δεν περίμενα κάτι λιγότερο από εσένα! Συγχαρητήρια!”
“Ξέρεις γιατί στο λέω, έτσι;”, είπε με παιχνιδιάρικο ύφος η Έλλη
“Γιατί είμαι φίλος σου;”
“Γιατί είσαι φίλος μου και τυχαίνει να είσαι κούκλος!”
“Θέλεις να φωτογραφηθώ για το book σου;”, τη ρώτησε έκπληκτος ο Στράτος
“Προφανώς! Δεν έχω χρόνο να ψάξω για μοντέλο. Άσε που μέχρι να αποκτήσουμε τη χημεία που απαιτείται, θα χάσω πολύτιμο χρόνο! Ελααα, πες ναιιιι, σε παρακαλωωω!”, είπε η Έλλη και πετάρισε τα βλέφαρά της
Ο Στράτος έβαλε τα γέλια “Εντάξει, εντάξει!”.

Η Έλλη πετάχτηκε από τη θέση της και έπεσε στην αγκαλιά του. Τον ευχαρίστησε άπειρες φορές, τελείωσαν το ποτό τους, συζητώντας για τα πάντα και ανανέωσαν το ραντεβού τους για το Σάββατο το απόγευμα.

Ο Στράτος έφτασε σπίτι της Έλλης με ένα μπουκάλι κρασί, φορώντας ένα μαύρο πουκάμισο κι ένα τζιν παντελόνι. Μόλις του άνοιξε την πόρτα, έβγαλε ένα επιφώνημα θαυμασμού.
“Έπρεπε να ψωνιστείς για να δω την σέξι πλευρά του εαυτού σου;”
Ο Στράτος κοκκίνισε.
“Αυτό είναι για σένα”, της είπε με κάπως πιο βαριά φωνή από ότι συνήθως και της έδωσε το κρασί
“Έλα πέρασε”, του χαμογέλασε η Έλλη και κάθισε σε ένα σταντ που υπήρχε στο πάσο της κουζίνας
“Υποθέτω ότι το έφερες για να νιώθεις πιο χαλαρός, αλλά σε θέλω σε πλήρη διαύγεια. Θέλεις λίγο νερό μήπως;”
“Θα προτιμούσα ένα ποτήρι ουίσκι να σου πω την αλήθεια…”, της απάντησε ο Στράτος ενώ κουνούσε νευρικά το δεξί του πόδι πάνω κάτω
“Καλέ χαλάρωσε! Σε έχω ξαναδεί χωρίς μπλούζα ξέρεις, μαζί πηγαίνουμε για μπάνια το καλοκαίρι, το ξέχασες;”, του είπε σε ήρεμο τόνο η Έλλη και ακούμπησε το χέρι της στον μηρό του
“Θέλω να σε βοηθήσω με το πρότζεκτ σου, απλά ανησυχώ μήπως σε δυσκολέψω τελικά… Έπρεπε να είχες προσλάβει έναν επαγγελματία”
“Άσε τις ηττοπάθειες και τις υπεκφυγές τώρα. Πάμε να σου δείξω το στούντιο, να διαπιστώσεις πόσο χαλαρά είναι τα πράγματα και να ξεκινήσουμε”, είπε η Έλλη χωρίς να του αφήνει περιθώρια για αρνητική απάντηση

Πράγματι, ανοίγοντας την ανθρακί πόρτα στο βάθος του σπιτιού της, βρέθηκαν μπροστά σε ένα κατάλευκο δωμάτιο με ένα μαύρο σκαμπό στη μέση, φώτα στο ψυχρό λευκό, ένα μαύρο τρίποδο πάνω στο οποίο στηριζόταν μια κάμερα, ένα μαύρο παραβάν πίσω και δεξιά, ένα μαύρο τραπέζι μπροστά του που πάνω ήταν απλωμένα αντρικά και γυναικεία εσώρουχα, ηχεία στα δύο άκρα του δωματίου και ένα λευκό ερκοντίσιον ακριβώς πάνω από το σημείο που είχε στηθεί το σκαμπό.

Ο Στράτος έκατσε στην πόρτα, κρατώντας το χερούλι, εξέταζε προσεκτικά τον μίνιμαλ χώρο και ένιωθε το μάτι του να ξεκουράζεται με τον συνδυασμό του λευκού και του μαύρου. Η Έλλη τον προσπέρασε και άνοιξε την κάμερα. Έψαξε για λίγο στο κινητό της και αμέσως μετά ακούστηκε χαλαρωτική loose μουσική.
“Έλα να σου δείξω με ποια δείγματα θα ξεκινήσουμε”, είπε χαμογελώντας στον Στράτο και στάθηκε μπροστά στο τραπέζι. Εκείνος έκλεισε την πόρτα και πήγε δίπλα της. Μια έντονη μυρωδιά μεθυστικής πούδρας κατέκλυσε τα πνευμόνια του και ένιωθε πως δεν υπήρχε οξυγόνο τριγύρω. Η Έλλη κοίταζε, κρατώντας το πηγούνι της, τα αντρικά εσώρουχα και διάλεξε ένα μαύρο μπόξερ που έφερε με χρυσά γράμματα το λογότυπο της εταιρίας στον καβάλο και ένα όμοιο σκούρο μπλε.
“Πολύ safe για αρχή, για να μην μου αγχώνεσαι”, είπε και του έκλεισε το μάτι. “Προτείνω να τα πιάσεις κιόλας, να νιώσεις την υφή. Είναι το νούμερό σου, σωστά;”
“Ναι”, απάντησε κοφτά ο Στράτος, τα πήρε στα χέρια του και πήγε πίσω από το παραβάν.

Του πήρε αρκετά λεπτά να βγει, αλλά και η Έλλη δεν τον πίεσε. Αν ήθελε να βγει το αποτέλεσμα όπως το είχε στο μυαλό της, έπρεπε πρώτα απ’ όλα να είναι άνετο και άρα συνεργάσιμο το μοντέλο. Απορροφημένη στην φωτογραφική της μηχανή, δεν τον άκουσε που βγήκε και έκατσε στο σκαμπό. Η λέξη “έτοιμος” την αιφνιδίασε. Σήκωσε το βλέμμα της και ένιωσε τις κόρες των ματιών της να διαστέλλονται, ενώ ένα αβίαστο “ουάου” βγήκε από το στόμα της και γέμισε τον χώρο. Τα μάγουλά της κοκκίνισαν και της πήρε κάποια δευτερόλεπτα να πάρει τα μάτια της από τον γυμνασμένο κορμό του.
“Σου αρέσει η θέα;”, την ρώτησε με παιχνιδιάρικο ύφος ο Στράτος. Τότε ξεροκατάπιε και αφού υπενθύμισε – ή μάλλον επέβαλε – στον εαυτό της το γεγονός ότι είναι φίλοι, του χαμογέλασε. Το έκανε να φανεί άνετο, παρά τη φωτιά που ένιωθε να εξαπλώνεται με αστραπιαία ταχύτητα σε όλο της το σώμα!
“Έχω να σε δω από το καλοκαίρι χωρίς μπλούζα. Και απ’ ότι βλέπω… γυμνάζεσαι… τακτικά. Πράγμα που μας συμφέρει, γιατί θα βγει ακόμα καλύτερο το αποτέλεσμα”, ολοκλήρωσε αλλάζοντας εντελώς το ύφος και τον τόνο της φωνής της και συνέχισε δίνοντας οδηγίες στον Στράτο για το πώς να κάτσει κάθε φορά.

“Οι πόζες είναι τέλειες! Με το σφιγμένο σου ύφος πρέπει κάτι να κάνουμε. Χαλάρωσε λίγο”, κλικ. Κλικ. Κλικ. Βαθύς αναστεναγμός. Η Έλλη άφησε κάτω την μηχανή και τον πλησίασε. Ο Στράτος την κοίταζε με σχεδόν έντρομο ύφος. Έφτασε σε απόσταση αναπνοής και έπιασε με τα χέρια της το σαγόνι του. “Ίσως λίγο πιο προφίλ… Χμμ… Πιο ψηλά το πηγούνι. Όχι. Πιο κέντρο και αριστερά… Εδώ είμαστε. Τώρα μένει να φανταστείς ότι ο φακός είναι μια γυναίκα που ποθείς”, είπε, χωρίς να έχει πάρει τα χέρια της από το πρόσωπό του. Με το ένα χέρι τού έφτιαχνε τα μαλλιά και με το άλλο φρόντιζε να παραμείνει στην ίδια πόζα. Όλη αυτή την ώρα ένιωθε το βλέμμα του Σταυρού πάνω της να την καίει. “Δεν είναι δυνατόν. Είμαστε τόσα χρόνια φίλοι. Γιατί είναι τόσο σέξι, Θεέ μου;”, σκεφτόταν και η ανάσα της ήταν κόφτη.

Αφού διαμόρφωσε την εικόνα όπως την ήθελε, πήρε το ένα της χέρι από τα μαλλιά του. Με το άλλο κρατούσε ακόμα το πρόσωπό του. Η ατμόσφαιρα ανάμεσά τους είχε πάρει φωτιά. Η Έλλη έσκυψε αργά, τόσο αργά που ο Στράτος ένιωθε ότι δεν υπάρχει άλλο οξυγόνο στα πνευμόνια του και ήταν σίγουρος ότι ένιωσε τις άκρες των χειλιών της στα δικά του. Μέχρι, όμως, να διαπιστώσει τι συνέβη, η Έλλη είχε κάνει ένα βήμα πίσω και με μια αδικαιολόγητη άνεση του χαμογέλασε και του είπε: “Αυτό είναι το βλέμμα που χρειάζομαι. Ακριβώς αυτό! Κράτησέ το!”.

Ο Στράτος την κοίταξε με παγωμένο βλέμμα, αλλά δεν ήθελε να χαλάσει την καμπάνια της φίλης του, ούτε να υποθέσει πως κάτι συνέβη πριν λίγα δευτερόλεπτα. “Ίσως να το έκανε για να με χαλαρώσει, να μου πάρει την ένταση”, σκέφτηκε και κοίταξε τον φακό.

Η Έλλη από την πίσω πλευρά της κάμερας εστίαζε στα μάτια του. Το βλέμμα του ήταν για πρώτη φορά σκοτεινό και κτητικό, αφήνοντας μια άγρια πλευρά του εκτεθειμένη.

Αφού άλλαξε μερικά εσώρουχα ακόμα, η φωτογράφιση ολοκληρώθηκε και είχαν πια και οι δύο χαλαρώσει, συμπεριφέρονταν όπως πριν, σαν δυο καλοί φίλοι…

*****
Ξαναδιάβασε το μήνυμα μια τελευταία φορά πριν απαντήσει: “Καλημέρα! Πήρα τη δουλειά! Άκου και το καλύτερο, αύριο βράδυ η εταιρεία διοργανώνει μια εκδήλωση στο κέντρο της πόλης και θέλουν να γνωρίσουν και το μοντέλο, δηλαδή εσένα! Μην χάσεις τέτοια ευκαιρία για γνωριμίες! Είναι προσκεκλημένοι αρκετοί επιφανείς άνθρωποι. Να σου στείλω την επίσημη πρόσκληση στο μέιλ;”.

Η αλήθεια είναι ότι μετά την φωτογράφιση δεν είχε ξαναβρεθεί από κοντά με την Έλλη. Απέφευγε να την δει και ενίοτε να της μιλήσει κιόλας. Στο μυαλό του έπαιζε ασταμάτητα η έντονη στιγμή τους. Ένιωθε το καυτό αποτύπωμα των χεριών της στο πρόσωπό του και πάλευε να θυμηθεί αν όντως τον φίλησε ή όχι.

Πάντα είχε τον έλεγχο σε όλα στη ζωή του. Έτσι είχε καταφέρει να γίνει CEO σε μεγάλη πολυεθνική ασφαλιστική εταιρεία. Με αφοσίωση, χωρίς να τον αποσπά τίποτα. Και τις τελευταίες βδομάδες τον αποσπούσε συνέχεια ένα συγκεκριμένο πρόσωπο.
“Καλημέρα. Ναι.”, πληκτρολόγησε τελικά και πάτησε το βελάκι της αποστολής. Άφησε το κινητό ανάποδα στο γραφείο του και ανάγκασε τον εαυτό του να στρωθεί στη δουλειά.
Το μέιλ δεν το άνοιξε πάρα το μεσημέρι της επομένης για να δει τι ώρα διεξαγόταν η εκδήλωση.

Στις 19:00 άφησε το αυτοκίνητό του στον παρκαδόρο και μπήκε μέσα στην αίθουσα. Όλα γύρω ήταν σε στυλ μπαρόκ και απέπνεαν μια αριστοκρατική ατμόσφαιρα. Δεν δυσκολεύτηκε, ωστόσο, καθόλου να βρει την Έλλη. Ξεχώριζε με το μακρύ λευκό της φόρεμα, που αγκάλιαζε το σώμα της, αναδεικνύοντας τις καμπύλες της και άφηνε ακάλυπτο ένα μέρος της πλάτης, ενώ τα μακριά της μαύρα μαλλιά, πιασμένα κότσο, άφηναν ακάλυπτο τον λαιμό της και έρχονταν σε τέλεια αντίθεση με το άσπρο.

Ήδη πολλά γυναικεία βλέμματα είχαν πέσει πάνω στον Στράτο, ο οποίος φορούσε ένα οινοπνεύματι κουστούμι που τόνιζε τα γυμανσμενα του χέρια και την πλάτη του και τον έκανε να δείχνει ακόμα πιο επιβλητικός από ότι ήταν. Μα εκείνος είχε εστιάσει σε εκείνη τη γυναικεία φιγούρα που δεν τον άφηνε να σκεφτεί καθαρά ένα μήνα τώρα.

Όταν συναντήθηκαν τα βλέμματά τους, ένιωσε ένα ηλεκτρικό ρεύμα να διαπερνά την σπονδυλική του στήλη και τα χέρια του να ιδρώνουν. Δεν ήθελε, όμως, να αποκαλυφθεί τίποτα από αυτά, οπότε περπάτησε με άνεση προς το μέρος της και φιλήθηκαν σταυρωτά. Το καυτό του άγγιγμα στην γυμνή πλάτη της και το προσεγμένο παρουσιαστικό του έκαναν την Έλλη να ανατριχιάσει και της υπενθύμισε πόσο σέξι φίλο είχε.

Μεγάλοστελέχη της εταιρίας και άλλοι παράγοντες του χώρου, αντιμετώπισαν με μεγάλο ενδιαφέρον τον Στράτο, μιας και η δική του εταιρεία ήταν εξίσου γνωστή για την επιτυχή πορεία της και μάλιστα ‘μάλωσαν’ χαριτολογώντας την Έλλη που δεν τους είχε μιλήσει νωρίτερα για εκείνον. Ακολούθησαν αφόρητες ώρες συζητήσεων που την έκαναν να απομακρυνθεί κάποια στιγμή και να προτιμήσει τα αντικείμενα που κοσμούσαν τον χώρο.

“Πράγματι, αυτός ο πολυέλαιος σε ταξιδεύει στις μεγάλες δόξες της τσαρικής Ρωσίας, δεν συμφωνείς;”, άκουσε μια φωνή πίσω της και μετά ένιωσε τα χέρια του άντρα στους ώμους της. Γύρισε και σε απόσταση αναπνοής στεκόταν πίσω της ο Στράτος. Η ανάσα της ήταν κοφτή και η μυρωδιά από ξυλώδεις νότες, που προσέδιδε ζεστασιά και βάθος, την είχε κατακλύσει. Αφού κατάπιε, του απάντησε: “Ξέχασα ότι είσαι γνώστης των πάντων” και το γέλιο του Στράτου που ακολούθησε, της έκοψε τελείως την ανάσα. Εκεί κατάλαβε ότι δεν γίνεται να εθελοτυφλεί άλλο και η καινούργια αυτή κατάσταση που είχε διαμορφωθεί ανάμεσα τους έπρεπε να ξεκαθαριστεί.
“Μήπως θέλεις να συνεχίσουμε το ποτό μας κάπου αλλού; Ήδη έχουν αποχωρήσει οι συνεργάτες μου, θα έφευγα ούτως ή άλλως δηλαδή”, πρότεινε η Έλλη αμήχανα.
Ο Στράτος αν και δίστασε στην αρχή, ένιωθε μέσα του μια ακατανίκητη ανάγκη να είναι μαζί της κι έτσι δέχτηκε να συνεχίσουν την βραδιά τους, μόνοι.

Κατέληξαν σε ένα lounge bar στα προάστια και η αμηχανία στην αρχή ήταν ολοφάνερη. Τον λόγο πήρε η Έλλη και η βόμβα που πέταξε βρήκε απροετοίμαστο τον Στράτο:
“Έχουν αλλάξει τα πάντα μετά την φωτογράφιση, δεν νομίζεις;”
“Δεν μπορώ να το αρνηθώ”, απάντησε κοφτά
“Είμαστε φίλοι τόσα χρόνια… Δεν γίνεται…”, η Έλλη δεν μπορούσε να βρει με τίποτα τα σωστά λόγια
“Ναι, δεν γίνεται…” , απάντησε ο Στράτος και πιάνοντάς την από το σβέρκο, κόλλησε τα χείλη του στα δικά της και τη φίλησε με τόση ένταση και πάθος, σαν να μην ήταν κανείς άλλος τριγύρω. Η γλώσσα του αναζητούσε απεγνωσμένα τη δική της και η γεύση της ήταν ακριβώς όπως την είχε φανταστεί. Μεθυστική.

Ακούμπησε το μέτωπό του στο δικό της και έπιασε τα μάγουλά της.
“Γ@μwt0 σου, Έλλη! Με έχεις τρελάνει! Δεν μπορώ να σκεφτώ τίποτα άλλο! Η δουλειά μου έχει πάει πίσω, η ζωή μου έχει χάσει τη ρουτίνα της και για όλα ευθύνεσαι εσύ! Δεν μπορώ να βγάλω από το μυαλό μου την ημέρα της φωτογράφισης και τώρα είμαι σίγουρος ότι τα χείλη σου με άγγιξαν τότε. Γιατί το έκανες αυτό;”
Η Έλλη τον κοίταζε με σηκωμένα τα φρύδια και δεν μπορούσε να καταλάβει τι είχε συμβεί. Την είχε φιλήσει γιατί το ήθελε τελικά ή όχι;

“Θα πάρετε κάτι;”, ακούστηκε μια φωνή και τότε ο Στράτος την έπιασε από τον καρπό και έφυγαν από το μπαρ. Μπήκαν απευθείας στο αυτοκίνητό του και εκεί την ξαναρώτησε: “Γιατί το έκανες αυτό;”.

Η Έλλη σήκωσε το βλέμμα της και με αυστηρό ύφος του απάντησε: “Γιατί… δεν ξέρω γιατί! Γιατί περνάω τόσο όμορφα μαζί σου, νιώθω άνετα, ποτέ δεν με κατέκρινες για τίποτα, πάντα με βοηθούσες να γίνω καλύτερη και ήρθες εκείνη την αναθεματισμένη μέρα και όταν σε είδα μέσα από τον φακό ημίγυμνο. Ήταν σαν να συμπλήρωσες το ιδανικό πορτρέτο ενός συντρόφου. Ευγενικός, ανοιχτόμυαλος, υποστηρικτικός, με τέλειους κοιλιακούς και δύο μάτια που μπορούν να σε κόψουν στα δύο. Και μετά… όσο σου έφτιαχνα τα μαλλιά και ένιωθα τα μάτια σου πάνω μου… ήθελα…”
“Να περάσω το χέρι μου κάτω από το φόρεμά σου, να σου σκίσω το εσώρουχο, να σε φέρω πάνω μου και να γίνεις δική μου!”
Η Έλλη κοκκίνισε. Ένιωσε το στόμα της στεγνό και την ανάσα της αδύναμη.

“Κάν’ το”, του είπε κοφτά κι εκείνος έκανε ακριβώς αυτό που μόλις της είχε περιγράψει. Η επαφή τους ήταν μια λύτρωση και για τους δύο. Η αίσθηση του Στράτου μέσα της έκανε την Έλλη να νιώθει για πρώτη φορά τι σημαίνει κορύφωση και η αίσθηση της καυτής σάρκας της στα χέρια του, ήταν η διαπίστωση ότι δεν είχε ποθήσει ξανά, σε τέτοιο βαθμό, γυναίκα.