Πάντα είχα την αίσθηση ότι στο μυαλό μου συγκατοικούσαν πολλοί άνθρωποι. Ή για να ακριβολογώ, πως συγκατοικούσαν πολλές γυναίκες μαζί με μένα. Άλλες τις αναγνώριζα με τη μία κι άλλες έβγαιναν δειλά – δειλά στην πορεία, όσο μεγάλωνα. Το καλό είναι ότι δεν με φόβισαν ή δεν με τρομοκράτησαν ποτέ. Το κακό είναι ότι σε…

Κάθεται στο νοσοκομειακό κρεβάτι και κοιτάζει έξω από το μεγάλο παράθυρο. Η έκφραση του προσώπου της μοιάζει άψυχη, αλλά από τα μάτια της τρέχουν δάκρυα. Νιώθει τελείως αποσυντονισμένη κι έξω νυχτώνει. Την πονάνε τα μηνίγγια, την τσούζει ένα σημείο πάνω από το δεξί φρύδι και την ενοχλεί το στομάχι της. Χαϊδεύει το φρύδι της και…

Όταν γνωριστήκαμε, εγώ ήμουν 19 χρονών κι εσύ είχες περάσει τα 40. Είχα δεν είχα τρεις μήνες στην εταιρία, όταν ένα βραδάκι, η Ελένη, η γραμματέας σου, με πήρε τηλέφωνο πανικόβλητη. «Επίκειται μεγάλο και αναπάντεχο meeting αύριο. Σε θερμοπαρακαλώ, έλα για βοήθεια…». Θα έκανα τις χαμαλοδουλειές μιας συνάντησης: φωτοτυπίες, έντυπα, σερβίρισμα κι ό,τι άλλο χρειαζόταν…