-
Damon HellWay Saga: Άναμπελ
Read more: Damon HellWay Saga: ΆναμπελΗ δωδεκάχρονη Άναμπελ κοίταξε από την κλειδαρότρυπα του δωματίου της. Ο διάδρομος ήταν άδειος. Γύρισε το κλειδί στην πόρτα. Κάθε φορά που κλείδωνε, ένιωθε μια λανθασμένη αίσθηση ασφάλειας﮲ και κάθε φορά, η πραγματικότητα ερχόταν να τη διαψεύσει. Στάθηκε μπροστά στον καθρέφτη. Άρχισε να χτενίζεται. Τα πλούσια μαλλιά της, είχαν το χρώμα του μελιού. Θύμιζαν πιο…
-
From Hell
Read more: From HellΓουάιτσαπελ, Λονδίνο 25 Σεπτεμβρίου 1888 Έτρεξε προς το κατώφλι του σπιτιού του, ψαχουλεύοντας μέσα στις τσέπες του για τα κλειδιά του, υπό τους ήχους μιας τρομερής βροντής που φάνηκε να σκίζει τον ουρανό στα δύο. Η βροχή άρχισε να πέφτει ξαφνικά, αλλά εκείνος είχε μπει ήδη στο χαμηλοτάβανο σπίτι και είχε κλειδώσει πίσω του, βγάζοντας…
-
Συλλέκτης χειρογράφων
Read more: Συλλέκτης χειρογράφωνΓράφει η Κατερίνα Μοχράνη […]Ταξίδευε σε όλο τον κόσμο προκειμένου να αγγίξει ένα παλιό κιτρινισμένο χαρτί με ξεθωριασμένο μελάνι. Η συλλογή του είναι αξεπέραστη και θεωρείται πια ένας από τους πιο σημαντικούς συλλέκτες χειρογράφων. Η Ίριδα είχε εντυπωσιαστεί από τα ενδιαφέροντα του και προθυμοποιήθηκε να του χαρίσει το χειρόγραφο του ψυχολογικού θρίλερ που ετοίμαζε μιας…
-
Η Εντολή της Κόμισσας – Μέρος Δεύτερο – 2
Read more: Η Εντολή της Κόμισσας – Μέρος Δεύτερο – 2Προηγούμενο Ο Φάμπιαν γύρισε με άμαξα στην ευρύτερη περιοχή του Ερζιβετβάρος, στη συμβολή των οδών Ρόζα και Ντοχάνι, αφού πρώτα πέρασε από ένα μαγαζί και αγόρασε τσιγάρα. Όπως το περίμενε, στην άκρη του δρόμου κοντά στις σκάλες, είχε κουρνιάσει ο Σιπ, ο γάτος με την φουντωτή άσπρη και καφετιά γούνα. Ως συνήθως, κοιμόταν, ενώ γύρω…
-
Μια, όχι και τόσο, «θεία» δίκη
Read more: Μια, όχι και τόσο, «θεία» δίκηΗ αυλαία άνοιξε και το κοινό άρχισε να ζητωκραυγάζει. Ένας προβολέας φώτισε τη σκηνή και αποκάλυψε έναν άντρα. Σήκωσε τα χέρια προς το πλήθος και όλοι σώπασαν. Φορούσε μπορντό γιλέκο, λευκό πουκάμισο και μαύρο παπιγιόν και παντελόνι. Χαμογέλασε και μια ολόχρυση οδοντοστοιχία άστραψε από άκρη σε άκρη μέσα στο στόμα του. «Κυρίες και κύριοι», άρχισε,…
-
Η Εντολή της Κόμισσας – Μέρος Δεύτερο – 1
Read more: Η Εντολή της Κόμισσας – Μέρος Δεύτερο – 1Προηγούμενο «Τα φαντάσματα υπάρχουν, Φάμπιαν. Έχω δει ένα από αυτά. Το έχω δει περισσότερες φορές απ’ όσες θα ήθελα. Δεν ήταν ποτέ μια οπτασία με ξεκάθαρα χαρακτηριστικά. Αλλά ήταν εκεί, λίγα μέτρα από μένα. Μια φιγούρα από αγγλική ομίχλη. Το ήξερα ότι ήταν εκεί, γιατί κάθε φορά ένιωθα τη δόνηση του εδάφους και το τρέμουλο…
-
Τα Άδεια Παπούτσια
Read more: Τα Άδεια ΠαπούτσιαΟ Τζέικομπ κοίταξε από το παράθυρό του τη μεγάλη σκάλα που οδηγούσε στην αυλή. Το σγουρό, καστανό κεφάλι της Κολίν, ήταν σκυμμένο πάνω από τρία ζευγάρια παπούτσια: δυο αθλητικά ενηλίκων κι ένα παιδικό. Το κορίτσι είχε εμμονή με αυτά τα παπούτσια. Ήθελε να είναι πάντα τακτοποιημένα με συγκεκριμένο τρόπο πάνω στο συγκεκριμένο σκαλί. Σήκωσε το…
-
Η Εντολή της Κόμισσας – Πρώτο Μέρος – 5
Read more: Η Εντολή της Κόμισσας – Πρώτο Μέρος – 5Προηγούμενο 28 Φεβρουαρίου 1897 μ.Χ. 8 προ μεσημβρίας 16 ώρες πριν την Επίθεση στο Μπραν Μπραν, Τρανσυλβανία Η καμπάνα ξύπνησε τους εναπομείναντες κατοίκους του χωριού την τελευταία αυτή μέρα, όχι με κάποιο πένθιμο ή στρατιωτικό σκοπό, όπως θα άρμοζε στην περίσταση, αλλά όπως κάθε φορά, σαν να ήταν μια ακόμα μέρα που έπρεπε να σηκωθούν…
-
Η συναυλία
Read more: Η συναυλίαΟ Γκάρυ στήριξε τον αγκώνα του στον πάγκο του μπαρ κι έριξε μια ματιά στο πλήθος που είχε μαζευτεί. Τους ήξερε όλους, έναν προς έναν. Απόψε θα έδινε μια διαφορετική συναυλία﮲ μια συναυλία με περιορισμένο κοινό, που όμως θα τον αποθέωνε και θα του έδινε πίσω όλα όσα του είχαν στερήσει στα πιο τρυφερά χρόνια…