-

Welcome to our hotel
Read more: Welcome to our hotelΚαλοκαίρι Ο Άρης και η Χρυσάνθη βρίσκονταν στη ρεσεψιόν του Αιώνιου Ήλιου – Ενοικιαζόμενα Δωμάτια και κοιτούσαν την τριαντάρα πελάτισσα που διαμαρτυρόταν. Η επιχείρηση μετρούσε αρκετές δεκαετίες στο νησί και πλέον θεωρούνταν από τις κλασικές επιλογές για κάποιον που ήθελε να έρθει το καλοκαίρι και να περάσει μερικές χαλαρές μέρες, να κάνει τα μπανάκια του…
-

Το σκοτεινό δάσος
Read more: Το σκοτεινό δάσοςΟ πεζοναύτης έτρεχε. Ήταν γρήγορος και είχε καταφέρει να ξεπεράσει τα τέρατα που τον κυνηγούσαν. Περνούσε από τα χαλάσματα και τα γκρεμισμένα σπίτια και τους νεκρούς κατοίκους του χωριού. Οι φωτιές είχαν σβηστεί από τη βροχή που έπεφτε. Έτρεχε. Είχε αυτό το προνόμιο, σε αντίθεση με τους συντρόφους του, που είχαν γίνει βορά στα τέρατα.…
-

Πάρτυ
Read more: ΠάρτυΓινόταν στο σπίτι του Στέλιου, του διευθυντή και ιδιοκτήτη της εταιρείας. Ήταν μια βίλα στα βόρεια προάστια της Αθήνας, περιτριγυρισμένη από κήπο, γκαράζ, γήπεδο μπάσκετ και άλλα μεγάλα σπίτια. Ο καιρός, δυστυχώς, δεν ήταν καλός. Έβρεχε από το πρωί και τώρα, δέκα το βράδυ, δεν έλεγε να σταματήσει. Οι εργαζόμενοι είδαν κι έπαθαν για να…
-

Η γέφυρα των επιθυμιών
Read more: Η γέφυρα των επιθυμιώνΜαλάκα. Αυτή ήταν η πρώτη και η τελευταία σκέψη της Φραντζέσκας τρεις μέρες τώρα. Δεν μπορούσε να το πιστέψει όταν είδε τον πρώην της και τη γκόμενά του να μπαίνουν μια ωραία πρωία στο μικρό ταξιδιωτικό μαγαζί που λειτουργούσε, το Tour Specialist. Τι στο καλό σκεφτόταν ο ηλίθιος; Η Φραντζέσκα ήθελε να τον πιάσει και…
-

Η Χριστίνα και το σκήπτρο
Read more: Η Χριστίνα και το σκήπτροΠέντε ματωμένα δάχτυλα ξεπρόβαλλαν από το στήθος του Μενέλαου, του πατέρα της Χριστίνας. Κόκκινα ρυάκια έσταζαν από το στόμα του και την πληγή, ενώ τα μάτια του δάκρυζαν και η αναπνοή του επιβραδυνόταν.Ο άντρας με το μανδύα, ο Ντέβιλσον, χαμογελούσε, ενώ η εννιάχρονη Χριστίνα, πεσμένη στο πάτωμα, τον κοιτούσε να ξεκληρίζει την οικογένειά της. Είχε…
-

Όλα τέλειωσαν
Read more: Όλα τέλειωσανΜε την κάφτρα του τελειωμένου τσιγάρου της, άναψε ακόμη ένα. Δεν περπατούσε κόσμος πια στην παραλία. Είχε νυχτώσει από ώρα και το κρύο ήταν τσουχτερό. Η Άννα ήταν ακόμη καθισμένη στο παγκάκι, μ’ ένα τσιγάρο αναμμένο κι ένα κουτάκι μπύρας άδειο δίπλα της. Το βλέμμα της καρφωμένο στη θάλασσα, εντελώς κενό. Πόσα βράδια είχε περάσει…
-

Ένα κλικ
Read more: Ένα κλικ1978, ΑθήναΑυτό είναι το μόνο που χρειάζεται για να αποτυπωθεί η έκφραση της εγκύου Αντωνίας στη φωτογραφία που υπάρχει στο κομοδίνο του σπιτιού της, στο Παλαιό Φάληρο. Ένα ασπρόμαυρο πορτρέτο μιας όμορφης γυναίκας, το πρόσωπο της οποίας κανένας δεν μπορεί να το ερμηνεύσει απόλυτα. Το δικό της πρόσωπο. Ένα κλικ από το φωτογραφικό φακό και…
-

Liberate me
Read more: Liberate meΌλα τον πλάκωναν. Τα σύννεφα που είχαν καλύψει τελείως τον ουρανό εδώ και μήνες. Τα μελαγχολικά χρώματα του χειμώνα, με τα δέντρα γυμνά από φύλλα, αυτή η γκρίζα, καταθλιπτική ατμόσφαιρα που στάλαζε στην ψυχή του και τον έπνιγε αργά, αργά αλλά σίγουρα. Σαν κινέζικο βασανιστήριο. Αλήθεια, πόσο καιρό είχε να δει μπλε; Τυλίχτηκε στο μαύρο…
