Η Βάσια γύρισε ξεθεωμένη από τη δουλειά. Άνοιξε την πόρτα του διαμερίσματος στις εννιά το βράδυ και μπήκε. Κλείδωσε πίσω της και άφησε την τσάντα πάνω στον καναπέ. Τσέκαρε τις μπαλκονόπορτες –κλειστές. Πήγε στην κουζίνα και πήρε το μπουκάλι με το κόκκινο κρασί. Γέμισε ένα ποτήρι, μαζί με παγάκι και ήπιε. Άρχισε να χαλαρώνει, όπως…

Η Μαίρη και ο Θάνος είχαν φάει και τώρα απολάμβαναν το έκτο κουτάκι μπίρα και το τσιγάρο τους. Βρίσκονταν σε ένα από τα σπίτια που νοίκιαζε κάποτε μια ντόπια επιχείρηση. Ήταν σε βουνό. Ωραίο, μικρό, άνετο. Λίγο βρόμικο, με ιστούς στις γωνίες και μυρωδιά κλεισούρας, όμως ήταν λογικό. Χρόνια είχε να μείνει κάποιος εδώ, αλλά…

Το σκάφος του Λιμενικού κατευθυνόταν με ταχύτητα προς τις συντεταγμένες, απ’ όπου είχε λάβει κλήση το κέντρο. Πριν τρία λεπτά, ένα μεγάλο γιοτ είχε στείλει σήμα SOS από τα ανοιχτά, γύρω στα δέκα ναυτικά μίλια από το νησί. Έκτοτε τίποτα. Το σκάφος περιπολίας είχε αναμμένους τους προβολείς. Ήταν έντεκα μετά μεσημβρίας και το σκοτάδι πυκνό.…

Ο Λεωνίδας βγήκε από το τζιπ όταν του αφαίρεσαν το κάλυμμα από τα μάτια. Οι τρεις μπράβοι που τον συνόδευσαν, στέκονταν απέναντί του και τον κοιτούσαν χαμογελαστοί. Του είχαν δέσει και τα χέρια. Η βίλα του Πουρσόπουλου θεωρούνταν μυστική -όσοι την επισκέπτονταν είχαν πάντα καλυμμένα τα μάτια τους. Είχε νυχτώσει και έκανε ψύχρα και ο…

Ο Κίμωνας έκλεισε την πόρτα. Είχε έρθει μαζί με την γυναίκα του τη Σία στο δωμάτιο του γιου τους, του Γιώργου. Έπρεπε να του πουν κάποια πράγματα, δύσκολα πράγματα. Η οικογένειά τους είχε απειληθεί από κακοπροαίρετους ανθρώπους. Ανθρώπους που κάποτε ο Κίμωνας τους αποκαλούσε φίλους. Ο Γιώργος κάθισε στο κρεβάτι του. Ήταν μόλις έξι χρονών,…

«Απλά πήγαινε. Δυο πραγματάκια είναι», είπε η Δήμητρα στον Σταύρο. Του είχε δώσει τη λίστα με τα ψώνια που έπρεπε να αγοράσει από το κοντινό σούπερ μάρκετ. Ήταν απόγευμα Παρασκευής και, ως γνωστόν, όποιος δεν είχε όρεξη για να περιμένει ώρες στην ουρά στα ταμεία δεν πήγαινε το Σάββατο. Δηλαδή, έτσι πιστεύει ο περισσότερος κόσμος,…