TheBluez

-Αααααααα! Θα τρελαθώ! Μ@λ@κ@ θα τρελαθώ!
-Τι έγινε, χριστιανή μου και ουρλιάζεις;
-Μπες τώρα στο ινσταγκραμ! Τώρα!
-Καλά, καλά! Ηρεμία! Ωραία… Μπήκα! Και τώρα;
-Τι βλέπεις;
-Κάτι posts φίλων που είναι διακοπές! Πόσο ζηλεύω!
-Σσσσσστ! Πάνω πάνω, τι βλέπεις;
-Τα stories! Πω πω δεν μπορώ! Αυτό θα γίνει τώρα;
-Ποιος είναι πρώτος στα stories σου; Ε;
-Ο Μάνος!
-Ποιος Μάνος, καλέ; Τι άσχετο ήταν αυτό!
-Καλά, ο Μάνος είναι ένας κούκλος συνάδερφος. Κάτι κοιλιακούς… Κάτι μαλλιά…. Κάτι…
-Χeστηκα για τον Μάνο! Ο καταραμένος ανέβασε story! Μπες δες το, τώρα!
-Μα γιατί;
-Τώρα!

Η Δώρα υπάκουσε την εντολή της Μελίνας με βαριά καρδιά. Που σκ@τα είδε τώρα ότι ο άλλος ανέβασε στόρυ, ένας Θεός ξέρει! Η Μελίνα δεν τον είχε αναφέρει τόσο καιρό. Υποτίθεται ότι έχουν χωρίσει εδώ και μήνες και ότι πλέον δεν την νοιάζει. Όλοι ξέρουν πως την νοιάζει! Και όχι απλά τη νοιάζει, την παρανοιάζει! Λογικό βέβαια… Πολλά τα χρόνια!

Τον έχει κάνει απόκρυψη από παντού. Να μην τον βλέπει! Έχει διαγράψει τηλέφωνα, ασχέτως αν τα ξέρει απ’ έξω. Πέταξε φωτογραφίες, έσκισε γράμματα. Πέρασε όλες τις φάσεις… Μία προς μία! Από το κλάμα, στα μπινελίκια. Από τα μπινελίκια στα “θα του κάψω το σπίτι του μπ….” ΠΙΠΕΡΙ! Μετά από αυτά τα ωραία γαλλικά, περάσαμε στα “οκ, δεν είμαι ούτε η πρώτη, αλλά ούτε και η τελευταία που χωρίζω!”. Στο καπάκι ακούσαμε τα “ο έρωτας με έρωτα περνάει…”, “Τελειώσαμε επιτέλους!’, “ελεύθερη για μια ζωή” και δεν συμμαζεύεται και κλείσαμε με “σιγά! Τι είχαμε, τι χάσαμε, στο λέω σε ξεχάσαμε!”.

Όλα αυτά! Όλα όμως! Αλλά το δάκρυ κορόμηλο. Ειδικά τον πρώτο καιρό. Δεν μπορούσε να συλλάβει ο εγκέφαλος της ότι δύο άνθρωποι που αγαπιούνται είναι χώρια. Δεν το χωρούσε το μυαλό της! Και όσο το σκεφτόταν, τόσο έκλαιγε… Και όσο έκλαιγε, τόσο πιο πολλά κομμάτια μάζευαν οι γύρω. Τώρα τι την έπιασε;;;

-Ακόμα;;;;;;; Πες μου! Πες μου! Πες μου που να πάρει, το ανέβασε!!!
-Εεεεεεε…
-Έξι και τρία, εννιά! Λέγε!
-Έχει κάνει repost το story μιας τύπισσας…

Σιωπή! Να τη φοβάσαι! Η Μελίνα σταμάτησε να περπατάει έχοντας γυρισμένη την πλάτη στη Δώρα. Για μερικά δευτερόλεπτα, ίσως, σταμάτησε να αναπνέει. Μέσα στο κεφάλι της ηχούσαν σε λούπα αυτές οι τόσες δα μικρές λεξούλες… “Έχει κάνει repost το story μιας τύπισσας…”. Η Δώρα κατάλαβε πως μέσα της υπήρχε μια εσωτερική πάλη και πως αμέτρητες ερωτήσεις κατέκλυζαν το μυαλό της. Δεν της μίλησε…. Της έδωσε χρόνο!

-Ποιας τύπισσας; ψέλλισε μετά από αρκετά λεπτά η Μελίνα.
-Δεν την ξέρω, Μελινάκι μου! Ούτε εσύ την ξέρεις…
-Γιατί κάνει repost μιας τύπισσας τα stories, Δώρα; Ποια είναι αυτή, Δώρα; Τι δουλειά έχεις μαζί της, Δώρα; Έχει γκόμενα!

Δεν πέρασε πολύς χρόνος και η Μελίνα αντέδρασε σαν να κουρδίστηκε. Άρχισε να περπατάει πάνω κάτω ασταμάτητα, έχοντας τα χέρια στη μέση και ξεφυσώντας αδιάκοπα. Η Δώρα είχε μείνει στήλη άλατος από τις εναλλαγές της διάθεσής της και φοβόταν μην κάνει κανένα μπαμ και τους πάρει όλους και τους σηκώσει.

-Έχει γκόμενα! Τα δικά μου τα stories, τόσα χρόνια, δεν τα είχε κοινοποιήσει ποτέ! Με χώρισε γιατί ήθελε άλλη και όλες αυτές οι δικαιολογίες περί σχέσης ήταν για να μου ρίξει στάχτη στα μάτια. Δεν ήθελε σχέση μαζί μου. Όχι γενικά! Τα πέταξε όλα στα σκουπίδια και προχώρησε! Έφτιαξε τη ζωή του τόσο γρήγορα. Μα τι λέω; Έτοιμη την είχε!
-Μελίνα μου, παραλογίζεσαι! Ο Δημήτρης σε αγαπ…
-Μη λες το όνομά του! Δεν υπάρχει για μένα, όπως δεν υπήρξα ποτέ κι εγώ για εκείνον! Όλα για έναν σκοπό. Για να ζήσει τον έρωτα του… Και να τον δημοσιοποιήσει!
-Μελίνα μου! Ηρέμησε! Σε παρακαλώ… Μπορεί να μην συμβαίνει και τίποτα. Να είναι απλώς φίλοι. Μπορεί να ήταν απλά στην ίδια παρέα. Δεν χρειάζεται να τα σκέφτεσαι όλα αυτά… Θεωρώ πως είναι νωρίς να έχει άλλη. Είπαμε… Σε αγαπούσε πολύ για να κάνει κάτι τέτοιο… Και εσύ τον αγαπούσες. Τώρα γιατί χωρίσατε; Άβυσσος οι ψυχές σας…

Ξαφνικά σταμάτησε… Το κρακ της καρδιάς της ακούστηκε ολοκάθαρα στα αυτιά της Δώρας μα δεν αντέδρασε. Η Μελίνα αφέθηκε σε αυτό το κρακ και γονάτισε στο πάτωμα. Άρχισε να κλαίει με λυγμούς. Το σώμα της τρανταζόταν ασταμάτητα και τα δάκρυα έτρεχαν ποτάμι από τα μάτια της.