– Λοιπόν, κοπελιά, άκου να δεις τι θα κάνουμε!
– Ωχ!
– Θα σου δώσω να διαβάσεις κάτι και μετά θα παίξουμε ένα παιχνίδι!
– Ρε, δεν με αφήνεις στην ησυχία μου;
– Έλα μωρέ! Θα δεις θα σου αρέσει…
Μόλις τελείωσε η Ζωή τη φράση της, πέταξε με δύναμη στα πόδια της Ρόζας ένα περιοδικό. Ήλπιζε πως με αυτόν τον τρόπο, θα μάθαινε αυτό που ήθελε για την φίλη. Θα μάθαινε αυτό που δεν μπορούσε να καταλάβει τόσο καιρό…
– Ρε, μ@λ@κ@ Ζωή, εδώ λέει «τα πέντε στάδια του χωρισμού και πώς να τα ξεπεράσεις»! Με τον πόνο μου παίζεις; Έχω ψυχολόγο που τον πληρώνω για να τα περάσω αναίμακτα!
– Ρόζα, συμφώνησες! Διάβαζε και θα παίξουμε μετά! Και για να μην βαριέμαι, διάβαζε δυνατά να ακούω κι εγώ!
– Τι τραβάω! Θύμησέ μου μετά την ανάγνωση να σε σκοτώσω!
– Σκάσε και ξεκίνα!
– Πρώτο στάδιο… Το στάδιο της άρνησης! «Σε αυτό το στάδιο είναι πιθανό να πιστεύει κανείς ότι ο σύντροφος θα επιστρέψει στη σχέση και πως η κατάσταση του χωρισμού είναι προσωρινή. Αυτός όμως είναι ένας μηχανισμός ώστε να δοθεί στο μυαλό ο κατάλληλος χρόνος για να προσαρμοστεί στη νέα πραγματικότητα!». Εξαιρετικά θα πάει αυτό!
– Άρνηση! Χμμμ… Ενδιαφέρον! Μετά;
– Ζωή, όντως θα με βάλεις να το διαβάσω αυτό; Είσαι τελείως τρελή;
– Συνέχισε…
– Δεύτερο στάδιο… «Ο θυμός, ο οποίος είναι το κυρίαρχο συναίσθημα μετά τον χωρισμό!» Από δαύτον, έχουμε μπόλικο! «Είναι φυσιολογικό να είναι κάποιος θυμωμένος με τον σύντροφο που αποχώρησε από τη σχέση και είναι φυσιολογικό να αναζητά και να ανακαλύπτει όλα τα αρνητικά χαρακτηριστικά του συντρόφου προκειμένου να τον απομυθοποιήσει και να μπει στη διαδικασία αποδοχής του τέλους της σχέσης». Μωρέ τι μας λες! Κοίτα κάτι πράγματα!
– Φτάσαμε αισίως στο τρία, Ρόζα!
– Τρίτο στάδιο… Το στάδιο της διαπραγμ… Ρε Ζωή, είναι απαραίτητο να το κάνουμε αυτό;
Η Ζωή εστίασε τα μάτια της πάνω στη Ρόζα. Ούτε τη λέξη δεν μπορούσε να πει! Όλον αυτόν τον καιρό προσπαθούσαν όλες μαζί να βρουν σε ποιο στάδιο ήταν η Ρόζα, μα καμιά δεν μπορούσε. Το κορίτσι τους είχε πονέσει πολύ όταν την πήρε ο άλλος τηλέφωνο για να της δώσει τα παπούτσια στο χέρι. Τον αγαπούσε, ανάθεμά την, αλλά τελείωσε και έπρεπε να της σταθούν ώστε να μαζέψει τα κομμάτια της και να προχωρήσει. Δύσκολο, αλλά όχι ακατόρθωτο!
Νόμιζαν πως είχε κολλήσει στο στάδιο του θυμού όλον αυτόν τον καιρό, αλλά όχι. Να τη! Το στάδιο της διαπραγμάτευσης! Το πιο ριψοκίνδυνο στάδιο, γιατί όταν περάσει ο θυμός υπάρχει περίπτωση πισωγυρίσματος και για αυτό τον λόγο δεν έλεγε τίποτα η Ρόζα. Είχε φωλιάσει μέσα της το αίσθημα της επανασύνδεσης.
– Για συνέχισε Ρόζα, να δω κάτι! Τρίτο στάδιο… Το στάδιο της διαπραγμάτευσης, σωστά;
– Σωστά, σωστά…
– Και τι γράφει για τη διαπραγμάτευση;
– «Το άτομο διαπραγματεύεται μέσα του τρόπους που θα μπορούσε να κρατήσει κάποια επαφή με τον πρώην σύντροφο. Θεωρεί πως αν γίνουν μερικές μικρές αλλαγές, η σχέση θα αναθερμανθεί».
– Αποκλείεται να λέει μόνο αυτό! Για συνέχισε…
– Ναι, ναι… Επίσης λέει πως σε αυτό το στάδιο αν οι προσπάθειες πέσουν στο κενό, ελλοχεύει η θλίψη.
– Στάδιο τέταρτο…
– Ακριβώς, Ζωή! Τέταρτο στάδιο, το στάδιο της θλίψης. Εδώ γράφει ότι σε αυτό το στάδιο συνειδητοποιείς ότι η κατάσταση δεν θα αλλάξει. Το περνάς συνήθως μόνος σου και κρατάει περισσότερο από τα άλλα στάδια. Είναι όμως καθοριστικό, διότι παίρνεις αποφάσεις για την ζωή σου μετά από έναν χωρισμό. Πολύ ενδιαφέρον!
– Και πολύ αργεί…
– Τι είπες, Ζωή; Μιλάς μέσα από τα δόντια σου και εκνευρίζομαι!
– Συνέχισε…
– Στάδιο πέμπτο… Αποδοχή! Οι αναμνήσεις υπάρχουν, αλλά το μυαλό δεν γεμίζει με το πρόσωπο εκείνο. Το άτομο έχει ανακάμψει από το τραύμα του και επέρχεται η συναισθηματική ωριμότητα, ενώ γεμίζει η καρδιά με αγάπη και σεβασμό προς την αγάπη του παρελθόντος. Τέλος!
– Πολύ ενδιαφέρον άρθρο, δεν βρίσκεις; Και τώρα παιχνίδι… Θα σου λέω φράσεις και εσύ θα μου λες σε ποιο στάδιο θα μπορούσαν να ανήκουν!
– Άντε, ας παίξουμε!
– Λοιπόν, το «θα σου κάψω το σπίτι, μπ@στ@ρδε!», πού ανήκει;
– Σίγουρα όχι στην αποδοχή!
– Λέγε!
– Θυμός!
– Ωραία! «Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς αυτόν δίπλα μου!»;
– Θλίψη!
– «Θα πνίξω μια χήνα και θα πέσω στην Ιπποκράτους!»;
– Θλίψη!
– «Άντε γ@μησου, μ@λ@κ@, που νόμιζες ότι θα πεθάνω χωρίς εσένα!»;
– Θυμός!
– «Μια φάση είναι! Πιέζεται και χρειάζεται λίγο χρόνο μόνος του!»;
– Άρνηση!
– «Μου είπε ότι είμαι η γυναίκα της ζωής του! Θα γυρίσει!»;
– Άρνηση!
– Είσαι και delulu…. «Επιτέλους, θα πάω αυτό το ταξίδι που τόσο ήθελα!»;
– Αποδοχή!
– «Είμαι σίγουρη ότι τώρα που έχασα δύο κιλά, έπαψα να κλαίω, έβαψα τα μαλλιά μου, άρχισα να βγαίνω και να διασκεδάζω, θα του αρέσω! Πάμε να πιούμε ένα ποτό στο στέκι το παλιό!»;
– Διαπραγμάτευση;
– Με ρωτάς;
– Σίγα μη σε ρωτήσω κιόλας! Είμαι σίγουρη ότι θα του αρέσω τώρα που έχασα κιλά, έβαψα μαλλιά και άρχισα να διασκεδάζω!
– Ρόζα, είσαι στο στάδιο της διαπραγμάτευσης! Είμαι όλη αυτιά…
– Δεν έχω κάτι να σου πω… Τον σκέφτομαι, μου λείπει και θεωρώ πως αν με έβλεπε τώρα, θα άλλαζε γνώμη. Αυτά σκέφτομαι τα πρωινά… Τα βράδια όμως έρχεται η πραγματικότητα και μου τρυπάει το μυαλό. Ποια επανασύνδεση; Ο τύπος δεν με αγάπησε ποτέ. Φάνηκε άλλωστε… Οπότε προσπαθώ να το διαχειριστώ ψύχραιμα και να προχωρήσω!
– Είσαι σίγουρη ότι δεν θες να μιλήσεις;
– Όχι, Ζωή! Δεν υπάρχει λόγος… Θέλω όσο πιο ήρεμα γίνεται να τελειώσει το στάδιο της διαπραγμάτευσης και να προχωρήσω στην αποδοχή. Από τη στιγμή που δεν υπάρχουν προσπάθειες να αποβούν άκαρπες, ελπίζω να πηδήξω τη θλίψη. Δεν αντέχω άλλο… Την έφαγα με το κουτάλι…
– Ό,τι θες κορίτσι μου! Εμείς εδώ είμαστε… Δεν θα σε αφήσουμε μόνη!
– Το ξέρω… Απλώς χρειάζομαι χρόνο… Χρόνο για μένα! Αλλά ναι, στο στάδιο της διαπραγμάτευσης είμαι. Μόνη μου όμως και στο ορκίζομαι. Δεν γυρίζω πίσω!
– Έτσι σε θέλω, Ρόζα μου! Και μιας και το αναφέραμε… Θύμησέ μου, το «μη γυρίσεις ξανά, η πόρτα αυτή θα είναι κλειστή! Μη γυρίσεις ξανά στο λέω γιατί έχω πια πληγωθεί…» τι είναι;
– Μεγάλη αλήθεια!
Κατερίνα Μοχράνη