TheBluez

Το τρένο έφυγε στις οκτώ το πρωί. Ήταν γεμάτο κόσμο. Άνδρες, γυναίκες, παιδιά, ηλικιωμένοι. Άνθρωποι μόνοι ή με οικογένεια. Άνθρωποι των κατώτερων κοινωνικών στρωμάτων. Από αυτούς που αν βρουν μια δουλειά με ένα μεροκάματο είναι ευχαριστημένοι. Όχι, όμως, από εκείνους που μπορούν να έχουν χιλιάδες τέτοια μεροκάματα μέσα στην ίδια μέρα. Εδώ οι επιβάτες ντύνονταν κατά κύριο λόγο με βρόμικα ρούχα. Οι περισσότεροι είχαν καταφέρει μετά πολλών δυσκολιών και κούρασης να βρουν μερικά λεφτά για να κάνουν το πολυπόθητο ταξίδι για την πρωτεύουσα και να αναζητήσουν μια «καλή δουλειά». Στην πρωτεύουσα υπήρχαν ακόμη δουλειές, ναι. Στην υπόλοιπη χώρα υπήρχε πρόβλημα.

Διακόσια χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα. Οι πιο πολλοί επιβάτες είχαν πιάσει από μια θέση. Μερικοί κοιμόντουσαν, άλλοι έψαχναν στα μπουφάν τους και άλλοι είχαν αρχίσει τις κουβέντες περί πολιτικών και άλλων θεμάτων.

Εκατόν εβδομήντα χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα. Τα παιδιά, ειδικά όσα είχαν ζήσει πάνω από πέντε καλοκαίρια, έτρεχαν δώθε κείθε, παίζοντας σε ομάδες. Άγνωστα μεταξύ τους τα περισσότερα, ένεκα του περιορισμένου χώρου, αναγκάστηκαν να γνωρίσουν το ένα το άλλο, να συστηθούν και να διαλέξουν παιχνίδι. Οι φωνές τους ακουγόντουσαν απ’ άκρη σ’ άκρη μέσα στο τρένο.

Εκατόν είκοσι χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα. Ο καιρός ήταν κρύος, ο αέρας παγερός. Ο γκρίζος ουρανός σκέπαζε την πλάση. Ψιλές στάλες κατέβαιναν στα παράθυρα του τρένου. Πού και πού, έπεφτε και ένας κεραυνός κάπου μακριά.

Εκατό χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα. Οι τηλεοράσεις έδειχναν μόνο εικόνα. Τον ήχο τον είχαν κλείσει τελείως. Τέτοια ώρα τα κανάλια κανονικά θα έπαιζαν κουτσομπολίστικες εκπομπές ή κινούμενα σχέδια, αλλά όλα αυτά ανήκαν σε άλλα χρόνια, παλιότερα. Τώρα πια το χαζοκούτι έπαιζε μόνο ειδήσεις, όλες τις ώρες.

Ενενήντα πέντε χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα. Η πόλη από την οποία είχε ξεκινήσει το τρένο ήταν, από πληθυσμιακή άποψη, η δεύτερη στη χώρα. Ζούσαν πάνω από τρία εκατομμύρια ψυχές στην ευρύτερη περιοχή. Κάποτε, όταν οι δουλειές αφθονούσαν. Γιατί τώρα πια είχε μειωθεί αισθητά ο αριθμός αυτός.

Ενενήντα χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα. Ο πόλεμος είχε ξεκινήσει απρόσμενα και για τελείως βλακώδη λόγο. Κάποιος πολιτικός έβρισε κάποιον πολιτικό μιας άλλης χώρας, που με τη σειρά του έθιξε ένα κόμμα μιας τρίτης χώρας. Παρεξηγήθηκαν μεταξύ τους γύρω στα πεντακόσια άτομα πάνω κάτω και έγινε ο κακός χαμός μετά. Επιστράτευση, γονείς που χάνουν τα παιδιά τους, πόλεις που ερημώνονται. Άνθρωποι που λιμοκτονούν. Καταστροφές σε κάθε γωνιά του πλανήτη.

Ογδόντα πέντε χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα. Δάση και βουνά έχουν χαθεί. Τα δέντρα σπανίζουν. Τα ζώα χάνονται. Πού πάει ο κόσμος πια;

Ογδόντα χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα. Τα κανάλια είχαν μειωθεί σε τρία σε όλη τη χώρα. Οι δημοσιογράφοι ήταν δεν ήταν δέκα άτομα, ενώ οι τεχνικοί είχαν γίνει δυσεύρετοι. Ωστόσο ο κόσμος είχε μια στοιχειώδη ενημέρωση. Όσοι είχαν τηλεόραση ακόμα, τουλάχιστον.

Εβδομήντα πέντε χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα. Οι περισσότερες δουλειές -εκτός των γιατρών, των νεκροθαφτών και των στρατιωτών- είχαν ξοφλήσει. Ειδικά τα γραφειοκρατικά επαγγέλματα. Ειδικά στην επαρχία της χώρας. Στην πρωτεύουσα κάτι μπορούσε να βρεθεί.

Εβδομήντα χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα. Οι αρρώστιες είχαν αυξηθεί δραματικά. Οι περισσότεροι νοσούσαν. Τα νοσοκομεία, όσα έστεκαν, γέμιζαν κάθε μέρα και συχνά ο συνωστισμός έκανε τα πράγματα πολύ χειρότερα. Ασθένειες που είχαν σχεδόν εξαλειφθεί επανήλθαν δριμύτερες και οι πιότερες σκοτεινές εποχές έσβηναν τα όνειρα σα σφουγγάρι που καθαρίζει τα γράμματα στον σχολικό πίνακα.

Εξήντα πέντε χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα. Ο κόσμος μέσα στο τρένο ήταν πολύς. Υπερβολικά πολύς. Κανείς δεν το σκέφτηκε αυτό. Όλοι ξεκίνησαν με το σκεπτικό πως έπρεπε να κάνουν κάτι για να μην αυτοκτονήσουν. Οι καιροί δεν ευνοούσαν όσους έκαναν δεύτερες και τρίτες σκέψεις. Απ’ ό,τι φαινόταν, εδώ επιβίωναν όσοι προσαρμόζονταν στις νέες συνθήκες.

Εξήντα χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα. Κάθε μέρα, όπως και σήμερα, τα δελτία ειδήσεων έκαναν ιδιαίτερη μνεία στους πεσόντες φαντάρους. Υπηρέτησαν την πατρίδα τους, έπεσαν στο καθήκον. Πολέμησαν με αυταπάρνηση. Πολλά έλεγαν οι παρουσιαστές. Άραγε αυτά να αρκούσαν στους συγγενείς των νεκρών;

Πενήντα πέντε χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα. Η ελπίδα πλησίαζε. Οι ενήλικοι επιβάτες άρχισαν να γίνονται πιο κινητικοί, πιο ενθουσιώδεις. Μια νέα προοπτική διαφαινόταν στον γκρι ορίζοντα.

Πενήντα χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα. Ένας παρουσιαστής ανέφερε πως η κίνηση προς την πρωτεύουσα έχει αυξηθεί ραγδαία τα τελευταία εικοσιτετράωρα. Αεροπλάνα, τρένα, αυτοκίνητα και πλοία έρχονταν κατά ριπάς. Κόσμος έβγαινε στους δρόμους και έψαχνε την τύχη του και η πόλη γέμιζε.

Σαράντα πέντε χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα. Πόσοι φιλόσοφοι είχαν μιλήσει για τις δύσκολες εποχές των πολέμων; Πολλοί, σίγουρα πολλοί. Κάποιοι αναφέρονταν μόνο στα πεδία των μαχών, ενώ άλλοι μιλούσαν για τις άθλιες συνθήκες που αναγκάζονταν να βιώσουν οι κάτοικοι των αντιμαχόμενων πλευρών. Όλοι, ή όσοι είχαν επίγνωση του θέματος και δεν εθελοτυφλούσαν, συμφωνούσαν πως οι πόλεμοι μόνο δεινά προσφέρουν στον απλό κοσμάκη.

Σαράντα χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα. Α, να ένα αεροπλάνο πετάει κάπου στα αριστερά του τρένου. Πόσο κόσμο να χωράει; Τριακόσια άτομα; Ή μήπως έχουν τσουβαλιαστεί και στους διαδρόμους;

Τριάντα πέντε χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα. Να και ένα πλοίο, όχι πολύ μακριά από την στεριά. Υπερωκεάνιο, μάλλον. Γεμάτο από ανθρώπους κι αυτό.

Τριάντα χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα. Στα δεξιά τι βλέπουμε; Α, μα φυσικά τον αυτοκινητόδρομο. Αλλά δεν είναι όπως παλιά. Τα αμάξια έχουν μειωθεί, όπως και όλα τα άλλα ΙΧ. Δεν υπάρχουν λεφτά για αμάξια και μηχανές.

Εικοσιπέντε χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα. Οι γονείς μαζεύουν σιγά-σιγά τα παιδιά τους. Μερικοί τα μαλώνουν, άλλοι τους λένε γλυκόλογα για να τα πείσουν πως έρχονται καλύτερες μέρες. Όσοι είναι μόνοι τους ετοιμάζουν τα πράγματά τους, που δεν είναι και πολλά. Μόνο τα απαραίτητα πήραν. Μόνο αυτά είχαν.

Είκοσι χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα. Μα να τη! Εκεί, μετά από τη βουνοπλαγιά. Τι ψηλά κτίρια που έχει, τι καπνός βγαίνει από τα εργοστάσια… Πόσες δουλειές θα έχει να δώσει σε αυτούς τους επιβάτες…

Δεκαπέντε χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα. Ένα αγοράκι δείχνει κάπου στον ορίζοντα και φωνάζει ενθουσιασμένο. Η μητέρα του, θέλοντας να το ησυχάσει, κοιτάζει αυτό που της δείχνει: είναι το αεροπλάνο. Μαύρος καπνός βγαίνει από τα φτερά του και χάνει συνέχεια ύψος. Η μητέρα του αγοριού ουρλιάζει. Το τεράστιο αεροπλάνο έρχεται κατά πάνω τους.

Δέκα χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα. Ο κόσμος αναστατώνεται. Φωνάζουν, το τρένο πρέπει να σταματήσει. Πρέπει να σταματήσει. Πρέπει να σταματήσει. Το αεροπλάνο πέφτει. Το τρένο, να σταματήσει. Γιατί δεν σταματάει;

Πέντε χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα. Πόση ελπίδα υπήρχε μέσα στο τρένο; Πολλή, αναμφίβολα. Όλοι, όπως είπαμε, πήγαιναν στην πρωτεύουσα για να βρουν εργασία και να μπορέσουν να ζήσουν οι ίδιοι και οι οικογένειές τους.

Τέσσερα χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα. Άνθρωποι ποδοπατιούνται, παιδιά παθαίνουν ασφυξία. Ηλικιωμένοι καταπλακώνονται. Εγκυμονούσες ματώνουν ασύστολα.

Τρία χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα. Το αεροπλάνο βρίσκεται γύρω στα εκατό μέτρα πάνω από το τρένο. Γιατί δεν σταματάει το τρένο, να πάρει η ευχή;