TheBluez

-Καλημέρα αγάπη!
-Μέρα!
-Γράφεις πάλι κάτι;
-Ναι, όπως βλέπεις.
-Θέλεις να μου πεις;
-Ναι, φυσικά! Γράφω για το πώς σε σκότωσα και μετά εξαφάνισα τα στοιχεία!
-Τι έκανα αυτή τη φορά;
-ΤΟ ΚΟΥΤΑΛΑΚΙ!!!!!

Με κοιτάει με ένα συγκαταβατικό και παράλληλα γεμάτο τρυφερότητα βλέμμα, όμως δε πτοούμαι. Όχι, αυτή η ιστορία πρέπει να τελειώνει! Οπότε του ξαναεξηγώ από την αρχή. “Σου έχω πει χίλιες φορές να μην αφήνεις το κουταλάκι του καφέ πάνω στο βάζο. Δεν είναι εκεί η θέση του, ή πλύν’ το ή άσ’ το στο νεροχύτη να το πλύνω εγώ. Όλα πρέπει να είναι στη θέση τους!”.

Για να μη παρεξηγηθώ, δεν είμαι παρανοϊκή, απλά πάσχω από ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή ή αλλιώς γενική αγχώδης διαταραχή. Τα συμπτώματα, ξέρετε, διαφέρουν από άνθρωπο σε άνθρωπο ή από περίοδο σε περίοδο της ζωής του. Εγώ ανήκω στους τυχερούς, έχω μείνει στις εμμονές και στη τήρηση ρουτίνας. Οι εμμονές είναι άπειρες και νομίζω ότι προστίθενται καινούριες κάθε φορά. Έχουν να κάνουν από με ό,τι προληπτικό έχω ακούσει ή διαβάσει μέχρι φοβίες και άγχη δικά μου. Και με τους αριθμούς φυσικά! Αυτό είναι από τα δύσκολα, πρέπει να τα μετράω όλα! Πόσες φορές θα φιλήσω τον σύντροφό μου, πόσες πρέζες αλάτι πρέπει να ρίξω στο φαγητό για να πετύχει. Γιατί βλέπετε, για εμένα υπάρχουν καλοί και κακοί αριθμοί. Πιάνω τον εαυτό μου να μετράω ακόμα και τα βήματά μου. Μετά είναι η ρουτίνα, δεν μπορώ να ζήσω χωρίς τη ρουτίνα μου. Αν για οποιονδήποτε λόγο χαλάσει, παθαίνω κρίσεις πανικού ή κρίσεις άγχους ή όπως αλλιώς το λένε. Το θέμα είναι πως αυτό που με βοηθάει είναι η τάξη. Ευτυχώς με τη ρουτίνα έχω καλύτερη σχέση γιατί την αλλάζω κατά το δοκούν, όμως και πάλι πρέπει να τηρείται ευλαβικά. Απλά δε βαριέμαι που λέει ο λόγος.

Εκεί είναι που έρχεται το πρακτικό κομμάτι, οι σχέσεις με τους άλλους. Στα φοιτητικά μας χρόνια λέγαμε για πλάκα πως ο καθένας έχει τη διαταραχούλα του. Την έχει, συμφωνώ απόλυτα. Την αποδέχεται όμως; Την αποδέχονται οι γύρω του; Νιώθει ασφαλής και σίγουρος να μιλήσει στους δικούς του ανθρώπους; Εγώ όπως σας είπα και πριν, είμαι από τους τυχερούς. Οι δικοί μου άνθρωποι ξέρουν πως οι ώρες που θα συναντηθούμε ή θα μιλήσουμε στο τηλέφωνο πρέπει να είναι προκαθορισμένες και πως όλα τα πράγματα γύρω μου έχουν τη δική τους θέση. Εκτός από το επαναστατικό ΚΟΥΤΑΛΑΚΙ!

Να τους αφουγκράζεστε τους ανθρώπους, το έχουν ανάγκη. Μερικές φορές περισσότερο απ’ όσο πιστεύετε.