TheBluez

Πολυαγαπημένη μου,

Τη στιγμή που θα διαβάζεις το γράμμα αυτό, εγώ δεν θα βρίσκομαι πλέον στη ζωή. Ο λόγος που το γράμμα αυτό έφτασε στα χέρια σου αυτή τη στιγμή, είναι για να έχεις μια πλήρη εικόνα των τελευταίων χρόνων της ζωής μου.

Πολλές πράξεις μου ήταν λανθασμένες και δυστυχώς τη διαπίστωση αυτή την έκανα όταν πλέον ήταν πολύ αργά. Δυστυχώς είχα την πεποίθηση ότι ένα πρόβλημα πρέπει να διευθετείται όσο το δυνατόν συντομότερα με μία όσο το δυνατόν επιφανειακή και ανώδυνη λύση. Δυστυχώς, όμως, με την πρακτική αυτή, τα προβλήματα απλά κρύβονται κάτω από ένα χαλί, με αποτέλεσμα στο τέλος να γιγαντώνονται και να σε πνίγουν δίχως έλεος, πράγμα το οποίο κατάλαβα με τον πλέον επώδυνο τρόπο. Αντί να αναγνωρίσω την άβυσσο που άρχισες να χάνεσαι μετά τη γέννηση της δεύτερή μας κόρης, εγώ έκανα ότι δεν την έβλεπα, αγνοώντας εντελώς τις εκκλήσεις σου για βοήθεια. Όταν αρχίσαμε να απομακρυνόμαστε συναισθηματικά και σαρκικά, αντί να προσπαθήσω να καλλιεργήσω τη σχέση μας για να βγει από αυτό το τέλμα, εγώ κοιτούσα να ικανοποιήσω τις συναισθηματικές και σαρκικές μου ανάγκες σε ξένες αγκαλιές. Αντί να ζητήσω στήριξη από επαγγελματίες ψυχικής υγείας στην ανατροφή της μεγάλης μας κόρης, επαναλάμβανα άκριτα τις συμπεριφορές των γονέων μου απέναντι σε εμένα και τους αδερφούς μου, με αποτέλεσμα η κόρη μας να μη επιθυμεί πλέον καμία επαφή μαζί μου.

Τα γεγονότα που άλλαξαν τη ζωή μου και την όλη κοσμοθεωρία μου ήταν δύο: ο μεγάλος οικογενειακός μας τσακωμός (όπου εμείς χωρίσαμε και η μεγάλη μας κόρη έκοψε κάθε επαφή μαζί μου) και η γνωριμία μου με Εκείνη λίγες εβδομάδες μετά τον τσακωμό αυτό.

Μετά τον τσακωμό αυτό, συνειδητοποίησα ότι η οικογένειά μας ήταν ένα παλάτι χτισμένο στην άμμο, όπου ο βοριάς το έκανε συντρίμμια, κομμάτια. Οι συζητήσεις που είχα με Εκείνη, με βοήθησαν να καταλάβω πως είχα πάρει τη ζωή μου λάθος και προσπάθησα στη συνέχεια να αλλάξω ζωή.

Δε θα σου κρύψω ότι όταν πρωτοσυνάντησα Εκείνη στη θάλασσα, την είδα περισσότερο ως μέσο κάλυψης των σαρκικών μου αναγκών. Έγινε, όμως, κάτι απρόσμενο: με πήρε σε ένα ταξίδι, το οποίο, με οδήγησε σε μονοπάτια που δεν φανταζόμουν ότι υπήρχαν. Ναι μεν ήταν καθαρτικό για μένα, αλλά κάποιες φορές ήταν και επίπονο. Όταν άρχισα να σου μιλάω για τη γνωριμία μου με Εκείνη και το ταξίδι αυτογνωσίας που είχα αρχίσει να κάνω μαζί της, εσύ με τον τρόπο που αντέδρασες («εγώ στα έλεγα χρόνια αυτά και δεν με άκουγες και τώρα ακούς μια ξένη γυναίκα που γνώρισες πριν λίγες μέρες στη θάλασσα;») ένιωθα να απορρίπτεις τη νέα αρχή που προσπαθούσα να κάνω στη ζωή μου. Δεν σου κράτησα κακία για αυτό.

Λίγες εβδομάδες μετά τη γνωριμία μου με Εκείνη, άρχισε και η ερωτική μας σχέση. Αντί, όμως να με παροτρύνει να αφήσω πίσω την οικογένειά μας, Εκείνη έδρασε καταλυτικά στο να αποκαταστήσουμε σε σημαντικό βαθμό τη σχέση μας (μετά το μεγάλο τσακωμό) και με βοήθησε στην προσπάθειά μου να προσεγγίσω τη μεγάλη μας κόρη. Πάντα μιλούσε για εσένα με σεβασμό και ενσυναίσθηση, γνωρίζοντας ότι (τουλάχιστον όσο εγώ ήμουν εν ζωή) δεν θα γίνετε ποτέ φίλες (παρά το γεγονός ότι εγώ το επιθυμούσα), θεωρώντας ότι δεν ήσουν ψυχολογικά έτοιμη για αυτό.

Πολλές από τις σκέψεις που εκμυστηρευόμουν μαζί σου, πολλά από τα λάθη που παραδέχτηκα σε σένα ότι έκανα (είτε ως σύζυγος είτε ως πατέρας) ήταν αποτέλεσμα των συζητήσεων που έκανα με Εκείνη. Μετά από ένα παθιασμένο σμίξιμο των κορμιών μας, ενώ με χάιδευε και με φιλούσε (κι εγώ χόρταινα τη στοργή που τόσο μου είχε λείψει) συχνά της μιλούσα για σένα, τις κόρες μας, για πράξεις για τις οποίες (πλέον) ντρέπομαι και για το σκοτεινό εαυτό μου. Εκείνη συνέχιζε να μου δείχνει στοργή και αποδοχή (και τις στιγμές εκείνες πραγματικά είχα πολύ μεγάλη ανάγκη τόσο τη στοργή όσο και την αποδοχή για αυτό που πραγματικά ήμουν) λέγοντας μεν την άποψή της, αλλά με έναν τρόπο που δεν ασκούσε κριτική. Όταν εγώ λύγιζα κατά την πάλη μου με τα σκοτάδια μου, Εκείνη στεκόταν δίπλα μου ψύχραιμη προκειμένου να βγω νικητής από αυτήν την μάχη. Όσο περισσότερο γινόταν αυτό, τόσο περισσότερο καθάριζε η ψυχή μου, εξελισσόμουν και βελτιωνόμουν ως άνθρωπος.

Εκείνη γνώριζε πάρα πολύ καλά ότι η αγάπη μου για σένα ήταν βαθιά παρά και παντοτινή και για το λόγο αυτό πάγια άποψή της ήταν να είμαστε μαζί. Γνώριζε πάρα πολύ καλά ότι αν μάθαινες πρωτύτερα για τη σαρκική σχέση που είχαμε θα κατέρρεες (ειδικά λόγω της ευαλωτότητας που σε είχαν οδηγήσει οι δαίμονές σου) πράγμα που δεν το επιθυμούσε σε καμία περίπτωση.