TheBluez

Μικρή μου ηλιαχτίδα, οπότε βλέπω ουράνιο τόξο νιώθω πως εσύ το ζωγράφισες, χορεύοντας με τη βροχή. Ναι, τώρα μπορείς να χορεύεις με τη βροχή χωρίς να σκέφτεσαι αν θα κρυώσεις, αν θα σε κοιτάνε περίεργα οι περαστικοί, αν θα σε βγάλουν βίντεο για να σε ανεβάσουν σ’ αυτές τις διαδικτυακές πλατφόρμες, που ποτέ δεν συμπάθησες.

Έζησες μια ήσυχη ζωή κι έτσι ήσυχα έφυγες… Μακριά από συνήθειες για το θεαθήναι, μακριά από την πολυκοσμία, μακριά από ό,τι κάνει θόρυβο δίχως ουσία. Δεν είχες ανάγκη από τα ακριβά ρούχα και κοσμήματα και ας είχες την δυνατότητα να τα αποκτήσεις. Το ακριβότερο κόσμημα, εσύ το είχες μέσα στην ψυχή σου.

Πολλές φορές αναρωτιέμαι, πώς οι καλοί άνθρωποι μνημονεύονται από τους υπόλοιπους λιγότερο, γιατί τους θυμούνται μόνο οι καιροσκόποι που είχαν από αυτούς όφελος, όσο ζούσαν; Δεν ξέρω, δεν γνωρίζω και θυμώνω πώς λειτουργούν τα ανθρώπινα μυαλά. Δεν ξέρω πώς χωράει στις καρδιές των ανθρώπων τόση κακία, πώς πετρώνουν τόσο πολύ, που τίποτα δεν τις ακουμπά.

Μακάρι να είχες αποκτήσει απογόνους, αυτοί θα σε αγαπούσαν σίγουρα και θα μιλούσαν για σένα και στις επόμενες γενιές. Θα βρισκόταν έστω η φωτογραφία σου σε κάποια κορνίζα σε κάποιο σπίτι. Αυτό το σπίτι θα το επισκεπτόσουν λίγο πιο συχνά τώρα και θα απορούσαν πώς απότομα κάνει τόση ζέστη. Αν είχες απογόνους, κάποιος ίσως να είχε στοιχεία από σένα και θα έλεγαν γελώντας γλυκόπικρα πως σου μοιάζει τόσο πολύ. Μπορεί να είχες αποκτήσει κι εγγόνια και κάποιο από αυτά να είχε την όψη σου, έτσι δεν λένε, πως τα χαρακτηριστικά κληρονομούνται πολλές φορές, από τις γιαγιάδες στα εγγόνια;

Μα, αν είχαν συμβεί όλα αυτά ίσως ακόμη ήσουν μαζί μας. Αρρώστησες, γιατί έφυγε εκείνος. Εκείνος που τόσο αγάπησες και ίσως μόνο αυτός σε αγάπησε, εσύ το ένιωθες, το ήξερες δίχως να δίνεις σημασία στα ψεύτικα “σε αγαπώ” του υπόλοιπου περίγυρου που ποτέ δε στάθηκε δίπλα σου. Εκείνος ο άνθρωπος που γνώρισες μεγάλη, και για αυτό δεν αποκτήσατε απογόνους, αλλά ένιωθες λες και τον ήξερες όλη σου τη ζωή.

Εάν εκείνος δεν είχε μπει στο μοιραίο τρένο, όλα θα ήταν διαφορετικά τώρα. Είχε πάει για επαγγελματικό ταξίδι, στο οποίο εσύ τον είχες πιέσει να πάει, γιατί θα έβγαζε περισσότερα χρήματα για τον μήνα. Εκείνος δεν ήθελε, δεν είχε διάθεση. Ίσως είχε ένστικτο, ποιος ξέρει. Τσακωθήκατε για αυτό το θέμα και τελευταία στιγμή τον έπεισες να πάει.
Αν… αν δεν τον είχες πιέσει, θα ήταν μαζί σου. Αυτή η σκέψη σε στοίχειωνε διαρκώς για μέρες. Μακάρι να ήταν κοντά σου και ας μην είχατε και καθόλου χρήματα. Η αγάπη σας θα σας έδινε ανάσες ζωής. Άλλωστε εσένα δε σε ένοιαζε ποτέ η χλιδή, πώς σου ήρθε εκείνη τη μέρα; Λίγα λεπτά απερισκεψίας τελικά μπορούν να τα αλλάξουν όλα. Αυτή η σκέψη τριγυρνούσε διαρκώς το μυαλό σου, μετά από το άκουσμα της τραγικής είδησης.