TheBluez

Η μικρή Κάτια είχε αγοράσει ένα μαγικό μπαλόνι στο χρώμα του γαλάζιου. Ήταν μαγικό, κανένα άλλο δεν μπορούσε να κάνει αυτά που έκανε εκείνο. Η μικρή το έπιανε από το κορδόνι του και αυτό σιγά σιγά πετούσε ψηλά. Έτσι η μικρή μας φίλη γνώρισε τον κόσμο όλο μέχρι να πάρει όσα μαθήματα της χρειάζονταν για να γίνει ένα κορίτσι που δεν φοβόταν την ζωή.

-Ε, υπναρού, ξύπνα! είπε το γαλάζιο μπαλόνι στην μικρή Κάτια εκείνο το πρωινό του Μαρτίου.
-Άσε με λίγο ακόμη, νωρίς δεν είναι; απάντησε η μικρή.
-Έλα σήκω να φας το πρωινό σου, ντύσου ζεστά γιατί έχουμε μεγάλο ταξίδι να κάνουμε σήμερα.
Τα λόγια αυτά ήχησαν σαν συναγερμός στα αυτιά της, δεν ήθελε άλλη κουβέντα , το σύνθημα είχε δοθεί. Σηκώθηκε από τα ζεστά, πήγε στην κουζίνα, ετοίμασε μόνη της το πρωινό, γάλα με κορνφλέικς, μετά πήγε στο μπάνιο, πλύθηκε και σε δέκα λεπτά ήταν έτοιμη.

-Να πάρεις μαζί την τσαντούλα σου, ένα καπέλο, γάντια, 2 μπάρες δημητριακών και νερό. Αυτά θα είναι αρκετά.
-Μα καλά πού θα πάμε σήμερα; ρώτησε με την απορία στα μάτια
-Θα πάμε ένα ταξίδι πάνω από την Μεσόγειο, ξέρεις εκείνη την θάλασσα στην οποία βρίσκεται και η Ελλάδα μας. Θα δεις σπουδαία πράγματα. Θα πετάξουμε ψηλά, με προσοχή βέβαια μην μας βρει κανένα κακό.
-Τι εννοείς; Αφού αν πετάξουμε ψηλά υπάρχει κίνδυνος να σε κάψει η ήλιος. Τι θα γίνουμε, σαν τον Ίκαρο, να καούμε σαν λαμπάδες θες;
-Θα προσέχω, έτοιμη; Βάλε τα γάντια σου και το καπέλο.

Η μικρή άνοιξε το παράθυρο και βγήκε με προσοχή μην κινήσει υποψίες κρατώντας τον φίλο της από το χέρι. Με το που φύσηξε ένα ελαφρύ αεράκι, ξεκίνησε να τρέχει. Θα νόμιζε κανείς ότι ήθελε να πετάξει αετό. Το μπαλόνι άρχισε να ανεβαίνει σιγά σιγά, το ίδιο και η Κάτια. Το αεράκι ήταν σύμμαχός τους.

Με το που έφτασαν τις σκεπές των σπιτιών, το μπαλόνι συμβούλεψε την μικρή να μαζέψει λίγο τα πόδια της. Η Κάτια υπάκουσε και χωρίς να το καταλάβει είχε ανέβει πολύ ψηλά. Το μπαλόνι δεν σταμάταγε το ανέβασμα, είχε φτάσει αυτή την φορά κοντά στα σύννεφα. ‘Εδώ είμαστε καλά, ασφαλείς, μην μας βρει κανένα ντρόουν (drone) και γίνουμε θρύψαλα”, σκέφτηκε το μπαλόνι από μέσα του.

– Πρώτη φορά έχουμε φτάσει τόσο ψηλά, μπαλονάκι μου. Σίγουρα θα έχεις τους λόγους σου. Θέλεις να μου πεις πού βρισκόμαστε, γιατί εγώ δεν μπορώ να ξεχωρίσω; Ξέρεις, ακόμη δεν έχω πάει σχολείο να μάθω γεωγραφία. Ποια θάλασσα είναι αυτή;
-Είναι η Μεσόγειος που σου έλεγα και συγκεκριμένα το Αιγαίο, από το οποίο βρέχεται η χώρα μας. Εδώ θα δεις πολλά ωραία νησιά μικρά και μεγάλα. Όλος ο κόσμος μας ζηλεύει για αυτήν την τύχη. Εκατομμύρια άνθρωποι έρχονται από παντού για να τα επισκεφτούν.
– Και τι είναι αυτές οι μεγάλες σανίδες που βλέπω κάτω; ρώτησε με απορία.
– Αυτά είναι πολεμικά πλοία, μικρή μου.
-Γιατί; Έχουμε πόλεμο; Δεν μου είπαν κάτι τέτοιο οι γονείς μου.
-Εμείς σαν κράτος όχι, αλλά έχουν οι γείτονές μας.

-Καλά, οι γείτονες έχουν το πρόβλημα, όχι εμείς. Γιατί βγήκαν τα πλοία μας έξω; Ααα, αυτό δεν μου αρέσει. Πρέπει να φοβάμαι μικρό μου μπαλόνι;
-Τι να σου πω κι εγώ, σάμπως ξέρω τι παιχνίδια παίζουν οι πιο μεγάλοι από μας;
-Να πάρουν κι αυτοί κανένα μπαλόνι να παίξουν καλύτερα, όχι με μας και την θάλασσά μας. Και ποιο είναι αυτό το μεγάλο πλοίο που λάμπει κάτω από τον ήλιο; Σαν καινούριο μου φαίνεται έτσι καλογυαλισμένο που είναι.
-Αα, αυτό είναι καινούριο, όπως το ’πες. Του κουτιού. Μόλις βγήκε στο σεργιάνι. Το όνομα του είναι ΚΙΜΩΝ. Είναι μία νέα φρεγάτα που είναι πολύ ισχυρή. Δηλαδή διαθέτει καινούριους εξοπλισμούς που συμβαδίζουν με την εποχή που ζούμε και φυσικά σπουδαία ραντάρ που μπορούν ενισχύουν την άμυνά του στον αέρα.

-Και πού πηγαίνει τώρα; Σαν να βιάζεται ή μου μου φαίνεται;
-Πάει σε ένα άλλο νησί που λέγεται ΚΥΠΡΟΣ. Είναι ένα σπουδαίο μέρος, μιλάνε και εκεί τα Ελληνικά αλλά με άλλη προφορά.
-Γιατί πηγαίνει εκεί; Έχει καλύτερο κλίμα από μας; ρώτησε με αφέλεια η μικρή.
-Όχι γλυκιά μου, αλλά τις τελευταίες μέρες το νησί αυτό δέχτηκε μια επίθεση από έναν άλλο λαό.
-Και πώς πήγε αυτός ο λαός εκεί; Πώς τον λένε; Και γιατί επιτέθηκε;

-Σα να μου φαίνεται ότι έχεις πάρει φόρα! Είναι οι ΙΡΑΝΟΙ, παλιά τους έλεγαν ΠΕΡΣΕΣ. Για αυτούς θα μάθεις πολλά στο σχολείο στο μάθημα της Ιστορίας. Είναι πολύ παλιός σαν και μας, με πολιτισμό σπουδαίο. Στην Κύπρο έστειλαν κάτι σαν πουλιά, ντρόουν τα λένε. Δεν είναι αληθινά πουλιά, αλλά μοιάζουν. Αυτά τα εκτοξεύουν οι χειριστές τους από μακριά και κάνουν ζημιές όπου πέσουν. Να προσέχουμε κι εμείς τώρα μην συναντήσουμε κανένα εδώ επάνω. Το γιατί επιτέθηκαν είναι περίπλοκο. Βασικά δεν είχαν στόχο το νησί αυτό κάθε αυτό, ούτε τους κατοίκους του. Αλλού στόχευαν. Στο νησί υπάρχουν βάσεις στρατιωτικές που ανήκουν σε άλλους λαούς.
-Και οι κάτοικοι της Κύπρου θα φοβήθηκαν, σωστά; Για αυτό στέλνουμε κι εμείς αυτόν τον Κίμωνα; Για να τον δουν και να αλλάξουν πορεία αυτά τα ντρόυν;
-Η αλήθεια είναι ότι τα πράγματα έχουν αγριέψει, ο κίνδυνος για έναν τρίτο παγκόσμιο πόλεμο πλανιέται πάνω από τα κεφάλια μας. Για αυτό ψυχραιμία ομορφιά μου.
-Ζαλίστηκα με όσα μου είπες μπαλονάκι μου, ας φάω μία μπάρα. Δεν πας εκεί σε αυτό το σύννεφο να κάνουμε μία στάση; Να ξεκουραστείς κι εσύ;

Το γαλάζιο μπαλόνι σταμάτησε για λίγο την πτήση του ακριβώς επάνω από την Κρήτη. Ο ήλιος πάνω από αυτό το νησί λάμπει πολύ δυνατά. Η μικρή έβγαλε το καπέλο της, πήρε μία μπάρα και την έβαλε στο στόμα.
-Αχ παραλίγο να λιποθυμήσω με όσα είδαν τα ματάκια μου. Κι αν γίνει πόλεμος, αντίο ταξίδια με το μπαλόνι. Κοίτα τι ωραίες παραλίες έχει αυτό το νησί. Μία μέρα να κατεβούμε να τις δούμε καλύτερα. Όταν ηρεμήσουν τα πράγματα βέβαια.
-Ναι, τώρα πρέπει κι εμείς να είμαστε πιο προσεκτικοί. Μην μας βρει κανένα κακό.
-Και δεν μου λες φίλε μου καλέ, τι συμβαίνει σε αυτό την χώρα που ζουν οι Ιρανοί; Γιατί να θέλουν να κάνουν κακό στους γείτονές τους; ρώτησε με ενδιαφέρον η Κάτια.
-Το Ιράν είναι μία μεγάλη χώρα που βρίσκεται στην Μέση Ανατολή. Έχει παρελθόν και σπουδαία ιστορία. Όμως οι άνθρωποι εκεί καταπιέζονται και κυρίως οι γυναίκες. Έχουν φυσικό πλούτο όπως πετρέλαιο που τους δίνει την δυνατότητα να εφοδιάζουν και άλλους λαούς με αυτό. Πέρσι οι γείτονες τους από το Ισραήλ έστειλαν ντρόουν εναντίων τους, δυστυχώς πήραν θέση σε αυτό και άλλοι, όπως οι Αμερικάνοι. Έτσι ξεκίνησαν επιθέσεις σε ιρανικούς στόχους και από εκείνη την στιγμή έχουμε αντεπιθέσεις.

– Και εμάς αυτό σε τι μας ενοχλεί; Η Ελλάδα ανήκει στην Ευρώπη έτσι δεν είναι;
-Ακριβώς όπως το λες. Είμαστε Ευρώπη το ίδιο και η Κύπρος. Και όταν μία χώρα της Ευρώπης κινδυνεύει, πρέπει οι υπόλοιπες να την υπερασπιστούν. Ίσως αύριο να είμαστε εμείς που θα κινδυνεύουμε.
-Ουφ, πόσο δύσκολα μου φαίνονται αυτά. Δεν τα καταλαβαίνω. Δεν πάμε μία βόλτα προς τα πάνω που είναι και πιο κοντά το σπίτι;
– Ναι, έχεις δίκιο. Μία μέρα όμως θα καταλάβεις. Είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζεις την ιστορία του τόπου σου. Όποιος αγνοεί το παρελθόν του θα ξαναζήσει τα ίδια και τα ίδια μέχρι να πάρει το μάθημά του. Τι λες πάμε πίσω τώρα; Θα περάσουμε και πάνω από κάτι άλλα νησιά του Σαρωνικού.

Η Κάτια έριξε μία τελευταία ματιά στο Αιγαίο, τα νησιά του, που το στόλιζαν, φάνταζαν πανέμορφα από ψηλά. Πόσο εντύπωση της έκαναν τα μικρά άσπρα σπίτια με τις αυλές και τα λουλούδια. Έπιασε σφικτά το μπαλονάκι της και ξεκίνησαν μαζί για το ταξίδι της επιστροφής. Η πτήση τους ήταν πιο χαμηλή αυτήν την φορά. Ο ήλιος είχε αρχίσει να κρύβεται πίσω από τα σύννεφα. Φτάνοντας πάνω από την Ύδρα, κόσμος πήγαινε πάνω κάτω.
-Τι ωραίο νησί, τι αρχοντικά σπίτια είναι αυτά! Μα τι γίνεται, θα βρέξει; Μα δεν βλέπω μαζεμένα σύννεφα, ας το καλό. Λες και άνοιξε η κάνουλα με το νερό μόνο πάνω από το νησί. Και τόσος κόσμος! Τι περίεργος εξοπλισμός! Μα γιατί όλοι αυτοί είναι μαζεμένοι γύρω από αυτόν τον άντρα; Ποιος είναι τέλος πάντων; Τόσο ενδιαφέρον είναι;
-Καλέ, σιγά σιγά. Μία μία τις ερωτήσεις. Το νησί αυτό είναι η Ύδρα, είναι πανέμορφο και πραγματικά τα σπίτια του είναι εξαιρετικής αρχιτεκτονικής. Παλιά το ονόμαζαν το Σαιν Τροπέ του Σαρωνικού. Αυτοκίνητα δεν επιτρέπονται, άμα θες να πας μία βόλτα πάρε ένα μπαλόνι, χα χα. Έχουν έρθει κάποιο ξένοι και γυρίζουν μία ταινία. Έχουν ξαναγυρίσει ταινία στο νησί πολύ παλιά.
-Ααα, τόσο αγαπητό μέρος θα είναι λοιπόν. Να πάμε μία μέρα να το γνωρίσουμε καλύτερα.
-Αυτός ο όμορφος άντρας είναι ένας γνωστός ηθοποιός, το όνομά του Γκραντ Χιτ. Παλιά ήταν παντρεμένος και με μία ελληνικής καταγωγής ηθοποιό.
-Μα είναι πολύ ωραίος, άραγε και η ταινία να είναι εξίσου καλή; Ποιος ξέρει… Μα τι αντιθέσεις είναι αυτές, καλό μου μπαλονάκι. Σε άλλα μέρη να έχουν πόλεμο και σε άλλα να γυρίζουν ταινίες. Δεν υπάρχει πουθενά ισορροπία μου φαίνεται.
-Έχεις δίκιο μικρή μου, έχεις πολλά να μάθεις ακόμη.
-Κουράστηκα τώρα, καλύτερα να πάμε σπίτι. Δεν νιώθω τα πόδια μου και η καρδιά μου χτυπάει τόσο δυνατά. Είδαν πολλά τα μάτια μου σήμερα.

Μετά από μία ώρα πτήσης, το μπαλόνι και η μικρή Κάτια βρίσκονταν στο δωμάτιό της. Το κορίτσι ξάπλωσε κατευθείαν στο κρεβάτι της χωρίς να φάει ή να πιει. Το γαλάζιο μπαλόνι διέγραψε με την γόμα του ένα από τα ταξίδια που ήθελε να μοιραστεί μαζί της. ‘”Γνωριμία με τον πόλεμο”, τέλος προς το παρόν. Εύχομαι να μην χρειαστεί ποτέ να τον ζήσει η αγαπημένη μου’ σκέφτηκε από μέσα του.