TheBluez

– Πότε θα έχω τα συμβόλαια έτοιμα, Μαρία;
– Σε μία ώρα το πολύ θα τα έχω όλα έτοιμα, κύριε Αγαθόπουλε.
– Τελείωνε, από το πρωί τα περιμένω.

Εμ βέβαια! Από το πρωί τα περιμένεις. Σε καλόμαθα κι εσένα. Όταν το κάθε συμβόλαιο χρειάζεται τρεις ώρες για να συνταχθεί, να ελεγχθεί και να φτάσει έτοιμο και σένιο στα χέρια σου, για να χρειαστεί να βάλεις μία ολόοοοοκληρη υπογραφή, φυσικά από το πρωί τα περιμένεις! Έννοια σου όμως που σ’ έχω ανάγκη και σένα, αλλιώς θα σου ’λεγα εγώ!

Αγαθόπουλος. Όνομα και όχι πράγμα. Μόνο αγαθό δεν τον λες τον κύριο Αγαθόπουλο. Αλλά είναι δίκαιος. Αμοίβει την σκληρή δουλειά και με το παραπάνω. Η πίστη μου έχει βγει τόσα χρόνια εδώ μέσα. Η ζωή κυλάει κι εγώ την κοιτάω. Και ούτε καν από το παράθυρο, μιας και δεν έχω. Ο κύριος Αγαθόπουλος θεωρεί πως εμείς οι γυναίκες καταπιανόμαστε με το daydreaming αντί να δουλεύουμε, έτσι και είμαστε κοντά σε παράθυρο. Οι άντρες είναι πιο συγκροτημένοι, λέει. Προσηλωμένοι στο στόχο τους.

Θα σου δείξω εγώ προσήλωση κύριε Αγαθόπουλε!

Τι ώρα θα πάω άραγε σπίτι σήμερα; Αυτό το έρμο το γατί… Όλο μόνο του είναι. Θα του βάλω κονσερβάκι το βράδυ, νιώθω τύψεις που είναι συνέχεια μόνος του. Αλλά όχι για πολύ. Σύντομα θα ανταμειφθώ για τις ατελείωτες ώρες στο γραφείο, θα είμαι πιο άνετη από εδώ και πέρα. Θα βγω! Σε μπαρ! Θα μιλήσω με ανθρώπους για κάτι άλλο από συμβόλαια, αριθμούς και νομικές ορολογίες! Μπορεί να βρω και κανένα γκόμενο, πού ξέρεις;

Γκόμενο! Τι θυμήθηκα τώρα; Θα θυμάμαι άραγε πώς είναι να φλερτάρεις; Σαν το ποδήλατο λένε είναι, αλλά τους τελευταίους μήνες με το μόνο που φλερτάρω είναι τα περιττά κιλά, το έλκος από τους σαράντα καφέδες τη μέρα και τις λευκές τρίχες που στολίζουν όλο και περισσότερο το κεφάλι μου. Έλα, Μαρία! Συγκεντρώσου! Του είπες σε μία ώρα θα έχεις τα συμβόλαια έτοιμα!

– Κύριε Αγαθόπουλε, έτοιμα τα συμβόλαια. Σας τα έχω στείλει στο μέιλ σας και σας αφήνω τα έντυπα εδώ. Αν χρειαστείτε κάτι μου λέτε, ε;
– Ναι Μαρία, σε ευχαριστώ. Κάνεις πολύ καλή δουλειά εδώ και αυτό ξέρεις ότι δεν έχει περάσει απαρατήρητο.
– Σας ευχαριστώ κύριε Αγαθόπουλε.
– Περισσότερα θα πούμε στο meeting της επόμενης εβδομάδας.

Χαμόγελο ήταν αυτό; Μου χαμογέλασε;!;!: Ε-ΠΙ-ΤΕ-ΛΟΥΣ! Πήρα χαμόγελο! Επιτέλους η επιβεβαίωση που χρειαζόμουν ότι βρίσκομαι κοντά στον στόχο μου! Χαμόγελο από τον Αγαθόπουλο, σημαίνει προαγωγή κοριτσάρα μου! Οι κόποι σου θα ανταμειφθούν επιτέλους! Θα πάρεις επιτέλους καινούριο καναπέ, μιας και ο τωρινός έχει καταλήξει ξεφτισμένο ονυχοδρόμιο που ούτε τον πλησιάζει πια ο γάτος. Θα πας για ολικό σέρβις το αμάξι χωρίς να παρακαλάς τον κύριο Μάκη να κάνει τα απολύτως απαραίτητα και με ιμιτασιόν ανταλλακτικά. Θα πας για σπα ρε φίλη! Προαγωγή! Αμήν και πότε!

Λοιπόν, συγκεντρωνόμαστε τώρα, προσηλωνόμαστε στον στόχο μας. Επιχείρηση “τελική ευθεία”!

– Μαρία, έλα λίγο.
– Ναι, κύριε Αγαθόπουλε.
– Ήθελα να μιλήσουμε πριν το αυριανό meeting, να σε προετοιμάσω λίγο.
– Βεβαίως κύριε Αγαθόπουλε. Όλα καλά; Υπάρχει κάποιο παράπονο;
– Απεναντίας, Μαρία. Είμαι πολύ ικανοποιημένος από την σκληρή δουλειά σου. Έχεις ξοδέψει ώρες ατελείωτες από τον προσωπικό σου χρόνο για το καλό της εταιρείας. Και αυτό δεν έχει περάσει απαρατήρητο.
– Σας ευχαριστώ κύριε Αγαθόπουλε.
– Ήθελα να σε ρωτήσω… Πώς θα σου φαινόταν να αναλάμβανες παραπάνω καθήκοντα; Να έχεις δική σου ομάδα; Όπως ο Φουρκίδης;

Αχ! Τον σιχαίνομαι τον Φουρκίδη! Μόνιμα με ένα επιτηδευμένο μειδίαμα, ότι αυτός είναι κι άλλος κανείς. Αλλά δούλεψε ένα σκασμό και κατάφερε να πάρει το χαμόγελό του από τον Αγαθόπουλο και πλέον έχει δική του ομάδα.

– Θα το ήθελα πολύ κύριε Αγαθόπουλε! Ο κύριος Φουρκίδης ήταν πάντα ένα παράδειγμα προς μίμηση όσον αφορά την ηθική του και την εργασιακή του αφοσίωση.
– Πολύ ωραία. Χαίρομαι, Μαρία, που είμαστε στο ίδιο μήκος κύματος. Οπότε στο αυριανό meeting θα ανακοινώσω την προαγωγή σου.
– Σας ευχαριστώ πάρα πολύ κύριε Αγαθόπουλε! Με τιμάτε! Δεν έχω λόγια…
– Άσε τα λόγια και πήγαινε να ξεκουραστείς. Θα στείλω τώρα το μέιλ στο HR και θα τα πούμε αύριο στο meeting. Καλό βράδυ!
– Καλό βράδυ κύριε Αγαθόπουλε.

Χριστέ μου, δεν περνάνε οι ώρες! Τι βράδυ κι αυτό! Πιο αργό κι από το θάνατο αυτό το βράδυ.

– Καλημέρα σε όλους! Πώς είμαστε σήμερα;
– Τι κέφια είναι αυτά Μαρία; Πώς και τόσο χαρούμενη;
– Είναι απλά μια πολύ όμορφη μέρα!
– Δεν είναι.
– Άντε βρε Σοφία, μόνιμα μουντρούχω! Είναι μια πανέμορφη μέρα, δες τα θετικά της ζωής!
– Δεν είναι, Μαρία.
– Σωτήρη; Πολλή παρέα με τη Σοφία κάνεις!
– Μαρία μάλλον δεν τα’μαθες.
– Τι έγινε ;
– Ο κύριος Αγαθόπουλος…
– Ναι, τι;
– Πέθανε εχθές το βράδυ. Τον βρήκε το πρωί η καθαρίστρια στο γραφείο του.

Ο. Αγαθόπουλος. Πέθανε. Έχω δουλέψει τον πάτο μου τόσα χρόνια εδώ μέσα και μία μέρα πριν πάρω την προαγωγή μου πήγε και πέθανε ρε! Δεν μπορούσε σήμερα το απόγευμα;