TheBluez

Προηγούμενο

Δούλευε νυχθημερόν γι’ αυτή την υπόθεση. Να συλλέξει στοιχεία, καταθέσεις, μαρτυρίες, αλλά κυρίως να μελετήσει τρόπους για να προσπαθήσει να βγάλει λάδι αυτόν τον άντρα που όλα έδειχναν πως ήταν για τα καλά βουτηγμένος στο βούρκο. ‘Σ’ ένα βούρκο με θερμαινόμενες πισίνες και πανάκριβες σαμπάνιες…’, ψιθύρισε ενώ βρισκόταν χωμένη μέσα σε φακέλους και ανοιχτά αρχεία στον υπολογιστή.

Το χτύπημα στο κουδούνι, την έκανε να πεταχτεί απ’ την καρέκλα της. Κοίταξε το ρολόι στον τοίχο, κόντευε δύο το ξημέρωμα. Περπάτησε με αθόρυβα βήματα προς την πόρτα και κοίταξε απ’ το ματάκι. Ήταν εκείνος. Της χαμογέλασε πίσω απ’ την κλειστή πόρτα και κούνησε μπροστά απ’ το ματάκι δυο άδεια ποτήρια σαμπάνιας κι ένα μπουκάλι. Η Χρύσα ξεφύσηξε εκνευρισμένη, τι δουλειά είχε τέτοια ώρα εκεί;

Όλο αυτό το διάστημα τον απέφευγε όπως ο διάολος το λιβάνι και φρόντιζε να συναντιούνται μόνο όταν ήταν απολύτως απαραίτητο για την υπόθεση. Όσες φορές μάλιστα έπρεπε να βρεθούν, φρόντιζε πάντα να είναι μαζί της ο βοηθός της ή η γραμματέας της. Δεν ήταν ότι φοβόταν να είναι μόνη μαζί του, αλλά ήθελε να διατηρήσει τις αποστάσεις. Για την ακρίβεια, ήθελε να θέλει να διατηρήσει τις αποστάσεις, κάτι όχι τόσο απλό, απ’ τη στιγμή που από το πρώτο δευτερόλεπτο που τον είχε δει, την είχε εντυπωσιάσει. Κι όχι μόνο με την εμφάνισή του, αλλά κυρίως με τον αέρα και το μυαλό του. Παρόλα αυτά, ήταν αρχή της να μην εμπλέκεται συναισθηματικά με πελάτες και δε σκόπευε να την καταπατήσει.

Ήταν κάτι παραπάνω από εμφανές πως εκείνη επιθυμούσε να διατηρήσει τη σχέση τους καθαρά επαγγελματική, εκείνος με θράσος (αλλά και μεγάλη γοητεία), φρόντιζε να της κάνει κομπλιμέντα, να την πλησιάζει και να της δείχνει το ερωτικό του ενδιαφέρον με διάφορους τρόπους. Και τώρα αυτό! Ακάλεστος στο γραφείο της τέτοια ώρα!

Η Χρύσα άνοιξε απότομα την πόρτα και στάθηκε μπροστά στο κάσωμα, δείχνοντάς του ξεκάθαρα πως δεν ήθελε να τον αφήσει να περάσει.

– Κύριε Πετρίδη. είπε με σταθερή φωνή

– Σκέφτηκα πως είναι κρίμα Σάββατο βράδυ, μια γυναίκα να ξενυχτάει για χάρη μου χωρίς καν να βρίσκομαι δίπλα της. της είπε κι έσκασε ένα πολύ γοητευτικό χαμόγελο

– Δεν ξενυχτάω για χάρη σας. Ξενυχτάω χάριν της δουλειάς μου. του απάντησε με αφοπλιστικό βλέμμα.

– Έχεις τόσα χαρτιά με το όνομά μου μπροστά σου, σίγουρα και να θέλεις δεν θα μπορείς να μη με σκέφτεσαι!

– Υποθέτω πως υπάρχουν πολλές γυναίκες που σας σκέφτονται με τον τρόπο που θέλετε και που θα ήταν κάτι παραπάνω από χαρούμενες να σας δουν στο κατώφλι τους στις δύο τη νύχτα.

– Φυσικά και υπάρχουν. της είπε αυτάρεσκα. Παρόλα αυτά επέλεξα να σταθώ στο δικό σου κατώφλι, δεν σου λέει κάτι αυτό;

Η Χρύσα τον κοίταξε έντονα στα μάτια. Αυτός ο άντρας της άρεσε, την εξίταρε, όμως δεν έπρεπε το δείξει, έπρεπε να του ζητήσει να φύγει, έπρεπε να τον διώξει, έπρεπε να…

– Δεν θα μου πεις να περάσω; της είπε και μπήκε στο γραφείο χωρίς να περιμένει απάντηση

Η Χρύσα έμεινε για λίγα δευτερόλεπτα δίπλα στην ανοιχτή πόρτα, να τον κοιτάζει να περπατάει με το σταθερό του βήμα στο εσωτερικό, να κοιτάζει γύρω του και να βολεύεται σε μία πολυθρόνα. Πήρε μια βαθιά ανάσα και προχώρησε στο γραφείο της, κάθισε στην καρέκλα της και τον κοίταξε με το πιο αυστηρό της βλέμμα.

– Σου πάει αυτό το ύφος! της χαμογέλασε

– Κύριε Πε…

– Νίκος. τη διέκοψε

– Κύριε Πετρίδη, σε τι οφείλω την τιμή τέτοια ώρα στο γραφείο μου;

– Περιμένω ώρες κάτω στο δρόμο να σε δω να φεύγεις για το σπίτι, ώστε να σε συνοδέψω με ασφάλεια, πριν πιούμε κάπου ένα ποτό. Είδα πως η ώρα περνούσε και σκέφτηκα πως αφού έχεις τόση δουλειά, ίσως θα ήταν καλύτερη ιδέα να ανέβω για να κάνεις ένα διάλειμμα.

– Κύριε Πετρίδη νομίζω ότι έχετε υπερβεί… δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει τη φράση της κι ο Νίκος σηκώθηκε, πήγε μπροστά της και γονάτισε

Η Χρύσα έμεινε να τον κοιτάζει, όπως ευλαβικά έπιασε το αριστερό της πόδι, το σήκωσε ελαφρά και της έβγαλε τη μαύρη γόβα που φορούσε. Με τα μάτια του κολλημένα στα δικά της, έκανε το ίδιο και με το άλλο της πόδι και μετά σηκώθηκε όρθιος. Χωρίς να της πει λέξη, ακούμπησε με απαλές κινήσεις τα μαλλιά της και της έβγαλε το λαστιχάκι που φορούσε, αφήνοντάς τα να χυθούν πλούσια πάνω στους ώμους της. Η Χρύσα παρέμενε ακίνητη, αποσβολωμένη σχεδόν να τον κοιτάζει. Και μετά εκείνος χαμήλωσε το σώμα του, πλησίασε το πρόσωπό του στο δικό της και της είπε μόνο “σε θέλω πολύ”. Κι ήταν αυτές οι τρεις λέξεις αρκετές για να ανάψουν σπινθήρα στο πάθος που υπήρχε ανάμεσά τους από την πρώτη στιγμή που συναντήθηκαν. Χωρίς λέξεις, έγιναν ένα οι δυο τους ξανά και ξανά και το ξημέρωμα τους βρήκε αγκαλιά στον καναπέ στο πίσω μέρος του γραφείου, αυτόν που είχε η Χρύσα εκεί για να περνάει κάποια απ’ τα βράδια που η δουλειά της επέβαλε να βρίσκεται στο γραφείο μέχρι αργά.

– Ήταν λάθος… έσπασε τη σιωπή εκείνη

Ο Νίκος δεν απάντησε και την φίλησε τρυφερά στον δεξί, γυμνό ώμο της, κρατώντας την ακόμη στην αγκαλιά του.

– Δεν έπρεπε να… πετάχτηκε απ’ τον καναπέ κι άρχισε να ντύνεται με βιαστικές κινήσεις. Καλύτερα να φύγεις… είπε χωρίς καν να τον κοιτάει

Ο Νίκος σηκώθηκε όρθιος και στάθηκε μπροστά της.

– Δεν θέλω να φύγω. Και δεν θέλεις να φύγω. της είπε χαμηλόφωνα

– Είσαι… είμαστε… ψέλλισε κοιτώντας τον στα μάτια

– Είσαι η πιο σέξι γυναίκα που έχω γνωρίσει. Κι εμείς οι δυο θα είμαστε μαζί. Ναι; την φίλησε απαλά στο λαιμό, κάνοντάς την ν’ ανατριχιάσει

– Κύριε Πετ… πήγε να πει εκείνη κι αμέσως σταμάτησε

– Ντύσου να πάμε να πιούμε ένα καφέ, γιατί πρέπει να πάμε στις δουλειές μας και το βράδυ θα περάσω να σε πάρω να σου κάνω το τραπέζι στο σπίτι μου. Θα σου μαγειρέψω τη σπεσιαλιτέ μου. της χαμογέλασε

Και πέρασαν το βράδυ μαζί. Κι εκείνο και το επόμενο και όσα επόμενα ακολούθησαν. Κι οι άλλοτε “σκληροί” κι “άκαμπτοι” χαρακτήρες, γίνονταν παιδιά όταν βρίσκονταν μόνοι. Ήταν ερωτευμένοι κι όσο κι αν κατάφερναν να το κρύβουν απ’ τους γύρω τους, ήταν αδύνατον να το κρύψουν ο ένας απ’ τον άλλον. Ήταν αδύνατον να το κρύψουν απ’ τους εαυτούς τους.

*****

Η δίκη ήταν σε λίγες μέρες και η δουλειά που είχε κάνει η Χρύσα ήταν εξαιρετική. Είχε καταφέρει να εντοπίσει όλα τα παραθυράκια του νόμου που θα της φαίνονταν χρήσιμα, είχε συλλέξει πολλές μαρτυρίες υπέρ του Νίκου και στοιχεία που μπορούσαν να αποδείξουν περίτρανα την αθωότητά του, παρά τις αποδείξεις που υπήρχαν εναντίον του.

– Τη χρηματική αποζημίωση δεν την γλιτώνεις, αλλά δεν τίθεται θέμα φυλάκισης. του είχε πει κοιτώντας τον με σιγουριά

– Μόλις τελειώσουν όλα αυτά, θα πάμε μια εβδομάδα στο Παρίσι οι δυο μας. της είχε απαντήσει δίνοντάς της ένα καυτό φιλί στα χείλη εκείνος.

*****

– Κυρία Δελλή, έχουμε πρόβλημα! είπε αγχωμένος ο βοηθός της, μπαίνοντας στο γραφείο της χωρίς καν να χτυπήσει

– Τι συμβαίνει Πέτρο; τον ρώτησε

– Ήρθε απ’ την εισαγγελία αυτός ο φάκελος με νέα στοιχεία κατηγορίας για τον Πετρίδη.