-
Ποτέ δεν είναι αργά
Read more: Ποτέ δεν είναι αργάΗ Έλενα δυσκολευόταν να αναγνωρίσει το είδωλο που έβλεπε στον καθρέφτη. Όχι, δεν μπορεί αυτή η γυναίκα με το λευκό νυφικό και το θλιμμένο βλέμμα να ήταν εκείνη!«Πώς σας φαίνεται;» ρώτησε η πωλήτρια.«Καλό…» ίδια η απάντηση και για τα τρία νυφικά που είχε δοκιμάσει.Μα εκείνη δεν έβλεπε κανένα νυφικό. Την κατάντια της έβλεπε, την χαμένη…
-
Ο Μπάμπης ο χασάπης!
Read more: Ο Μπάμπης ο χασάπης!Γράφει η Μαργαρίτα Τσεντελιέρου […]Ακολούθησαν δύο τρία ακόμη ραντεβού στα οποία τα έλεγαν σαν δυο φίλοι. Η Καίτη είχε απογοητευτεί. Πίστεψε πως μάλλον δεν την ήθελε αρκετά ο Μπάμπης. Μα στην πραγματικότητα συνέβαινε το αντίθετο![…]
-
Το μαντίλι
Read more: Το μαντίλιΟ ήχος του κεραυνού έκανε τη νέα γυναίκα να τρέξει στο παράθυρο. Την λάτρευε την βροχή! Της ξυπνούσε μνήμες. Θυμήθηκε ατελείωτες ώρες ξαπλωμένη στην ποδιά της γιαγιάς της, να της πλέκει τα μαλλιά και να της λέει ιστορίες. Και το βλέμμα της καρφωμένο στην τζαμαρία, στις στάλες της βροχής. Τρελαινόταν για τις ιστορίες της γιαγιάς…
-
Κάποιες Απόκριες…
Read more: Κάποιες Απόκριες…Φασαρία, κόσμος, μουσική, σερπαντίνες, χαρτοπόλεμος, ρόπαλα, κι αυτές οι άβολες στολές με τα υφάσματα που κοκκινίζουν το δέρμα… Τις σιχαινόταν τις Απόκριες! Μα αυτόν τον αποκριάτικο χορό δεν τον γλίτωνε. Ήταν η τελευταία του χρονιά στο δημοτικό. Τον είχε σύρει η μάνα του με το ζόρι από το κρεβάτι το πρωί, τον τάισε ένα γερό…
-
Άλλο ένα μωρό και μια μαμά
Read more: Άλλο ένα μωρό και μια μαμάΜια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα μωρό και μια μαμά. Μα πριν συναντηθούν, η μαμά είχε ήδη αφιερώσει την ύπαρξή της, την ανάσα της σ’ ένα μωρό. Κι αναρωτιόταν πώς είναι δυνατόν να νιώσει το ίδιο για ένα άλλο πλάσμα, πώς είναι δυνατόν να μοιράσει την αγάπη της. Αυτήν την τόσο απόλυτη, δυνατή αγάπη.…
-
Το μαράζι
Read more: Το μαράζιΚάθε πρωί άνοιγε τα μάτια του την ίδια ακριβώς ώρα. Χρόνια τώρα. Χωρίς ξυπνητήρι, χωρίς αφορμή. Έτσι κι εκείνο το πρωινό σηκώθηκε στις επτά ακριβώς, έριξε μπόλικο δροσερό νερό στο πρόσωπό του και ξεκίνησε τη μέρα του. Πήρε το λάστιχο και πότισε τον κήπο του. Έπρεπε να προλάβει πριν πιάσει η ζέστη και του κάψει…
-
Εφιάλτης
Read more: ΕφιάλτηςΣκοτάδι. Παγωνιά. Κανένας δεν υπάρχει τριγύρω μα ‘κείνος τρέχει. Τρέχει όσο πιο γρήγορα μπορεί, αψηφώντας τα πόδια του που δυσκολεύονται να τον ακολουθήσουν, την καρδιά του που κοντεύει να σπάσει, ακόμα και την ανάσα του που δεν φτάνει στα πνευμόνια του. Εκείνος τρέχει κι ο πανικός έχει καταλάβει κάθε σημείο του μυαλού και του κορμιού…
-
Το σημάδι
Read more: Το σημάδιΔεν είχε χαράξει ακόμα όταν έφτασε ο Αντώνης στο μαγαζί του. Είχε να παραλάβει το εμπόρευμα κι έπρεπε να είναι εκεί από νωρίς. Δεν τον ένοιαζε που σηκωνόταν νύχτα από το κρεβάτι του. Δεν τον ένοιαζε που έπρεπε να βγει έξω στην παγωνιά την ώρα που οι άνθρωποι κοιμόταν βαθιά, κουκουλωμένοι με τις κουβέρτες τους.…
-
Τώρα ή ποτέ
Read more: Τώρα ή ποτέΜέσα στο πλήθος συναντήθηκαν τα βλέμματά τους και οι χτύποι της καρδιάς του χόρεψαν για δευτερόλεπτα σ’ έναν αλλιώτικο ρυθμό. Είχαν καιρό να ανταμώσουν, όμως ποτέ δεν ξέχασε αυτή την αίσθηση που του προκαλούσε η όψη της. Ασκούσε πάντα επάνω του μια περίεργη εξουσία. Τον τραβούσε σαν την πεταλούδα στο φως. Κι ας ήξερε ότι…