-
Με λάθος άνθρωπο τα έβαλες
Read more: Με λάθος άνθρωπο τα έβαλεςΣε θυμάμαι από πολύ μικρή ηλικία. Κάθε φορά που σε αντίκριζα ένα αίσθημα σιχαμάρας και απέχθειας με κυρίευε. Τις ελάχιστες φορές που με είχες ακουμπήσει, τις θυμάμαι ως τις χειρότερες της ζωής μου. Δε θα ξεχάσω ποτέ την πρώτη φορά που με άγγιξες στον ώμο μου, καθώς ανέβαινα τη μεγάλη τσιμεντένια σκάλα, που οδηγούσε από…
-
Κόρη περιπτερά!
Read more: Κόρη περιπτερά!Οι παιδικές μνήμες είναι σαν πολυκαιρισμένες φωτογραφίες. Ξεθωριάζουν με τον καιρό, γεμίζουν τσακίσεις, δε φαίνονται καθαρά πια τα πρόσωπα. Μα όποτε τις πιάνεις στα χέρια σου, το αίσθημα που σου προκαλούν είναι συγκεκριμένο, πανομοιότυπο και βαθιά ριζωμένο μέσα σου ισοβίως. Φτάνει μια μυρωδιά, μια θολή βιαστική ματιά στο χώρο, για να ζωντανέψει πιο έντονο από…
-
Το γράμμα των Χριστουγέννων
Read more: Το γράμμα των ΧριστουγέννωνΠλησιάζουν Χριστούγεννα, μικρέ μου! Η αγαπημένη, λαμπερή, μαγική γιορτή μικρών και μεγάλων. Η γέννηση του Χριστού μας. Σήμερα θέλω να σου πω για ένα ακόμη θαύμα, την δική σου γέννηση. Θα διαβάσεις αυτό το γράμμα όταν μεγαλώσεις. Σήμερα είσαι μικρούλης στην ηλικία, αλλά μεγάλος στο θάρρος. Στο λέει και η μαμά σου κάθε μέρα. Είσαι…
-
Εσφαλμένα παρκαρίσματα, μιας αυτοκαταστροφικής καρδιάς
Read more: Εσφαλμένα παρκαρίσματα, μιας αυτοκαταστροφικής καρδιάςΓνώριζα πάντοτε καλά ποιοι ήταν οι προδότες μου. Δε μιλώ για τους ανθρώπους. Από αυτούς υπήρξαν τόσοι και τόσοι μασκαρεμένοι φίλοι σε εχθρούς, κόλακες σε ζηλόφθονους δυνάστες, φερέγγυοι σε φθηνούς συκοφαντείς. Τώρα όμως μιλάω για τους προδότες που πηγάζουν από το ίδιο μου το ”είναι”. Προδότες που δε με ”ξεγέλασαν”, δε με συνάντησαν γιατί ήμουν…
-
Ο πατέρας
Read more: Ο πατέραςTο 1982 γεννήθηκε μια μεγάλη προσωπικότητα. (Eγώ… τι όχι;) Η φωνή του πατέρα μου όταν με κράτησε, έσπασε καθώς ήμουν ο δεύτερος γιος της οικογένειας. Δεν την κράτησα στην μνήμη μου, ήμουν νεογέννητο και απλά είναι μια κατάσταση που μου έχουν περιγράψει. Ένας άνθρωπος που στον βίο του ήταν ήρεμα ταραχώδης και αγαπήθηκε από φίλους…
-
Διακοπές στο χωριό
Read more: Διακοπές στο χωριόΚάθε Αύγουστο σχεδόν, το ψαροχώρι μου είναι το meeting point της ζωής μου. Εκεί συναντώ κάθε καλοκαίρι συγγενείς, φίλους, συγχωριανούς. Κάθε 2-3 χρόνια καταφθάνουν και οι ξενιτεμένοι μας από Αμερική, Καναδά, Αυστραλία, Γερμανία. Εκεί κάνω τους μεγάλους μου απολογισμούς, στα χώματα που πάτησαν οι παππούδες μου. Δεν είχα την τύχη να μεγαλώσω στα πάτρια αυτά…
-
Στον μπαμπά που έφυγε
Read more: Στον μπαμπά που έφυγεΘα μπορούσα να γράψω βιβλίο που να μιλάω μόνο για τον όρο “μπαμπάς”! Τι όμορφη λέξη, πόση αγάπη μπορεί να κρύβει μέσα της; Αγάπη τόσο του μπαμπά προς τα παιδιά, όσο και των παιδιών προς τον μπαμπά. Εγώ ήμουν τόσο τυχερή που είχα τον Αποστόλη μπαμπά, έναν κλασικό όμορφο χαζομπαμπά με παχύ μουστάκι και σπαστά…
-
Οι ορμήνιες της γιαγιάς
Read more: Οι ορμήνιες της γιαγιάςΗ Κώσταινα, κατά κόσμον Ελένη, ήταν η γιαγιά μου από τη μεριά της μητέρας. Ήταν γεννημένη στις αρχές του προηγούμενου αιώνα. Δε ζήσαμε ποτέ μαζί, βλεπόμασταν στο χωριό τα καλοκαίρια. Αργήσαμε μάλιστα να γνωριστούμε, καθώς τα παιδικά μου χρόνια τα πέρασα στο εξωτερικό. Δεθήκαμε όμως τόσο πολύ, που αναπληρώσαμε τον χαμένο χρόνο. Αχ πόσο την…
-
Το όνομα
Read more: Το όνομαΗ Κλεοπάτρα ήταν σκληρή γυναίκα. Μανιάτα. Δεν ήταν και καμιά τυχαία. Ο πατέρας της είχε φούρνο στον Κάμπο και ο νονός της ήταν δικηγόρος στην Αθήνα. Στα κτήματα ποτέ δεν πήγαινε για δουλειά. Είχε πάρει άλλωστε προίκα σεβαστή για την εποχή εκείνη. Τον Παναγιώτη τον είχε στη μια ρόδα. Κάθε φορά που πήγαινε να πει…