Προηγούμενο  Το καλοκαίρι πέρασε γρήγορα. Ο Σπύρος τα πρωινά όταν η Ελένη ήταν σπίτι, έκανε μία μικρή βόλτα στην παραλία. Κάτω από ένα κιόσκι ήταν μαζεμένοι μερικοί συνταξιούχοι και έπαιζαν σκάκι. Πόσο τους ζήλευε! Έμοιαζαν τόσο ξένοιαστοι! Αλλά ποτέ δεν ξέρεις τι καημούς κρύβει ο καθένας μέσα του. Κάθισε σε ένα παγκάκι δίπλα τους και…

Προηγούμενο Η Ανθούλα μεγάλωσε και αυτή και ύστερα από είκοσι πέντε χρόνια αναγκάστηκε να αφήσει την δουλειά που την γέμιζε όσο τίποτα άλλο, γιατί τα πρώτα σημάδια της άνοιας της χτύπησαν την πόρτα. Δεν ήταν κάτι ανησυχητικό, αλλά εκείνη δεν ήθελε να δίνει δικαιώματα. Βασικά δεν ήθελε κανείς να την βλέπει να καταρρέει σωματικά και…

Προηγούμενο Και σήμερα ο Σπύρος στέκεται πάνω από το κρεβάτι της. Με τον ίδιο τρόπο που την κοίταξε τότε. Με την ίδια αγάπη, την ίδια στοργή. Μόνο που εκείνη δεν θυμάται το ποίημα. Δεν θυμάται το νησί της. Όμως θυμάται εκείνος για δύο. Αμέσως έσκυψε στο αυτί της και της ψιθύρισε με λατρεία: «Έλα σήκω…

Παλαιό Φάληρο, Σεπτέμβριος 2018Ο Σπύρος σηκώθηκε νωρίς εκείνο το πρωινό της Τρίτης. Για την ακρίβεια μόλις είχαν ξεπροβάλει οι πρώτες ακτίνες του ήλιου στον ουρανό που ακόμη μισοφορούσε τα νυχτιάτικά του χρώματα. Η αγωνία του ήταν μεγάλη, θα τα κατάφερνε στο νέο του ξεκίνημα σε αυτήν την ηλικία; Βέβαια η πείρα που κουβαλούσε στις πλάτες…