Όταν σε τρώει το άγχος… Είμαι εδώ!
Να προσπαθώ να σου εξηγήσω πως δε χρειάζεται να το αφήνεις να σε παίρνει μαζί του. Να σου δείχνω πως υπάρχουν τρόποι ν’ απαλλαγείς απ’ αυτό, αλλά -ακόμα κι αν δεν έχεις πειστεί πως φεύγει τελείως- να σου μάθω να το διαχειρίζεσαι ή ακόμα καλύτερα, να το χρησιμοποιείς προς όφελός σου. Σου ακούγεται αδύνατο, όμως δεν είναι… Όλα είναι στο δικό μας χέρι και στο λέω εκ πείρας!
Ασήκωτο το δικό μου άγχος κι όμως το προσπαθώ (αν αυτό σε παρηγορεί!).
Όταν νιώθεις πως δεν μπορείς… Είμαι εδώ!
Να στέκομαι ακοίμητος φρουρός δίπλα σου, μέχρι να πετύχεις αυτό που θες. Όλα στη ζωή έρχονται με κόπο και δουλειά. Τίποτα στρωμένο, τίποτα προσφερόμενο και αυτό το ξέρεις πολύ καλά! Και μπορείς να πετύχεις… Όσοι δεν σταματούν να προσπαθούν, μπορούν! Κι εγώ είμαι εδώ γι’ αυτό το λόγο. Για να σου υπενθυμίζω, κάθε μέρα που περνά, πως αν προσπαθήσεις, μπορείς να καταφέρεις πολλά. Το εννοώ και το πιστεύω μέχρι το κόκκαλο!
Όταν νιώθεις πως χάνεσαι…. Είμαι εδώ!
Να σε κρατάω σφιχτά και σταθερά. Να είμαι τα πόδια που πατάνε στο έδαφος γερά και τα γόνατα που δεν τρέμουν. Να σε τραβήξω στην πραγματικότητα και να μη σε αφήσω να φύγεις μέχρι να συνειδητοποιήσεις πως η θέση σου, η θέση που κέρδισες, είναι εδώ.
Όταν φοβάσαι… Είμαι εδώ!
Να σε τραβήξω κοντά μου, να σε πάρω μια αγκαλιά και να σου πω πως όλα θα πάνε καλά. Ακόμα κι αν δεν πάνε, θα ξέρεις πως δεν είσαι μόνος. Γιατί ο φόβος τρέφεται με τη δυσπιστία, την αδυναμία και τη μοναξιά και αυτά, μόνο στοιχεία του χαρακτήρα και της προσωπικότητάς σου δεν είναι. Δεν είναι κακό να νιώθεις αδύναμος ή να φοβάσαι, μην παρεξηγηθώ, αλλά δε θα είσαι μόνος. Δε θα σ’ αφήσω…
Όταν νιώθεις πως δεν αξίζεις… Είμαι εδώ!
Να σε θαυμάζω κάθε μέρα και να στο λέω με χαρά. Να μην αφήσω τις δεύτερες σκέψεις να σε φάνε ή την ηττοπάθεια να σε κερδίσει. Κανένας δεν είναι λίγος. Κανένας δε γεννήθηκε έτσι απλά. Έχουμε αξία. Όλοι! Κι αυτό πρέπει να το θυμάσαι πάντα. Ακόμα και τις στιγμές εκείνες που θες απλά να εξαφανιστείς, να θυμάσαι πως κάποιος δε θα σταματήσει να σε ψάχνει γιατί του είσαι πολύτιμος!
Όταν πονάς, είμαι εδώ!
Να κλάψω ή να πονέσω μαζί σου. Να σου δώσω έναν ώμο να ακουμπήσεις και μια ψυχή για να ξαλαφρώσεις.
Όταν θες να ξεσπάσεις, είμαι εδώ!
Να μοιραστείς μαζί μου ό,τι σε βασανίζει. Να βγάλεις από μέσα σου ό,τι σε βαραίνει.
Όταν ψάχνεις κάτι να σε κρατήσει, είμαι εδώ!
Η πέτρα ή ο βράχος που ζητάς για να δεθείς. Η σανίδα για να επιπλεύσεις.
Όταν ψάχνεις κάτι να σε ηρεμήσει, είμαι εδώ!
Να σου μιλάω μέχρι να ηρεμούν οι σκέψεις σου και να σε κρατάω σφιχτά μέχρι να ακούσω την καρδιά σου να γαληνεύει.
Όταν θες κάποιον να σ’ αγαπάει, είμαι εδώ!
Να το κάνω άνευ όρων και για όσο κρατήσει. Να στο λέω όποτε χρειάζεσαι να το ακούσεις και να στο δείχνω κάθε φορά που θα αμφισβητείς ακόμα και τη σκιά σου.
Όταν χρειάζεται έναν άνθρωπο, είμαι εδώ! Ο άνθρωπός σου…
Κι όλα αυτά χωρίς να κερδίσω κάτι. Απλά γιατί έτσι είμαι… Γιατί έτσι με μεγάλωσαν! Όλα αυτά χωρίς προσδοκίες. Απλά γίνομαι ο άνθρωπος των ανθρώπων μου. Γιατί οι άνθρωποί μου, είναι η ζωή μου. Η επιλογή μου! Λάθος ή σωστή, στο τέλος θα φανεί. Για την ώρα… Είμαι εδώ….
Ακούς; Είμαι εδώ! Και είμαι εδώ, όχι για τα μάτια του κόσμου, αλλά για τα δικά σου μάτια…
Κατερίνα Μοχράνη
