TheBluez

Προηγούμενο

“Επιτέλους, ο τελευταίος μήνας εκεχειρίας! Δεν αντέχεται άλλο τόση ευγένεια προς μια τόσο αντιπαθητική μούρη!”, είπε η Άσπα στον Βασίλη την στιγμή που συμπλήρωναν το όνομα και την υπογραφή τους στο βιβλίο για την αποψινή βάρδια.
“Πολλές θα μιλούσαν πιο ευγενικά σε αυτή τη μούρη”, της απάντησε ο Βασίλης και πέρασε το χέρι του γύρω από το πρόσωπό του
“Αχ ξέχασα, είσαι και ψώνιο. Συγνώμη”, είπε η Άσπα, σήκωσε το πηγούνι της, τίναξε τα μαλλιά της και απομακρύνθηκε. Η μυρωδιά από κανέλα και μπαχαρικά εισχώρησε στη μύτη του Βασίλη και δεν μπορούσε παρά να την αφήσει να τον κατακλύσει.

Κατά τη διάρκεια της βραδινής βάρδιας αντάλλασσαν ματιές όλο μίσος, αλλά δεν παραβίασαν τη συμφωνία τους. Ώσπου κατέφτασε στα επείγοντα ένα δύσκολο περιστατικό. Όχι από θέμα περίθαλψης, αλλά συμπεριφοράς. Ήταν ένας άντρας που είχε χτυπήσει μετά από καβγά σε ένα μπαρ και πέρα από την μυρωδιά του αίματος, όταν τον πλησίαζε κάποιος, η ανάσα του έζεχνε αλκοόλ. Η Άσπα ανέλαβε να πάρει τα στοιχεία του, να ελέγξει την αρχική κλινική του εικόνα, για να απορρίψει τυχόν υποτροπιασμό των τραυμάτων, να του βάλει τον ορό και να του δώσει τα απαραίτητα φάρμακα ώστε να προκληθεί πλύση στομάχου. Ξεκίνησε να τον περιποιείται, λοιπόν, και να τον ρωτάει πράγματα για τον ίδιο, ώσπου άπλωσε το χέρι του σε μια προσπάθεια να της πιάσει το στήθος. Η Άσπα το έσπρωξε με δύναμη και του είπε όσο πιο ψύχραιμα μπορούσε “Τι κάνετε εκεί; Σας παρακαλώ-“, πριν προλάβει να ολοκληρώσει τη φράση της, τής τράβηξε τα μαλλιά για να μπορέσει να την φιλήσει. “Τι κάνετε;”, του φώναξε αυτή τη φορά και τον έσπρωξε. “Έλα εδώ μwρη!”, είπε δυνατά εκείνος και της έπιασε τον δεξί καρπό.

“Κύριέ μου, φοβάμαι ότι θα πρέπει να σας ζητήσω να φύγετε από το νοσοκομείο τώρα αμέσως και θα σας υποβληθεί και μήνυση για την απρεπή συμπεριφορά σας”, άκουσε δίπλα της η Άσπα, ενώ ήδη τα πνευμόνια της είχαν γεμίσει από την απαλή μυρωδιά του πράσινου σαπουνιού και του αχλαδιού, και δύο χέρια απελευθέρωσαν το δικό της από του μεθυσμένου ασθενούς, ο οποίος είπε με θράσος και πολύ κόπο: “Αυτή μου ρίχτηκε”.

Ο Βασίλης τον έπιασε από τον γιακά με το ένα χέρι και με το άλλο πίεσε την κλείδα του τόσο δυνατά που έβγαλε ένα βογκητό πόνου. “Την επόμενη φορά δεν θα σας το ζητήσω ευγενικά!”, του είπε και ο άντρας αφού αράδιασε μια σειρά από χυδαιολογίες, έφυγε.
“Είσαι καλά; Σε πείραξε;”, τη ρώτησε ο Βασίλης. Για πρώτη φορά πρόσεξε ότι τα μάτια του είχαν το χρώμα του ουίσκι και η στολή της δουλειάς διέγραφε τα γυμνασμένα του χέρια. Κούνησε το κεφάλι της αρνητικά και μετά απάντησε: “Με έχει μάθει η μαμά μου να προστατεύω τον εαυτό μου. Αλλά… ευχαριστώ”
“Θα προσπεράσω την αγνωμοσύνη σου και θα δεχτώ το ευχαριστώ σου”

Η Άσπα έγειρε το κεφάλι στο πλάι και σήκωσε τα μάτια της προς τα πάνω.
“Έχουμε και δουλειές εκτός από το να μου σπας τα νεύρα!”, του είπε και έφυγε με γρήγορο βήμα.

Λίγο πριν την ανατολή του ηλίου, παρέδωσαν τα καρτελάκια με τα ονόματά τους, ταυτόχρονα, στη γραμματεία και βγήκαν εξίσου ταυτόχρονα από το νοσοκομείο.
“Πού πας;”, ρώτησε σε αυστηρό τόνο ο Βασίλης την Άσπα
“Σπίτι μου;”, του απάντησε σε ειρωνικό τόνο
“Είσαι με τα πόδια;”
“Ναι, θα πάω με τα μέσα”
“Αποκλείεται”
“Ορίστε;”
“Μετά τα αποψινά δεν γυρίζεις μόνη σου”
“Απέκτησα και κηδεμόνα τώρα! Άσε μας άνθρωπε μου να-” , δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει τη φράση της και έχασε τις αισθήσεις της. Μετά από λίγα λεπτά ήταν ξαπλωμένη σε ένα φορείο και είχε έναν όρο περασμένο στο χέρι της. Ένιωθε το κεφάλι της βαρύ και τα άκρα της αδύναμα.

“Είναι που ήθελες να φύγεις και μόνη σου”, της είπε ο Βασίλης και την ρώτησε πώς αισθάνεται. Αυτή τη φορά πέρα από τα μάτια του στο χρώμα του ουίσκι, πρόσεξε και ένα λακκάκι που έκανε την εμφάνισή του στο μάγουλό του και σκέφτηκε ότι του προσδίδει μια παραπάνω γοητεία.
“Θα μου απαντήσεις ή θα πρέπει να σε χαστουκίσω για να βεβαιωθώ ότι έχεις ανακτήσει τις αισθήσεις σου;”
Η Άσπα κοκκίνισε και του απάντησε: “Ωραίες μεθόδους έχεις!”

Ο Βασίλης την πλησίασε σε απόσταση αναπνοής. Η ανάσα του μύριζε μέντα και τα μάτια του κοίταζαν επίμονα τα δικά της. “Δεν θέλεις να τις εφαρμόσω”. Η Άσπα ένιωσε το δέρμα της να καίει ενώ δεν μπορούσε με τίποτα να πάρει τα πράσινα μάτια της από τα δικά του.
“Σήκω. Θα σε πάω σπίτι”, της είπε ο Βασίλης σπάζοντας την σιωπή και της έβγαλε τον ορό
“Δεν χρειάζεται”, ψέλλισε η Άσπα κρατώντας το κεφάλι χαμηλά
“Δεν γίνεται εκτός από νεύρα να με φορτώσεις και με τύψεις”
Η Άσπα χαμογέλασε διακριτικά και έπιασε το χέρι του για να σηκωθεί. Ένα ηλεκτρικό ρεύμα ξεκίνησε από την παλάμη της και διαπέρασε όλο της το σώμα. Προσπάθησε να μην δώσει σημασία.

“Μπορώ και μόνη μου”, του είπε όταν στάθηκε όρθια και εκείνος της άφησε τσαντισμένος το χέρι. Τον ακολούθησε στο αυτοκίνητο και του είπε την διεύθυνσή της. Εκείνος την πληκτρολόγησε στο GPS και ξεκίνησε. Έβαλε το ερκοντίσιον χαμηλά και θερμός αέρας έφτανε στο στέρνο της Άσπας και την ζέσταινε. Σίγουρα βοηθούσε το σώμα της να επανέλθει σε φυσιολογική θερμοκρασία.

Όταν έφτασαν, ο Βασίλης πάρκαρε ακριβώς έξω από το σπίτι της και έσβησε τη μηχανή.
“Δεν το αντέχω που το λέω, αλλά σε ευχαριστώ για δεύτερη φορά σήμερα”
“Τρίτη”, της είπε εκείνος με παιχνιδιάρικο ύφος
“Ναι, ναι τρίτη. Καλή ξεκούραση”, απάντησε κοφτά η Άσπα και άνοιξε την πόρτα. Μαζί της βγήκε και ο Βασίλης που την ακολούθησε μέχρι την εξώπορτα.