Οι διαρρήκτες είχαν δέσει χειροπόδαρα τους δύο γονείς και την μικρή κόρη στις καρέκλες που υπήρχαν στο σαλόνι. Τους φίμωσαν και ξεκίνησαν τη δουλειά τους. Πήραν ό,τι βρήκαν: κοσμήματα, μετρητά, στικάκια και ακριβά αξεσουάρ για υπολογιστές. Η οικογένεια ήταν πλούσια, ο πατέρας και η μητέρα γνωστοί εντομολόγοι -είχαν γίνει φίρμες μερικά χρόνια πριν και όλοι τους αποκαλούσαν, χαριτολογώντας, «Εντομανθρώπους»-, πήγαιναν εδώ κι εκεί και μελετούσαν ζωύφια για λογαριασμό της κυβέρνησης της κάθε χώρας, κι έτσι υπήρχαν μπόλικα πράγματα που θα τους απέφεραν σημαντικά κέρδη. Χωρίς φορολογίες και αηδίες.
Και το καλύτερο; Η μπάζα γινόταν μες στη δροσιά. Η βίλα διέθετε αιρ κοντίσιον σε κάθε όροφο και δωμάτιο. Ευτυχώς που τα είχαν βάλει, γιατί θα ψήνονταν.
Αφού τέλειωσαν με τα δύο υπνοδωμάτια, αποφάσισαν να πάνε στα γραφεία της μητέρας και του πατέρα. Αλλά υπήρχε ένα πρόβλημα. Δηλαδή, πολλά προβλήματα. Τα κουνούπια. Ήταν παντού, τα αυτιά των διαρρηκτών βούιζαν λες και πάθαιναν ίλιγγο. Έπρεπε συνέχεια να τα διώχνουν, να αφήνουν τα πράγματα και να χτυπάνε τον αέρα, ελπίζοντας ότι θα τα πετύχαιναν. Και να ’ταν μόνο αυτό; Υπήρχε κίνδυνος να τους φύγει κάνα πολύτιμο αντικείμενο και να διαλυθεί. Χρειαζόταν προσοχή.
«Βασικά», είπε ο ένας, «χρειαζόμαστε ένα εντομοαπωθητικό. Αυτό που το βάζεις στην πρίζα, κατά προτίμηση. Το φιδάκι βρομάει πολύ».
«Ξέρω, ξέρω», συμφώνησε ο άλλος. «Αλλά δεν βλέπω να έχουν».
Όμως, καθώς ξεψάχνιζαν το γραφείο του πατέρα, ο ένας βρήκε σε ένα συρτάρι ένα κουτί. Ήταν ένα μικρό πλαστικό κουτί, λευκό και παλιό. Ο διαρρήκτης το άνοιξε και είδε μέσα δύο αντικείμενα: ένα φιαλίδιο με κόκκινο υγρό και ένα άλλο, στρογγυλό, το οποίο είχε μια τρύπα στο κάτω μέρος και ενσωματωμένη συσκευή για πρίζα.
«Κοίτα αυτό», είπε στον άλλο. «Μοιάζει με εντομοαπωθητικό».
«Δεν έχω ξαναδεί παρόμοιο».
«Ε, και; Μπορεί να είναι ακριβό. Μπορεί να φτιάχτηκε μόνο για τους ματσωμένους. Κάθε τόσο βγάζουν πράγματα για “μεγάλες” τσέπες. Ίσως να έφτιαξαν και κάτι για να διώχνει τα κουνούπια από τις βίλες».
Γέλασαν και οι δύο.
«Περίμενε, κάτι γράφει εδώ». Μέσα στο κουτί υπήρχε, επίσης, και ένα χαρτάκι. Προσοχή! Μόνο για επιστημονική χρήση, έλεγε.
Οι διαρρήκτες αλληλοκοιτάχτηκαν.
«Λες να είναι τίποτα άλλο;»
«Πού να ξέρω. Με έντομα ασχολούνται. Ίσως φτιάχνουν κάνα καινούργιο απωθητικό». Το σκέφτηκε και συμπλήρωσε: «Αλλά θα το έφερναν σπίτι; Νομίζω ότι αυτά δεν επιτρέπεται να βγουν εκτός εργαστηρίου».
«Άρα, δεν θα είναι επικίνδυνο. Σωστά;».
«Μάλλον».
«Ας το δοκιμάσουμε».
«Σίγουρα;»
«Ναι. Δεν αντέχω άλλο αυτά τα κωλοκούνουπα».
Έτσι, συνέδεσαν το φιαλίδιο με τη συσκευή και την τοποθέτησαν στην πρίζα. Την άφησαν εκεί και συνέχισαν τη δουλειά τους.
Ωστόσο, σε λίγο άρχισαν να βήχουν. Τότε πρόσεξαν πως η ατμόσφαιρα άρχιζε να γίνεται αποπνικτική. Μια δυσάρεστη μυρωδιά είχε διοχετευθεί στον αέρα και βρόμαγε όλο το δωμάτιο.
«Γaμώto, τι μυρίζει;», φώναξε ο ένας, προσπαθώντας να καλύψει το στόμα και τη μύτη του.
«Δεν…» έκανε να πει ο άλλος, όμως δεν μπόρεσε. Είχε πρόβλημα με το άσθμα του και δεν μπορούσε κυριολεκτικά να πάρει ανάσα. «Δε…». Έπεσε στο πάτωμα και έχασε τις αισθήσεις του.
Ο άλλος γονάτισε και, λίγο πριν λιποθυμήσει, είδε κάτι σαν κυματισμό στον αέρα, κοντά στην πρίζα που είχαν βάλει το απωθητικό. Όταν άκουσε το βούισμα των κουνουπιών, δεν πρόφτασε να αναρωτηθεί γιατί δεν λειτούργησε η συσκευή.
Όταν ξύπνησε, με το κεφάλι του να πονάει πολύ, είδε πως ο σύντροφός του στεκόταν γονατισμένος, με το στόμα ανοιχτό και το βλέμμα απλανές.
«Ε, τι έπαθες;».
Ο άλλος δεν αποκρίθηκε.
Τότε ο διαρρήκτης κοίταξε προς το μέρος που είχε στραφεί ο άλλος. Είδε ένα σμήνος από κουνούπια να φτεροκοπάει στον αέρα. Ο άντρας, όπως και ο σύντροφός του, έμεινε στήλη άλατος.
Όταν δε, είδε τα μέλη της οικογένειας, συνοδευόμενα από τα ενοχλητικά έντομα, να πλησιάζουν και να σκύβουν πάνω από τον δεύτερο διαρρήκτη και να τον τσιμπάνε με σύριγγες, να τραβάνε αίμα και έπειτα να το πίνουν, κατουρήθηκε πάνω του. Θα πέθαινε σ’ εκείνη τη βίλα. Στη βίλα των Εντομανθρώπων, περιτριγυρισμένος από ανθρώπους, που έπιναν το αίμα σχεδόν σαν… κουνούπια.
Τάκης Κομνηνός
——————————
Σημειώσεις:
Το κείμενο αποτελεί προϊόν μυθοπλασίας και ουδεμία σχέση έχει με την πραγματικότητα.
Θα ήθελα την άποψή σας είτε εδώ, είτε (και) στην σελίδα του TheBluez.gr στο Facebook: https://www.facebook.com/
Βρείτε όλα τα κείμενά μου εδώ: https://thebluez.gr/author/
Και εδώ όλα τα κεφάλαια της «Εντολής της Κόμισσας», που δημοσιεύονται σε συνέχειες: https://thebluez.gr/category/

One response to ““Απωθητικό” κουνουπιών”
Είστε ο αγαπημένος μου αρθρογράφος και πάντα περιμένω ανυπόμονα να διαβάσω τις ιστορίες σας.