Η Έλσα δεν έφερε στο σπίτι τον πρώην άντρα της επειδή ένιωθε τύψεις που ήταν άρρωστος. Τον έφερε με έναν σκοπό. Ήταν αποφασισμένη να του χαρίσει αυτό που δεν είχε ποτέ. Αυτό που ήταν η αιτία του αλκοολισμού του. Είχε σκοπό να του προσφέρει ευτυχισμένα παιδικά χρόνια! Και ήξερε ακριβώς πώς θα το κάνει!
Κάθε πρωί, η Έλσα σηκωνόταν νωρίτερα και ετοίμαζε μόνη της ένα πλούσιο πρωινό με πολλά γλυκίσματα, φρούτα, σάντουιτς, ομελέτες και φρεσκοστυμμένους χυμούς. Η κόρη της έπρεπε να τρώει καλά για να δυναμώσει και απολάμβανε την φροντίδα. Ο Πίτερ δεν μπορούσε ακόμα να σηκωθεί από το κρεβάτι και είχε ανάγκη την βοήθεια. Κέικ με πορτοκάλι, κρέπες με σοκολάτα, κρέμες με φρούτα, βάφλες με ζαχαρωτά και ό,τι άλλο θα ξετρέλαινε ένα μικρό παιδί ήταν σε έναν δίσκο μπροστά του. Άνοιγε τα μάτια του κάθε πρωί και οι μυρωδιές είχαν ήδη τρυπώσει στο δωμάτιό του. Στο μυαλό του δεν υπήρχε καμία ανάμνηση από την μαμά του να του ετοιμάζει κάτι τόσο όμορφο. Τώρα απολάμβανε όσα δεν είχε ποτέ.
«Μακάρι να το είχα κάνει αυτό νωρίτερα», σκεφτόταν η Έλσα όσο τον βοηθούσε να φάει.
Όταν ο Πίτερ ήταν έτοιμος να σηκωθεί από το κρεβάτι, η Έλσα είχε ήδη προγραμματίσει ένα σωρό εκδρομές και δραστηριότητες. Ήξερε πόσα πράγματα δεν είχε κάνει ποτέ ο Πίτερ. Ούτε καν μαζί της. Πήγαν σε μουσεία, είδαν εκθέσεις, προσευχηθήκαν σε εκκλησίες. Είδαν ηλιοβασιλέματα και μέτρησαν αστέρια ενώ περπατούσαν αγκαλιά. Ο Πίτερ στηριζόταν πάνω της κι έκρυβε πόσο πονούσε για να μπορέσει να απολαύσει κάθε στιγμή. Σε ένα κοντινό πάρκο έκαναν πικνίκ μαζί με την κόρη τους και την οικογένειά της. Εκεί η Λίζα αναρωτήθηκε αν η μαμά της κατάλαβε ότι δεν αναπλήρωσε μόνο τα παιδικά χρόνια του άντρα της αλλά και της κόρης της.
Όταν ο Πίτερ δεν ένιωθε καλά, έμενε για μέρες στο κρεβάτι και μετά σηκωνόταν ξανά και συνέχιζαν τις περιπέτειές τους. Πήγαν σε συναυλίες, σε λούνα παρκ, έκαναν κούνια στην παιδική χαρά μαζί με άλλα πιτσιρίκια που τους κοιτούσαν απορημένα. Εκείνοι έσκαγαν στα γέλια και έπαιρναν τον δρόμο της επιστροφής. Πέρασαν από ένα βιβλιοπωλείο και αγόρασαν παιδικά παραμύθια που τα διάβαζαν το βράδυ πριν τον ύπνο.
Ο Μάρκος έλειπε συχνά λόγω δουλειάς, αλλά μάθαινε τι γινόταν από το προσωπικό του σπιτιού. Όλες οι βόλτες, τα γεύματα, τα φάρμακα και ό,τι άλλο χρειαζόταν ο πρώην άντρας, η κόρη και το μωρό είχαν πληρωθεί από τον λογαριασμό τους. Θεώρησε ότι αρκετά κράτησε όλο αυτό και ήταν ώρα να πάει ο καθένας στο σπίτι του.
«Τώρα που στολίζω για τα Χριστούγεννα θα φύγει η Λίζα;»
«Έλσα! Είναι Αύγουστος!»
«Ναι! Ο τελευταίος μήνας του Πίτερ!»
Ο Μάρκος νευρίασε. Αυτή η παράνοιά της να κάνει τόσα πράγματα για έναν άνθρωπο που η ίδια είχε διώξει από την ζωή της… Τόσα έξοδα για έναν ετοιμοθάνατο και ένα μωρό που είχε γονείς να το φροντίσουν… Όλη αυτή η φροντίδα ήταν δική του όχι δική τους.
«Ένα μήνα ακόμα!», έδωσε τελεσίγραφο.
«Κι αν ζήσει παραπάνω δηλαδή τι θα κάνω; Θα τον διώξω;»
«Θα βρεις λύση εσύ, όπως πάντα», είπε ενοχλημένος.
CC
Συνεχίζεται…