1950, Λακωνία Η Κώσταινα κίνησε πρωί πρωί από το σπίτι της, για το μαγαζί που διατηρούσε. Ήταν αρκετή ώρα περπάτημα, αλλά η μέρα ήταν καλή και το πήρε με τα πόδια. Ευκαιρία να ξεκουραστεί λίγο και ο καψερός ο ‘Κανέλλος’, ο γαϊδουράκος της οικογένειας. Η γυναίκα είχε περάσει τα σαράντα και παρά τις δυσκολίες που…

Πάρης: “Είναι αυτή. Κάθεται μόνη της πάλι. Ποτέ τόσα χρόνια δεν την έχω πετύχει μόνη της. Είναι πάντα μ’ αυτόν ή με το παιδί. Είναι η μόνη γυναίκα που αγάπησα βαθιά, με τον τρόπο μου, έστω πλατωνικά. Ίσως γι’ αυτό δεν κατάφερα ποτέ να την ξεπεράσω, επειδή την έχω εξιδανικεύσει. Μεγαλώσαμε μαζί, τα καλοκαίρια δηλαδή,…

Η Μαρίνα ήταν τριάντα-πέντε ετών όταν πήρε την προαγωγή της στην τράπεζα. Θα γινόταν διευθύντρια σε ένα υποκατάστημα της επαρχίας, αρκετά κοντά στην Αθήνα. Το χρονοδιάγραμμα ήταν για ένα χρόνο και μετά, καλώς εχόντων των πραγμάτων, θα γυρνούσε στην πρωτεύουσα σε αντίστοιχο πόστο. Είχε επενδύσει πολύ χρόνο και χρήμα στις σπουδές και στην επαγγελματική της…

«Τι είπες ρε; Κατάλαβες τώρα τι είπες; Αστείο το λες εσύ αυτό;», φώναζε εν εξάλλω ο Χρήστος, πιάνοντας από τον γιακά και ταρακουνώντας τον παιδικό του φίλο και συντοπίτη, τον Χαράλαμπο. «Πρώτον κάτω τα χέρια από το γιατρό! Δεύτερον, καθόλου δεν αστειεύομαι. Ιδού και η απόδειξις!» «Δεν το πιστεύω. Μα είναι ποτέ δυνατόν; Πώς έγινε…

Η Πανούλα (εκ του Παναγιώτα) στα μέσα της δεκαετίας του ’50, σε ένα χωριό της Πελοποννήσου, είχε γεννήσει δύο κορίτσια με διαφορά ενός έτους. Όταν έκανε το δεύτερο, ο άντρας της δεν πάτησε ούτε στο νοσοκομείο που γέννησε. Ένας ξάδελφός της την παρέλαβε, την έβαλε στο λεωφορείο και την έφερε στο σπίτι με το μωρό.…