TheBluez

-Ασπασία Κουρέπη-

Στο τραμ

ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΕ ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑΕγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γης!Νίκος Καζαντζάκης Πώς έτσουζαν έτσι τα μάτια της, κόκκινα σαν αίμα από την αϋπνία και την παγωνιά! Αδύνατο να τα κρατήσει ανοιχτά! Πόση ώρα περίμενε στο σταθμό κουκουλωμένη μέχρι τα αυτιά; Ούτε καν αυτό δεν μπορούσε να υπολογίσει. Είχε χάσει την αίσθηση του χρόνου.…
Read more: Στο τραμ
Συνέβη κάποια Χριστούγεννα

Άνοιξε απότομα τα μάτια του. Τρομαγμένος προσπάθησε να ξαναβρεί την ανάσα του σαν στη μέση ενός εφιάλτη. Κοίταξε γύρω του ακόμα μουδιασμένος από τον πολύωρο ύπνο. Το απόλυτο σκοτάδι! Αδύνατο να διακρίνει το παραμικρό. Κούνησε ελαφρά τα μέλη του για να ξεμουδιάσουν. Ήταν στριμωγμένος, δεν είχε πολύ χώρο ν’ απλωθεί!Τι τον είχε ξυπνήσει; Ένα δυνατό…
Read more: Συνέβη κάποια Χριστούγεννα
Συνήθεις Ύποπτοι

Το φωτάκι στο τηλέφωνο αναβόσβηνε για ώρες. Δεν ήθελε να ακούσει το μήνυμα, ήξερε από πριν και ποιος το έστελνε και το περιεχόμενό του. Τελικά ενέδωσε και πάτησε το κουμπί. Η φωνή, ειλικρινής και σπασμένη από την συγκίνηση και την απόγνωση. – Αγάπη μου, γιατί το κάνεις αυτό; Δεν σημαίνουν τίποτα αυτά που ζήσαμε; Εγώ;…
Read more: Συνήθεις Ύποπτοι
Liberate me

Όλα τον πλάκωναν. Τα σύννεφα που είχαν καλύψει τελείως τον ουρανό εδώ και μήνες. Τα μελαγχολικά χρώματα του χειμώνα, με τα δέντρα γυμνά από φύλλα, αυτή η γκρίζα, καταθλιπτική ατμόσφαιρα που στάλαζε στην ψυχή του και τον έπνιγε αργά, αργά αλλά σίγουρα. Σαν κινέζικο βασανιστήριο. Αλήθεια, πόσο καιρό είχε να δει μπλε; Τυλίχτηκε στο μαύρο…
Read more: Liberate me
Φίλε, έλα απόψε που πονάω

Να σε βάλω στο θέμα από την αρχή για να μην απορείς και μου ζητήσεις τα ρέστα μετά! Εγώ είμαι κακόοοος άνθρωπος, στριμμένος και στραβόξυλο. Ένας γκρινιάρης Παρθένος, με ωροσκόπο Δίδυμο. Ναι; Το κατάλαβες μέχρι εδώ; Και δεν θέλω να έχω “καλούς” φίλους. Τύπος Αγαπησιάρικα (ψευδό) Με ρωτάς «Τι κάνεις;» και καμιά φορά βάζεις και το…
Read more: Φίλε, έλα απόψε που πονάω
Καυτά χείλη

Ξένο σώμα ήταν η Φραντσέζα σ’ εκείνο το απομονωμένο χωριό με τους σκληροτράχηλους, αμίλητους, στυφούς ανθρώπους, όμοιους με τα σπίτια τους τα πέτρινα. Όλα πάνω της ήταν μια παραφωνία στα αυτιά τους, μια σκλήθρα στα δάχτυλά τους, μια μουντζούρα στον ήλιο τους. Μια θανάσιμη αμαρτία που δεν έκαναν ποτέ, αλλά βάραινε την συνείδησή τους. Δεν…
Read more: Καυτά χείλη
Το ΜανιΧΕΣΤΟ του σουρεαλισμού

Σήμερα κυρίες και κύριοι θα σας μιλήσω για ένα θέμα εξαιρετικά σοβαρό και παρακαλώ οι ευαίσθητες ψυχές ή μάλλον οι ψυχές με τα ευαίσθητα στομάχια να απομακρυνθούν από την οθόνη. (Ναι, εσύ ο κιτρινιάρης και η ξινή η χλεμπονιάρα επίσης πίσω πίσω, μήπως να πηγαίνετε σιγά, σιγά; Εγώ ειδοποίησα ε; Μην λέτε μετά!). Θα σας…
Read more: Το ΜανιΧΕΣΤΟ του σουρεαλισμού
Big brother is watching (over) you

Η πρώτη συνάντηση Λοιπόν εγώ δεν το καταλαβαίνω αυτό! Είσαι ωραίος, είσαι μάγκας, είσαι ο βασιλιάς του κόσμου και το φωνάζεις άμα λάχει από την πλώρη του Τιτανικού αν χρειαστεί. Κινείς τα νήματα της πλάσης, ελέγχεις συνειδήσεις και παίζεις με συναισθήματα, επειδή απλά είσαι εσύ! Ο πρώτος ΚΑΙ ο μοναδικός! Όταν τα πράγματα δυσκολεύουν υγραίνεις…
Read more: Big brother is watching (over) you
Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο

Να γυρίσει να κοιτάξει αν τον κυνηγούσε; Όχι, δεν μπορούσε να πάρει αυτό το ρίσκο. Έπρεπε πάση θυσία να φτάσει στο αυτοκίνητο, εκεί ήταν η σωτηρία του, εκεί μόνο θα ήταν ασφαλής. Όλα ήταν έτοιμα, τα εισιτήρια, τα χαρτιά του, θα εξαφανιζόταν, θα έσβηνε τα ίχνη του, θ’ άλλαζε ζωή, θα γινόταν ένας άλλος, μόνο…
Read more: Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο