-

Το Ορθόδοξο, το Καθολικό και το Δικό μας
Read more: Το Ορθόδοξο, το Καθολικό και το Δικό μαςΤι έγινε παιδιά; Χωνέψαμε χωνέψαμε; Υποθέτω ότι πλέον πάπαλα, όση μαγειρίτσα είχε μείνει ξεχασμένη σε ταπεράκι (και αν όχι, πέτα τη ρε παιδάκι μου, ξίνισε και βρώμισε, δηλαδή κάπου έλεος), εξαφανίστηκαν τα κόκκινα αυγουλάκια είτε με αλατοπιπεράκι και ξυδάκι είτε μέσα σε καμιά σαλατούλα, ότι τσιτσίκο περίσσεψε (ναι ρε φίλε, και όμως υπάρχουν ανάμεσά μας…
-

“Greek lover? Never again!”
Read more: “Greek lover? Never again!”Μεγάλη οικογένεια! Οι Πετρόπουλοι με τ’ όνομα! Φωνακλάδες όλοι τους! Σε κάθε οικογενειακή μάζωξη, πάντα τους άκουγε το τετράγωνο! Φωνές, γέλια, κλάματα, ευτράπελα, καβγάδες, τραγούδια, χοροί, ξανά καβγάδες και ξανά γέλια! Στην μακρόστενη αυλή της κυρά Θοδώρας, πολλά τραπέζια ενωμένα και χίλιοι καλοί χωράνε!Εκείνη την φορά αφορμή ήταν το Πάσχα… Τι Πάσχα κι αυτό! Τίποτα…
-

Η μάνα της νύφης
Read more: Η μάνα της νύφηςΚι έφτασε εκείνη η ώρα… Εκείνη ντε, που λέγαμε από την ώρα που γεννήθηκε η κόρη “Άντε και νυφούλα! Μ ένα καλό παιδί! (όχι σαν τον πατέρα σου, που μου ‘φαγε τα σκώτια, εσύ είσαι έξυπνη, έμοιασες σε μένα, ευτυχώς)” Η πριγκίπισσά μας, βρήκε τον άνθρωπό της κι αποφάσισαν να ενώσουν τις ζωές τους! Αχ…
-

Αγκάλιασε το Χάος σου
Read more: Αγκάλιασε το Χάος σουΜόλις κάθισα σ’ ένα μικρό καφέ εδώ στο χωριό. Ίσως το μόνο καλό πράγμα που έχει αυτό το κατσικοχώρι. Ένας μικρός παράδεισος των nerds, με μια τεράστια βιβλιοθήκη, γεμάτη κάθε λογής βιβλίο, για κάθε γούστο, ένα μεγάλο πάσο γεμάτο πρίζες κι υποδοχές για λάπτοπ, ιταλικός καφές και jazz μουσική. Καταλαβαίνεις γιατί το ερωτεύτηκα από την…
-

Comfortably Numb
Read more: Comfortably NumbΔιάβασα πριν λίγο για την τραγική είδηση για τη νέα επίθεση στη Συρία με χημικά. Νεκροί. Ανάμεσά τους παιδιά. Πολλά. Πάλι. Κάθε μέρα. Παντού. Αυτό το κείμενο γράφεται από τον υπολογιστή του σπιτιού μου. Του ασφαλούς σπιτιού μου. Που όμως, γειτονεύει από κάθε πλευρά, ανεξαρτήτου χιλιομετρικής αποστάσεως, με τους χειρότερους εφιάλτες μου. Ασφαλές. (Είναι;). Για…



