Μπαίνοντας στο δωμάτιο που της είχε παραχωρήσει ο Στέλιος, κλείδωσε την πόρτα κι έλεγξε αν τα παράθυρα ήταν κλειστά. Δεν άναψε τα φώτα, μόνο το μικρό λαμπατέρ δίπλα στο κρεβάτι. Έβγαλε τα ρούχα της και τα δίπλωσε, ακουμπώντας τα σε μια καρέκλα. Έλυσε τα μαλλιά της και τα άφησε να πέσουν πάνω στην γυμνή της πλάτη.
Μπήκε στο μπάνιο κι έκανε ένα γρήγορο ντουζ. Μύριζε ολόκληρη κρεμμύδι και μπαχαρικά. Βγαίνοντας, φόρεσε ένα μαύρο σορτς κι ένα μπουστάκι και κουκουλώθηκε με την ξεθωριασμένη κουβέρτα. Ένιωθε πολύ κουρασμένη, το μόνο που ήθελε ήταν να κοιμηθεί. Άπλωσε το χέρι της στην τσάντα της δίπλα της να βρει το κινητό της, να βάλει ξυπνητήρι στις έξι και να κλείσει τα μάτια της. Δεν κατάφερε να το βρει με την αφή και σηκώθηκε. Έψαξε όλες τις θήκες, κοίταξε κάτω απ’ τα λιγοστά πράγματα που είχε στην τσάντα. Δεν υπήρχε πουθενά.
Έκλεισε τα μάτια και προσπάθησε να θυμηθεί κάθε κίνησή της. Κενό. Ίσως το είχε αφήσει στην κουζίνα. “Γαμwtο!”, είπε χαμηλόφωνα και σηκώθηκε όρθια. Πήγε στην πόρτα, κούμπωσε το δερμάτινό της, φόρεσε τις μπότες της και βγήκε απ’ το δωμάτιο.
Κάνοντας τα πρώτα τρία βήματα, ανάμεσα στα λιγοστά παρκαρισμένα είδε κι ένα που της φάνηκε γνώριμο…
Πισωπάτησε και κρύφτηκε πίσω από μια κολώνα. Το στήθος της άρχισε να ανεβοκατεβαίνει γρήγορα, η αναπνοή της έγινε κοφτή και τα μάτια της σκάναραν τον χώρο. Περπάτησε με προσεχτικά βήματα προς την πίσω πόρτα του μαγαζιού, αυτή απ’ την οποία είχε βγει νωρίτερα. Κοίταξε απ’ το μικρό παράθυρο. Το μόνο που είδε ήταν τη Σάσα να μαζεύει την τσάντα της.
Στάθηκε ακίνητη κοιτώντας γύρω της. Δυο άντρες βγήκαν από ένα δωμάτιο γελώντας χαμηλόφωνα, μα μόλις την είδαν σοβάρεψαν κι απομακρύνθηκαν λίγο ο ένας απ’ τον άλλον. Δεν την κοίταξαν καν και προχώρησαν προς την είσοδο του μαγαζιού.
Όταν είδε την πίσω πόρτα ν’ ανοίγει, κόπηκε η αναπνοή της. Ήταν η Σάσα και στη θέα της εξέπνευσε ανακουφισμένη.
– Γιατί έτσι; τη ρώτησε δείχνοντας τα πόδια της
Η Βίκη κοίταξε προς τα κάτω και συνειδητοποίησε πως φορούσε μόνο το σορτσάκι της.
– Κρύο έχει! επισήμανε η Σάσα, τρίβοντας τα μπράτσα της με τα χέρια της κι έκανε να φύγει
– Σάσα! είπε η Βίκη διστακτικά, κάνοντας τη γυναίκα να γυρίσει προς το μέρος της. Πρέπει να φύγω από εδώ! συνέχισε
Η γυναίκα σήκωσε αδιάφορα τους ώμους και γύρισε και πάλι την πλάτη της στην κοπέλα.
– Στάσου! Χρειάζομαι βοήθεια! Κινδυνεύω!
Η Σάσα την κοίταξε εξεταστικά.
– Δεν μπορώ εγώ βοηθήσω. απεφάνθη και πήγε και πάλι να φύγει
– Θα με σκοτώσει! τα μάτια της Βίκης ήταν θολά
– Στέλιος; ρώτησε με απορία η Σάσα
– Όχι! Ο άλλος!
Η Σάσα πήγε κοντά της και την τράβηξε παράμερα, πιο κοντά στα δέντρα, να μην φαίνονται απ’ το μαγαζί.
– Ποιος σκοτώσει;
– Ένας τύπος. Του χρωστάω. Ήθελε να με μπλέξει. Αρνήθηκα κι έφυγα. Με ψάχνει.
Η Σάσα γούρλωσε τα μάτια και κοίταξε γύρω της.
– Είναι μέσα. Στο μαγαζί. Είδα το αμάξι του.
– Στέλιος δεν αφήνει πειράξουν κορίτσια του. Θα…
– Ποια κορίτσια του; Τι λες; Σήμερα τον γνώρισα τον Στέλιο, σιγά μη μπει μπροστά για μένα.
Η Σάσα έκανε ένα βήμα πίσω και κοίταξε τη Βίκη που έτρεμε κρατώντας τα χέρια της πάνω στα μπράτσα της.
– Όχι κορίτσι Στέλιου;
– Ποιο… Όχι! Δεν είμαι το κορίτσι του Στέλιου!
– Δηλαδή… δε δουλεύεις εδώ; έδειξε τα δωμάτια
– Όχι! Τι εδώ; δεν μίλησε για λίγα δευτερόλεπτα. Εννοείς αν… όχι! Όχι, δεν είμαι… στην κουζίνα με πήρε να δουλέψω.
– Κουζίνα εγώ! διαμαρτυρήθηκε η Σάσα
– Όχι, όχι Σάσα! Δεν θα διώξει εσένα για να κρατήσει εμένα! Για να σε βοηθάω με πήρε!
– Βοηθάει… δε χρειάζομαι βοηθάει… Νόμιζα πήρε για δωμάτια και δεν είχε κόσμο και έστειλε μέσα.
Η Βίκη την κοίταξε παραξενεμένη. Η Σάσα έμοιαζε ακόμη πιο παραξενεμένη.
– Σε παρακαλώ, βοήθησέ με! Πάρε με από εδώ! είπε η Βίκη ικετευτικά
– Δεν μπορώ πάρω. Άντρας δικός μου… με μηχανάκι… Πούμε Στέλιο…
– Όχι! Όχι! Μην το πεις στον Στέλιο! Μπορεί να γνωρίζονται. Μπορεί να… Αφού δεν χρειάζεσαι βοήθεια στην κουζίνα, μπορεί επίτηδες να μου είπε να μείνω, για να με καθυστερήσει και να με προλάβει ο άλλος. Μπορεί να είναι συνεννοημένοι… Για να μείνω εδώ και να με προλάβει ο άλλος και…
– Όχι Στέλιος κακός! Στέλιος βοηθάει! Φωνάξω…
– Σε παρακαλώ! Μη το κάνεις! Θα με σκοτώσει! έκανε δυο βήματα πίσω
– Στέλιος όχι αφήσει. είπε αποφασισμένη η Σάσα κι άρχισε να περπατάει με σταθερό βήμα προς το μαγαζί
Ο ήχος απ’ το κουδουνάκι της πόρτας, έκανε τον Στέλιο να γυρίσει κατά εκεί τα μάτια του. Η Σάσα του έκανε ένα μορφασμό κι εκείνος της έκανε νόημα να πλησιάσει.
– Βίκτορ δεν ήρθε ακόμη. Κρύο έξω. είπε και χαμογέλασε και στον άγνωστο άντρα που μιλούσε με τον Στέλιο
– Εντάξει Σάσα, περίμενέ τον στην κουζίνα. της είπε κοφτά
Η Σάσα μπήκε στην κουζίνα και βιαστικά έβγαλε το κινητό της απ’ την τσάντα της.
– Περιμένεις μακριά, Βίκτορ. Μην έρθεις πάρει ακόμη. Προβλέμο… Όχι, καλά είμαι. Πάρω εγώ μετά. έκλεισε βιαστικά και στάθηκε πίσω απ’ την πόρτα
“Λες να μην την είχα προσέξει;”, άκουσε τη βαριά φωνή του Στέλιου. Κάτι πρέπει να είπε ο άλλος άντρας, αλλά η Σάσα δεν μπόρεσε να ακούσει καθαρά. “Άστο, ναι. Κι αν φανεί, θα σε πάρω. Πάντως να ξέρεις έχω καλό πράγμα εδώ. Ειδικά η Ιβάνκα, είναι… φωτιά!”.
Ο ήχος απ’ το κουδουνάκι της πόρτας, την έκανε να κάνει δυο βήματα πίσω.
– Τι συμβαίνει; είπε ο Στέλιος χαμηλόφωνα μπαίνοντας στην κουζίνα
– Βίκη… είδα έξω. Αυτός… τι;
– Αυτός… άστο… έφυγε. Πού είναι η Βίκη;
– Δάσος.
Ο Στέλιος δεν μίλησε και πήγε να βγει απ’ την πίσω πόρτα της κουζίνας.
– Στέλιος! η φωνή της Σάσα τον έκανε να γυρίσει. Κορίτσι φοβάται. Μη κάνεις κακό.
– Πήγαινε σπίτι Σάσα και τσιμουδιά σε κανέναν. είπε ο Στέλιος και βγήκε σχεδόν τρέχοντας στο πίσω μέρος του μαγαζιού
Κική Γιοβανοπούλου
Συνεχίζεται…