Τέλεια ζωή! Αυτό ακριβώς φαινόταν να έχει η Αγγελική. Η οικογένειά της ήταν επιτυχημένη και αγαπημένη. Στην δουλειά, οι επαγγελματικές κατακτήσεις διαδέχονταν η μία την άλλη. Το αγόρι της ήταν ο τέλειος σύντροφος. Από υγεία έσφυζε. Αυτά τουλάχιστον έβλεπαν οι υπόλοιποι. Ένα αγκάθι είχε μόνο στην καρδιά της. Την παιδική της φίλη, την Αλεξία.
Δεν μιλούσε σε κανέναν πια για εκείνη. Ήξερε όμως πως ό,τι είχε γίνει σήμερα ήταν αποτέλεσμα της προδοσίας της. Η παλιά Αγγελική πίστευε εύκολα, αγαπούσε γρήγορα και πληγωνόταν βαθιά. Η νέα της εκδοχή είχε σηκώσει τείχη προστασίας και δεν μπορούσε εύκολα να τα περάσει κάποιος. Μέχρι που γνώρισε τον Τάκη. Ήταν λίγους μήνες μαζί όμως ήταν σαν να την ήξερε από πάντα. Φυσικά αυτό της κίνησε την περιέργεια. Σαν να είχε απέναντί της έναν καθρέπτη που την έδειχνε πεντακάθαρα όπως ακριβώς ήταν. Τόσο καλά την ήξερε. Λες και την διάβαζε σαν ανοιχτό βιβλίο. Μόνο εκείνος είχε καταφέρει να μπει τόσο βαθιά στην καρδιά της και να ρίξει τις αντιστάσεις της.
Η Αγγελική ένιωθε άσχημα γιατί κρυφά μέσα της κρατούσε ακόμα επιφυλάξεις. Ήθελε να αφεθεί ολοκληρωτικά, μα πάντα κάτι μέσα της φώναζε πως θα την πατήσει ξανά. Δεν ήξερε αν ήταν το ένστικτό της ή το τραύμα από την προδοσία της παιδικής της φίλης. Αυτό το ερώτημα δεν θα έμενε για πολύ ακόμα κρυφό.
Όταν ο Τάκης της ζήτησε πρώτη φορά χρήματα, εκείνη δέχτηκε πρόθυμα. Ήταν ένα μικρό ποσό άλλωστε, τουλάχιστον για τα δικά της δεδομένα. Την δεύτερη φορά όμως, το ποσό ήταν μεγάλο. Ήθελε να ξεκινήσει την δική του εταιρεία και ζήτησε την χρηματοδότησή της για να κάνει το όνειρό του πραγματικότητα. Η Αγγελική είχε έρθει σε δύσκολη θέση αυτή τη φορά. Ήταν ένα μεγάλο ρίσκο από άποψη εμπιστοσύνης. Τα χρήματα δεν ήταν πρόβλημα. Η πίστη της σε εκείνον ήταν.
Του ζήτησε λίγο χρόνο να το σκεφτεί. Από την μία δεν ήθελε να είναι καχύποπτη και να γίνει αυτή το εμπόδιο να πραγματοποιήσει το όνειρό του ο άνθρωπος που την αγαπούσε τόσο πολύ. Από την άλλη, δεν είχε σκοπό να πιαστεί για δεύτερη φορά στην ζωή της κορόιδο. Φαινόταν ότι το φάντασμα της Αλεξίας την ακολουθούσε ακόμα και τώρα στην ζωή της. Ίσως είχε έρθει η ώρα να απαλλαγεί μια και καλή. Πήρε όλα τα στοιχεία που της έδωσε ο Τάκης και τα προώθησε στους συμβούλους της για έλεγχο. Όλα φαινόταν να είναι σωστά. Η εταιρεία αυτή θα μπορούσε να γίνει πολύ κερδοφόρα και να ευνοήσει την Αγγελική. Με αυτά τα δεδομένα αποφάσισε δειλά να προχωρήσει και να απαντήσει θετικά στην πρόταση του Τάκη.
Του πρότεινε να φάνε μαζί σε ένα εστιατόριο το επόμενο βράδυ για να του ανακοινώσει την απόφασή της. Κάτι όμως μέσα της κλωτσούσε ακόμα.
Εκείνο το βράδυ, αντί να πάει στο εστιατόριο, η Αγγελική ξεκίνησε νωρίτερα και πήγε έξω από το σπίτι του Τάκη. Υπολόγισε την ώρα που θα τον έβρισκε να βγαίνει από το διαμέρισμά του. Βγήκε από το αυτοκίνητο και ζήτησε από τον οδηγό της να την περιμένει. Έμεινε κρυμμένη και άκουσε τα πάντα.
«Είσαι σίγουρος ότι θα πει ναι;»
«Φυσικά, αγάπη μου! Είναι τόσο καλά σχεδιασμένη η εταιρεία που σίγουρα θα την συμβούλεψαν να προχωρήσει. Θα επωφεληθεί και εκείνη και εμείς»
«Μόλις υπογράψει θα την περάσεις στο όνομά μου. Μετά θα την χωρίσεις»
«Ακριβώς όπως τα συμφωνήσαμε!»
Η Αγγελική έκανε μεταβολή και γύρισε στο σπίτι της. Απέκλεισε τον Τάκη από κάθε επαφή μαζί της και βεβαιώθηκε ότι δεν υπήρχε κανένα κενό που να μπορούσε να εκμεταλλευτεί για να της κάνει ζημιά. Αφού τακτοποίησε όλα τα θέματα με τους συμβούλους της, ζήτησε να μείνει μόνη. Τότε μόνο έσπασε. Έκλαψε πίκρα μα υποσχέθηκε στον εαυτό της ότι ήταν η τελευταία φορά. Η ζωή της δεν ήταν ποτέ τέλεια. Κι ας νόμιζαν ό,τι ήθελαν οι υπόλοιποι. Εκείνη μόνο ήξερε από τι γλύτωσε.
Η Αλεξία νόμιζε ότι είχε σκεφτεί το τέλειο σχέδιο. Βρήκε ένα εύκολο θύμα, τον Τάκη, που θα έκανε ό,τι του ζητούσε. Τον έβαλε να προσεγγίσει την Αγγελική, να κερδίσει την εμπιστοσύνη της και να δώσει το τελειωτικό χτύπημα. Να την κάνει να χρηματοδοτήσει μια εταιρεία που στην πραγματικότητα θα ήταν δική της. Την είχε τύφλωσε τόσο η κακία της που δεν έβλεπε ότι έτσι έκανε την Αγγελική ακόμα πιο δυνατή. Δεν έβλεπε ότι το μόνο κατάφερνε με τη ζήλια για την επιτυχία της ήταν να καταστρέφει το ίδιο της τον εαυτό. Μπορεί να στέρησε πολλά από την Αγγελική, αλλά ποτέ δεν κατάφερε να κλέψει την λάμψη της. Γιατί έτσι γίνεται με αυτούς τους ανθρώπους. Μένουν πάντα στο σκοτάδι γιατί δεν αντέχουν το φως.
CC
❗❗❗Αν σου άρεσε η ιστορία, τσέκαρε κι αυτές👇👇👇