TheBluez

Προηγούμενο

Ο Διαμαντής ένιωσε ότι η ζωή του θα άλλαζε. Περίμενε να βρεθούν οι κατάλληλοι γαμπροί για να παντρέψει τις αδελφές του και μετά να πάρει και εκείνος σειρά. Έτσι γίνονταν στα μέρη τους. Πού ακούστηκε να παντρεύεται πρώτος ο αδελφός και μετά τα κορίτσια; Ποτέ και για κανέναν λόγο. Το γνώριζε αυτό η Αγάπη και με την σειρά της θα τον περίμενε όσο χρειαζόταν.

Ένα βράδυ του Αυγούστου που το φεγγάρι ήταν ολόγιομο, η μικρή σήκωσε τα μάτια της στον ουρανό και έδωσε μία υπόσχεση στον εαυτό της πρώτα: Δεν θα δεχόταν κανέναν άλλον άντρα εκτός του Διαμαντή. Θα τον περίμενε μία ζωή ολάκερη. Πού να το φανταζόταν ότι αυτή της η επιθυμία θα γινόταν πραγματικότητα;

Ο Διαμαντής έδωσε μία δρασκελιά και πήδηξε στο καΐκι του. Ήταν ήδη έντεκα το βράδυ. Το φεγγάρι γεμάτο, λαμπερό όσο ποτέ άλλοτε είχε αγκαλιάσει τα νερά της θάλασσας που τόσο αγαπούσε και ήταν σαν να χόρευε μαζί τους. Αχ και να είχε την Αγάπη του στην αγκαλιά του σφιγμένη εκείνη την ώρα. Να χόρευαν και εκείνοι κάτω από το φως του και μετά να έκαναν έρωτα… Πώς το τόλμησε αυτό να το σκεφτεί; Ένας άντρας που τιμάει το αντριλίκι του δεν κάνει τέτοιες σκέψεις. Αλλά η αγαπημένη του δεν ήταν μία οποιαδήποτε κοπέλα. Δεν θα την ατιμούσε και μετά να την παράταγε. Όχι, αυτή θα έκανε γυναίκα του. Θα το έφτανε μέχρι το τέλος. Στην ανάγκη θα έφευγε μακριά σε άλλα νερά, σε άλλα καΐκια για να δουλέψει, να βγάλει χρήματα, να προικίσει τις αδελφές του νωρίτερα. Και μετά θα ερχόταν και η δική του σειρά.

Το επόμενο πρωί η Αγάπη ξύπνησε με κέφι. Η μάνα της παραξενεύτηκε, ήταν σίγουρη ότι η μικρή της ήταν ερωτευμένη. Αλλά με ποιόν; Κανείς από το χωριό άντρας δεν της ήταν ύποπτος.
«Ε μικρή μου, για έλα εδώ εσύ! Μήπως μου κρύβεις κάτι;», την ρώτησε η μάνα χαϊδεύοντάς την στα μαλλιά.
Πώς να της κρυφτεί της μεγάλης γυναίκας; Η μικρή ήταν ανοιχτό βιβλίο, αδύνατον!
«Κάθισε μάνα, θα σου πω. Αλλά μη μου φωνάξεις σε παρακαλώ…»

Η γυναίκα της μίλησε γλυκά, να μην την τρομάξει.
«Κάθομαι, ομορφιά μου. Έλα, θα σε ακούσω χωρίς φωνές. Πες μου τι είναι αυτό που σε κάνει να λάμπεις τον τελευταίο καιρό; Αν και κάτι μου έχει περάσει από το μυαλό…»

Η Αγάπη της τα είπε όλα, όσα έγιναν τους τελευταίους μήνες χωρίς να κρύψει ούτε μία κουβέντα. Μόνο για το φιλί δεν της είπε, κοκκίνησε μόνο στην σκέψη ότι θα την έκανε την μάνα να ντρέπεται για λογαριασμό της.

«Μα αυτός δεν είναι καν από το χωριό μας. Είμαστε βουνίσιοι εμείς και αυτός δοσμένος στην θάλασσα. Πώς θα κάνετε χωριό οι δύο σας; Και από την άλλη πόσο θα τον περιμένεις πια; Έφτασες τα δεκάξι. Σε λίγο καιρό θα φτάνουν τα προξενιά στην ποδιά σου. Τι θα κάνεις όταν θα σε ζητήσει κάποιος άλλος; Τι θα πούμε στον πατέρα σου όταν θα τους διώχνεις όλους; Αυτά να σκέφτεσαι και να είσαι έτοιμη για όλα!»