Παραμονή Χριστουγέννων και ο Νικόλας επιστρέφει στη Θεσσαλονίκη για τις γιορτές. Οδηγεί προς το κέντρο της πόλης και η Θεσσαλονίκη τον υποδέχεται όπως κάθε Χριστούγεννα, γεμάτη φώτα, κόσμο και γιορτινή ατμόσφαιρα. Τα πεζοδρόμια ασφυκτιούν από ανθρώπους με σακούλες στα χέρια, παιδικές φωνές και γέλια. Οι μυρωδιές πρωταγωνιστούν στην εορταστική εικόνα με τα κάστανα που ψήνονται…

Δεκαετίες ανάδρομες, γεμάτες συκοφαντίες του περίγυρού της, μα και άλλα πόσα όνειρα, χρώματα κατανεμημένα σε μια ζωγραφική παλέτα. Κάθε βράδυ μετά την δουλειά η Φιλαρέτη έκανε απολογισμό της ημέρας, σκέψεις που την οδηγούσαν σχεδόν πάντοτε στο ίδιο άθροισμα. Σκεφτόταν πόσους αριθμούς της έχουν δώσει στη ζωή της, πόσα επίθετα και ονόματα που ποτέ δεν της…

Ο κόσμος στους δρόμους περπατούσε γρήγορα και πιο βιαστικά από ότι συνήθως. Πολλοί από αυτούς έβαζαν τα χέρια τους βαθιά στις τσέπες προσπαθώντας να ζεσταθούν και άλλοι με κόκκινες μύτες και μάγουλα επιτάχυναν για να βρεθούν σύντομα κάπου ζεστά. Το κρύο ήταν τόσο τσουχτερό που όλοι έψαχναν για “καταφύγιο”. Λίγο πιο κάτω από τον σταθμό…