Ο Μηνάς καβάλησε την μηχανή του και βγήκε από τους πρώτους επιβάτες από το πλοίο “Απόλλων” το οποίο είχε φτάσει στο λιμάνι της Αίγινας λίγο μετά τις οκτώμισι το πρωί με μια μικρή καθυστέρηση. Ήταν αρχές Αυγούστου και η ζέστη ήταν ανυπόφορη.Τα μελτέμια είχαν αργήσει εκείνη την χρονιά και με δυσκολία μπορούσε κανείς να κυκλοφορήσει…

Η Μαρία καθόταν στην ξύλινη πολυθρόνα του σκηνοθέτη με το εκρού ύφασμα στην βεράντα του σπιτιού της, κρατώντας στην αγκαλιά την μικρή της κόρη.Ήταν καλοκαίρι και αν και ήταν αργά το βράδυ εξακολουθούσε να κάνει ζέστη.Η μυρωδιά από το γιασεμί και την κόκκινη μπουκαμβίλια είχε πλημμυρίσει όλον τον τόπο. Τα δύο κορίτσια απολάμβαναν την θέα…

Αίγινα, Κυψέλη, ένα αυγουστιάτικο απόγευμα του 1952. Δύσκολα εκείνα τα χρόνια του ’50 το μόνο που συναντούσε κανείς ήταν η πείνα, η δυστυχία που φέρνει πάντα ένας πόλεμος και πολύ περισσότερο ένας εμφύλιος. Ο παππά – Γιάννης πήγαινε στο νεκροταφείο για να κάνει την παράκληση της Παναγίας. Μια εκκλησία είχε το χωριό και αυτή βρισκόταν…

Άλιμος, 19 Απριλίου 2021 Αγαπημένη μου Δήμητρα, Είμαι σίγουρη ότι θα εκπλαγείς με το γράμμα μου, γιατί το πιο πιθανόν είναι να μην περιμένεις ένα μήνυμα από το μέλλον… Κι όμως μπορεί να συμβεί, γιατί εγώ που σε αγαπάω πολύ και σε νοιάζομαι και με ένα μαγικό τρόπο μπορώ να επικοινωνήσω μαζί σου, σκέφτηκα χθες…