-

Ζωή
Read more: ΖωήΖΩΗ ΜΟΥ!Σήμερα βάδισα στα χνάρια σου…Δεν σε ξεχνώ.Έχω πιει.Φοράω ένα μαύρο παντελόνι και μια μπλούζα.Όπως εσύ.Πήγα στο μαγαζί που πήγες πριν αφήσεις την τελευταία σου πνοή.Περπάτησα τον δρόμο που περπάτησες στα τελευταία σου βήματα.Πέρασα έξω από το εικονοστάσι σου ΖΩΗ ΜΟΥ. ΔΕΝ ΣΕ ΞΕΧΝΩ ΖΩΗ ΜΟΥ.Είσαι το ορόσημο.Είσαι η απόδειξη ότι πουθενά δεν είμαι ασφαλής.Έχω…
-

Μια ντουζίνα δίχρονα!
Read more: Μια ντουζίνα δίχρονα!Ξύπνησες ένα ωραίο πρωινό κι αναρωτήθηκες πού πατάς και πού βρίσκεσαι. Πώς διαγράφεται το μέλλον σου και γενικότερα τι θα κάνεις σ’ αυτή τη ρημάδα τη ζωή που ήρθες.Και το βρήκες! Παιδαγωγικά. Καλά ε, εκπληκτική επιλογή! Πόση ώρα το σκεφτόσουν; Εμένα μου πήρε μερικά χρονάκια, κάποιες λανθασμένες επιλογές και δυο αλλαγές πόλεων για να καταλήξω…
-

Εφιάλτης
Read more: ΕφιάλτηςΣκοτάδι. Παγωνιά. Κανένας δεν υπάρχει τριγύρω μα ‘κείνος τρέχει. Τρέχει όσο πιο γρήγορα μπορεί, αψηφώντας τα πόδια του που δυσκολεύονται να τον ακολουθήσουν, την καρδιά του που κοντεύει να σπάσει, ακόμα και την ανάσα του που δεν φτάνει στα πνευμόνια του. Εκείνος τρέχει κι ο πανικός έχει καταλάβει κάθε σημείο του μυαλού και του κορμιού…
-

Η κυρία του 4ου
Read more: Η κυρία του 4ουΚοιμάσαι. Τι ωραία και καλά! Ξαφνικά μες στον ύπνο σου ακούς το κουδούνι –την τύχη μου μέσα!-. Λες «αν δεν ανοίξω, θα χτυπήσει μια δυο φορές και θα φύγει». Όχι βέβαια. Χτυπάνε ασταμάτητα.Νομίζεις ότι θα σου ανοίξει το κεφάλι απ’ το θόρυβο κι αγανακτισμένη, σηκώνεσαι ν’ ανοίξεις την πόρτα, με σκοπό ν’ ανοίξεις και το…
-

Το γεύμα του Αη Βασίλη
Read more: Το γεύμα του Αη ΒασίληΤο σαλόνι είναι ζεστό. Χριστουγεννιάτικα στολισμένο, με το δέντρο και τη φάτνη στη μια άκρη, κάλτσες πάνω από το τζάκι, γιρλάντες και ένα πολύχρωμο τραπεζομάντιλο στην τραπεζαρία. Τα χαλιά στρωμένα. Τα φώτα σβηστά. Ησυχία επικρατεί.Η ώρα είναι δώδεκα. Μεσάνυχτα. Ξημερώματα Πρωτοχρονιάς. Έξω η θερμοκρασία έχει πέσει κάτω από το μηδέν και το χιόνι λευκαίνει την…
-

Τούλα μου, Τουλίτσα μου
Read more: Τούλα μου, Τουλίτσα μουΕίμαι η Τούλα και είμαι 63 ετών. Εδώ και 2μιση χρόνια, έχω βγει στην σύνταξη. Πραγματικά πώς και πώς περίμενα αυτή τη στιγμή. Να ξεκουραστώ! Να ηρεμήσω κι εγώ επιτέλους. Δούλευα στην Νομαρχία από τα 26 μου, παράπονο δεν έχω βέβαια, αλλά εντάξει, δεν ήταν και η δουλειά των ονείρων μου. Διοικητική υπάλληλος ήμουν. Αχ…
-

Τελευταία εικόνα
Read more: Τελευταία εικόναΘυμάσαι, ρε, πώς ήμασταν κάποτε; Θυμάσαι; Την ανεμελιά μας, το ρεμπέλεμα, τις βόλτες, στα κρυφά πάντα, με τα ποδήλατα, τα μονοπάτια τα περίεργα, στ’ ανάχωμα, δίπλα απ’ το ποτάμι, κάτι μυστήρια σούρουπα, τότε, που κυνηγούσαμε να ξεφύγουμε απ’ τους πάντες; Τον σκύλο τον αλήτη, που γάβγιζε ό,τι κινούνταν, τον θυμάσαι; Τον πιτσιρικά, τον Χρηστάρα, που…

