Το πέτρινο σπίτι του έστεκε θεοσκότεινο. Αρχοντόσπιτο, το θυμόταν στις δόξες του με γλέντια και χαρές. Η μάνα του, η Αναστασιά, είχε την αυλή πεντακάθαρη, γύρω γύρω περιποιημένα πολύχρωμα χαλάκια από λουλούδια και στη μέση έστεκε το πηγάδι πετροστολισμένο με μεράκι από τον συχωρεμένο τον παππού του. Συνήθως στο χωριό σε ένα σπίτι συνυπήρχαν οικογένειες,…

Μία μέρα σαν όλες τις άλλες. Έτσι φαινόταν. Τουλάχιστον στην αρχή. Άλλη μια μέρα της εβδομάδας χωρίς ιδιαίτερες συγκινήσεις. Μέχρι που συνέβη αυτό. Το πρωί χτύπησε το ξυπνητήρι. Το άφησε να χτυπά για κανένα πεντάλεπτο, πριν ορμήξει μέσα η μικρή και αρχίσει να χοροπηδάει στο κρεβάτι. “Σήκω, σήκω!” φώναζε με την τσιριχτή φωνή της. Στοίχημα…

Τίποτα δεν άλλαξε από την τελευταία φορά. Όλα ίδια έμειναν. Μπαίνοντας μέσα βρήκε πάνω στο τραπέζι το παλιό του σετ με λαδομπογιές και τα παλιά του πινέλα. Οι άδειοι καμβάδες στέκονταν στην γωνία και περίμεναν λυπημένοι να γεμίσουν. Ακόμα και το τασάκι γεμάτο ήταν με τ’ αποτσίγαρα της τελευταίας βραδιάς. Πέρασαν κιόλας δέκα χρόνια από…

Ήταν ένα κρύο απόγευμα του Γενάρη. Ο Δημήτρης περπατούσε σκυφτός στους δρόμους του Πειραιά. Κάποιες φορές σήκωνε το βλέμμα, κοιτούσε γύρω την γειτονιά του. Όμως αυτό που αντίκριζε τον απογοήτευε, οπότε γυρνούσε ξανά στις σκέψεις του. Κάποιες φορές έκανε μερικούς μορφασμούς. Σαν να μην περνούσε καλά μαζί τους. Όπως όταν ένα αγκάθι σε ενοχλεί και…