-
Καυσόξυλα μέχρι πάνω
Read more: Καυσόξυλα μέχρι πάνωΌταν ήμουν μικρή, μου άρεσε να με αφήνει η μαμά μου στο μαγαζί του παππού μου, μια αποθήκη καυσόξυλων που διατηρούσε από νέος. Ο παππούς ήταν μεγαλόσωμος, δυνατός και γελαστός κι έτσι, θυμίζοντας ήρεμο γίγαντα και καθώς η αποθήκη μοσχοβολούσε ξύλο, ένιωθα να ζω σε κλασικό παραμύθι, όπου ένα κοριτσάκι χάνεται στο δάσος και εμφανίζεται…
-
Απολογία
Read more: Απολογία“Κόρη μου”, αναφώνησε και άνοιξε το βήμα της για να πάει κοντά της. “Γεια σου, μητέρα”, απάντησε η Περσεφόνη. “Αχ, κορίτσι μου, πόσο μου έλειψες! Για να σε δω. Χλώμιασες”, είπε εξετάζοντας το πρόσωπό της. “Καλά είμαι, μητέρα. Ήρθα με μ…” “Κι αδυνάτησες”, τη διέκοψε. “Δε σε προσέχει ο Καταραμένος; Ζέχνεις θάνατο. Πόσο καιρό έχει…
-
Σκάσε επιτέλους
Read more: Σκάσε επιτέλουςΞύπνησε γεμάτη ενέργεια. Καιρό είχε να κοιμηθεί τόσο καλά. «Τι όμορφη μέρα έχει σήμερα!», είπε αφού άνοιξε την κουρτίνα. Ευτυχώς είχε ρεπό και μια ολόκληρη μέρα μπροστά της να κάνει ό,τι θέλει. Ας φτιάξουμε τώρα το καφεδάκι μας και ας το απολαύσουμε στο μπαλκόνι. Τα παιδιά της ακόμη κοιμόντουσαν. Δεν υπήρχε λόγος να τα ξυπνήσει…
-
Όμορφη ζωή
Read more: Όμορφη ζωή1998 Στο μαιευτήριο ο Άλκης καθόταν σε αναμμένα κάρβουνα. Η Κατερίνα είχε λιποθυμήσει στο σπίτι και ο γυναικολόγος τους είπε να τρέξουν γρήγορα στο νοσοκομείο. Το μωράκι τους, η μικρή τους Άννα, είχε αποφασίσει να έρθει στον κόσμο ένα μήνα νωρίτερα και τα πράγματα ήταν δύσκολα. Οχτώ ολόκληρες ώρες φρικτής αναμονής. Αδέρφια και γονείς δεν…
-
Ένα βλέμμα
Read more: Ένα βλέμμαΜπήκε μέσα στο μαγαζί και χάζεψε για λίγο γύρω του. Μικρό, σκέφτηκε, αλλά του άρεσε. Του το είχε προτείνει παλιότερα ένας φίλος. Οι πέτρινοι τοίχοι και το ξύλινο μπαρ ήταν κάτι που είχε χρόνια να δει. «Κλασσικό ροκάδικο», ψιθύρισε. Κοίταξε γύρω του. Ο μπάρμαν καθόταν και μιλούσε γελώντας στην σερβιτόρα που κρατούσε αμήχανη τον δίσκο.…
-
«Γιατί αν γλιτώσει το παιδί υπάρχει ελπίδα…»
Read more: «Γιατί αν γλιτώσει το παιδί υπάρχει ελπίδα…»Μεγαλώνοντας μάθαμε να στηριζόμαστε στην οικογένειά μας. Εκείνη την οικογένεια που διαλέξαμε εμείς. Τους φίλους, όχι της μιας στιγμής, αλλά εκείνους που μας στήριξαν στην πιο δύσκολη στιγμή μας και χάρη σ’ εκείνους καταφέραμε πράγματα που φάνταζαν ακατόρθωτα. Τι έγινε όμως με τα χρόνια στην άλλη μας οικογένεια; Σ’ εκείνη τη μάνα που κουρασμένη και…
-
O Κυανοπώγωνας
Read more: O ΚυανοπώγωναςΜε κοιτάζει κάθε μέρα. Η σύζυγός μου. Η νέα μου νύφη. Στέκεται στην είσοδο της ειδυλλιακής μας αγροικίας, με ένα γαλήνιο χαμόγελο στα χείλη. Έχει ένα γλυκανάλατο ύφος σκλάβας που είμαι σίγουρος ότι δεν εμφανίστηκε ποτέ στο δικό μου πρόσωπο. Απολαμβάνω τόσο πολύ όμως να το βλέπω στο δικό της. Απομακρύνομαι σιγά – σιγά από…
-
Μάνα
Read more: Μάνα18/6/18 Το μυαλό μου κολλημένο εκεί. 3 χρόνια και κάτι κι εγώ εκεί. Την προηγούμενη μέρα σου ψιθύρισα στο αυτί: “Έλα γρήγορα σπίτι μας μαμά.. Σ’ αγαπώ!” Και ήρθες… μέσα σ’ ένα κουτί. Με ένα μακρόστενο αυτοκίνητο. Απαίσιο. Και πέρασε η ώρα σε μια στιγμή εκείνη τη μέρα. Δεν σε χαιρέτησα όπως ήθελα. Σ’ έβαλαν…
-
Το όνομα
Read more: Το όνομαΗ Κλεοπάτρα ήταν σκληρή γυναίκα. Μανιάτα. Δεν ήταν και καμιά τυχαία. Ο πατέρας της είχε φούρνο στον Κάμπο και ο νονός της ήταν δικηγόρος στην Αθήνα. Στα κτήματα ποτέ δεν πήγαινε για δουλειά. Είχε πάρει άλλωστε προίκα σεβαστή για την εποχή εκείνη. Τον Παναγιώτη τον είχε στη μια ρόδα. Κάθε φορά που πήγαινε να πει…