-
Οι ηλικίες (ή και όχι) της αγάπης
Read more: Οι ηλικίες (ή και όχι) της αγάπηςΗ δουλειά μου είναι τέτοια που μου επιτρέπει και μου επιβάλλει θα μπορούσα ίσως να πω, να βλέπω τη νύχτα σε όλες της τις εκφάνσεις, το άλλοτε χρυσαφένιο και άλλοτε μουντό σούρουπο πηγαίνοντας, την πλανεύτρα νύχτα μέσα από το τζάμι του μπαρ που εργαζόμουν και φυσικά το δειλό μα ελπιδοφόρο ξημέρωμα που με νανούριζε παράδοξα,…
-
Το απέναντι σπίτι
Read more: Το απέναντι σπίτιΗ νύχτα εκείνη ήταν περίεργη. Επικρατούσε μια απόκοσμη ησυχία και στον ουρανό δεν υπήρχε ούτε ένα σύννεφο. Το σκούρο μπλε χρώμα του ουρανού, μαζί με το ασυνήθιστα φωτεινό φεγγάρι, έριχναν ένα παράξενο φως στα κάγκελα των μπαλκονιών των απέναντι σπιτιών, το οποίο αντανακλούσε απευθείας μέσα στο σπίτι μου. Περίεργο. Τράβηξα κι άλλο τις κουρτίνες μου…
-
Λαμά Σαβαχθανί
Read more: Λαμά Σαβαχθανί«Έφυγε λοιπόν… αυτό ήταν, έφυγε» ακούστηκε πάντα ψύχραιμη και λιτή η φωνή του Στάθη, συνεχίζοντας «ώρα θανάτου 7:13 π.μ.» . Ο αδερφός μου, ο μοναδικός συγγενής που έχω στα 78 μου χρόνια, ήταν πάντα τυπικός και ακριβής στην ώρα, γεγονός που πάντα θαύμαζα σαν επίτευγμα πάνω του, αφού εγώ ήμουν γνήσιος άνθρωπος της τελευταίας στιγμής…
-
Η Ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία (Εξαίρεση οι Κυριακές και οι λοιπές αργίες)
Read more: Η Ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία (Εξαίρεση οι Κυριακές και οι λοιπές αργίες)Έχω ανάμεικτα συναισθήματα για τις Κυριακές. Είναι συνήθως ήσυχες, ακόμα και μ’ ανοικτή την πόρτα του μπαλκονιού δεν βουίζουν στ’ αυτιά μου όπως οι πρόγονοί τους τα Σάββατα ή οι διάδοχοί τους οι Δευτέρες. Αν μάλιστα η Κυριακή τυχαίνει να είναι βροχερή, η ρυθμικότητα των μαινόμενων επουράνιων σταγόνων υπερκαλύπτει κάθε άλλο θόρυβο, ανάγοντάς τον σε…
-
Να τις χιλιάσεις τις ρυτίδες σου… κορίτσι μου!
Read more: Να τις χιλιάσεις τις ρυτίδες σου… κορίτσι μου!Η μέρα ξεκίνησε ως συνήθως. Δύο γουλιές καφέ που είχε ήδη παγώσει στην προσπάθειά μου να ξυπνήσω τις μικρές για το σχολείο, μάχη για το ποιος θα μπει πρώτος στην τουαλέτα, μάχη να ντυθούν, να ντυθώ και εγώ και να ρημαδοξεκινήσουμε για το σχολείο. Στην διαδρομή καυγάδες και φωνές, για το ποια έχει ντυθεί πιο…
-
Αγάπη η Θεραπευτική
Read more: Αγάπη η ΘεραπευτικήΟ κόμπος είχε φτάσει στο χτένι που έλεγαν και οι παλιοί. Σήμερα μια φίλη λέει “Η υπομονή μου εξαντλήθηκε και επανακυκλοφορεί…”. Η αλήθεια είναι, πως μια κοινωνική λειτουργό, μια ψυχολόγο βρε παιδί μου, την χρειάζονταν μες στο σπίτι αυτό. Διότι η σχέση ζευγαριού-πεθεράς μύριζε μπαρούτι. Την αγαπούσε η Δωροθέα, δεν μπορώ να πω, αλλά η…
-
Ο πατέρας
Read more: Ο πατέραςTο 1982 γεννήθηκε μια μεγάλη προσωπικότητα. (Eγώ… τι όχι;) Η φωνή του πατέρα μου όταν με κράτησε, έσπασε καθώς ήμουν ο δεύτερος γιος της οικογένειας. Δεν την κράτησα στην μνήμη μου, ήμουν νεογέννητο και απλά είναι μια κατάσταση που μου έχουν περιγράψει. Ένας άνθρωπος που στον βίο του ήταν ήρεμα ταραχώδης και αγαπήθηκε από φίλους…
-
Όμορφο χρώμα το μαύρο
Read more: Όμορφο χρώμα το μαύροΤα παντζούρια ήταν κλειστά. Το φως που κατάφερνε να εισχωρήσει από τις γρίλιες έδινε έναν κιτρινωπό τόνο στα λιγοστά έπιπλα του δωματίου. Σηκώθηκε. Χωρίς χουζούρι, χωρίς τέντωμα. Πετάχτηκε όρθιος, όπως πάντα. Σε κάθε του νευρική κίνηση, η σκόνη επαναστατούσε γεμίζοντας το δωμάτιο. Κάθισε για λίγο στον φθαρμένο καναπέ. Ένα τσιγάρο έχασκε μισοκαπνισμένο στο τασάκι. «Κάτι…
-
Ελπίδα
Read more: ΕλπίδαΛένε ότι πολλές φορές η αλήθεια είναι μπροστά στα μάτια μας, αλλά αρνούμαστε κατηγορηματικά να τη δούμε. Εγώ λέω ότι συμφωνώ. Θέλει μεγάλα κότσια να δεχθείς γεγονότα και καταστάσεις που δε θέλεις, που δεν συμβαδίζουν με αυτά που σκέφτεσαι ή έχεις ονειρευτεί. Είναι βολικό να εθελοτυφλούμε, να τυλιγόμαστε με το πέπλο της ελπίδας, παραβλέποντας όλες…