-
Τα δικά μου Χριστούγεννα
Read more: Τα δικά μου ΧριστούγενναΝαι, είμαι από εκείνα τα εκνευριστικά πλάσματα που αρχίζουν να μετρούν αντίστροφα για τα Χριστούγεννα την ίδια στιγμή που πλατσουρίζουν σε κάποια παραλία. Από μικρό παιδάκι αγαπούσα αυτή την εποχή του χρόνου. Όχι για τα δώρα, άλλωστε σπάνια μας επισκεπτόταν ο “Άγιος Βασίλης”. Μα γιατί όλα ήταν γιορτινά στολισμένα. Τα φώτα της πόλης, τα πολύχρωμα…
-
Ζωή μετά χαμηλών πτήσεων
Read more: Ζωή μετά χαμηλών πτήσεωνΠόσο ενδιαφέρον μπορεί να έχει μια παράσταση βασισμένη σε γνωστά αστεία; Πόσες φορές μπορεί ν ακούσεις ένα αστείο και να γελάσεις ξανά; Αγαπώ το θέατρο, αγαπώ την δύναμή του, την μαγεία του να σε ταξιδέψει με τόσο λίγα σε σχέση με το σινεμά μέσα. Αγαπώ το θέατρο γιατί μόνο εκεί, είσαι εσύ κι ο ηθοποιός…
-
Μια κούπα καφέ
Read more: Μια κούπα καφέ«Τα παγωμένα χέρια της, γράπωσαν με μανία την καυτή κούπα. Ήξεραν πως εκείνη, ήταν η σωτηρία τους…» Ναι, ok. Ας επανέλθουμε στην πραγματικότητα οι θέλουμε-να-λεγόμαστε-συγγραφείς. Ρεαλισμός. Κρύο. Δύο χέρια. Μια κούπα. Τώρα, μάλιστα! Μια κούπα καφέ για να ακριβολογούμε. Όχι τίποτα τσάγια και σοκολάτες ή γάλατα κλπ. Καφές! Το μοναδικό πράγμα που πρέπει να βρίσκεται…
-
Το ρημάδι το άγχος!
Read more: Το ρημάδι το άγχος!Το ρημάδι, το καταραμένο το άγχος! Σε τρώει, σε τρελαίνει, σου διαλύει το σώμα και το μυαλό. Οι δουλειές και οι υποχρεώσεις τρέχουν κι εσύ δεν τις προλαβαίνεις. Έχεις χίλια πράγματα στο μυαλό σου και δεν μπορείς να τα βάλεις σε μια τάξη. Τρέχει με ιλιγγιώδη ταχύτητα, 325 σκέψεις το λεπτό, μια μόνιμη φασαρία επικρατεί…
-
Σκέψεις μέσα σε παρένθεση
Read more: Σκέψεις μέσα σε παρένθεσηΣκέψεις μέσα σε παρένθεση.Τρέχω. Αδειάζω βιαστικά τα ρούχα μου στο πάτωμα και μπαίνω για εξαγνιστικό ντουζ. (Να προλάβω).Αλίμονο. Το σώμα καθάρισε κι η ψυχή εκεί. Επιμονή στην σκουριά.Παίρνω τηλέφωνο την μαμά μου.“Μάνα τι κάνεις; Κι εγώ καλά. Ναι ρε μαμά. Τρώω…”(Τυρόπιτες, σουβλάκια. Μαγειρεύω για το παιδί. Εγώ δεν προλαβαίνω να φάω μαμά)“Πρέπει να σε κλείσω…
-
Αντίο Φίλε…
Read more: Αντίο Φίλε…Περίεργη μέρα, μουδιασμένη, αμήχανη. Κάτι δεν κολλάει, κάτι είναι λάθος. Και όμως είχε ξεκινήσει τόσο καλά το πρωί. Ένα τηλεφώνημα ήταν αρκετό. Ένα νέο. Ένα άσχημο νέο. Δεν μπορεί, δεν άκουσα καλά, πρέπει να το ξανακούσω για να μπορέσω να το επεξεργαστώ. Αποτυχία. Δε μπορώ να το δεχτώ, δεν ταιριάζει το όνομα που άκουσα με…
-
Αφού σ’ αγαπούσα, γιατί έφυγες;
Read more: Αφού σ’ αγαπούσα, γιατί έφυγες;Τετάρτη βράδυ. Κάνει κρύο κι έχω κουρνιάσει δίπλα στη σόμπα. Τυλιγμένη σε μια πλεκτή κουβέρτα και ζεσταίνω τα χέρια μου με μια καυτή κούπα τσάι. Πάντα με λεμόνι, όπως σου άρεσε κι εσένα. Κάνει μοναξιά απόψε. Φυσάει μελαγχολία και λίγη νοσταλγία το τελευταίο δίωρο. Έχω παρατήσει τη στοίβα με τα πιάτα στο νεροχύτη, τα ρούχα…
-
Σάββατο να ‘ναι μάστορα κι ας είναι χίλιες ώρες!
Read more: Σάββατο να ‘ναι μάστορα κι ας είναι χίλιες ώρες!Παροιμία του σοφού λαού, τότε που ο κόσμος πληρωνόταν βδομαδιάτικο και το σχόλασμα του Σαββάτου είχε μια άλλη γλύκα, ε;Τότε που και τα σχολεία λειτουργούσαν το Σάββατο και το τελευταίο κουδούνι ηχούσε αλλιώς βρε παιδί μου.Κι ο κόσμος άλλαξε σιγά σιγά και τσουπ κάποιος σκέφτηκε «βρε, μόνο η Κυριακή τι να σου κάνει; Ας κάνουμε…
-
Νέος Ουρανός
Read more: Νέος ΟυρανόςΞεχνάω. Τώρα τελευταία, όλο ξεχνάω. Με φοβίζει αυτό. Δεν ξέρω αν έζησα όσα έζησα ή αν ήταν αποκυήματα της φαντασίας μου. Προσπαθώ να θυμηθώ πρόσωπα, καταστάσεις, εποχές, μα μου είναι αδύνατο. Μόνο ασύνδετες σκηνές υπάρχουν και σκόρπιες, μέσα στο χρόνο, στιγμές. Όπως εκείνο το βράδυ που καθόμασταν με την Εύα στον λόφο κι αγναντεύαμε την…