Ξύπνησε με ενοχλητικό πονοκέφαλο, ένδειξη ότι δεν θα βρει ηρεμία ούτε σήμερα, παρόλο που έξω είχε καλοκαιριάσει και ήταν χαρά Θεού η ημέρα. Μια «στραβομάρα» ανεξήγητη, και ένα «άδειασμα» την είχε καταβάλει. Ίσως να έφταιγε το άγχος και η κούραση της τελευταίας εβδομάδας, είχε πια σαρανταρίσει, δεν άντεχε τα εξουθενωτικά ωράρια που απαιτούσε η δουλειά…

Πανικός! Να επιβιώσει, μόνο να επιβιώσει. Όταν θα έσωζε την ζωή της, θα μπορούσε να σκεφτεί καθαρά, να τα «βάλει κάτω» να δει τι συνέβη, πώς στην ευχή βρέθηκε σε αυτή την κατάσταση; Έκανε να σηκωθεί από το κρεβάτι, μα το κεφάλι της ζύγιζε εκατό κιλά. Θυμάται! Είχε πιει πολύ το προηγούμενο βράδυ. Είχε φύγει…

Σε μια στιγμή άλλαξαν όλα. Η ζωή του σε καρέ, προβάλει προς στα μάτια του. Στιγμές… πόσες στιγμές θυμάται! Είναι μικρός και γελάει ανέμελος στην αμμουδιά, τον κυνηγάει ο μεγαλύτερος αδελφός του, γελούν ευτυχισμένοι και η μητέρα, τους βρέχει με το νερό της θάλασσας γελώντας. Είναι απόλυτα ευτυχισμένοι! Την επόμενη ημέρα ο πατέρας… φεύγει. Τον…

«Μας διέλυσαν, μας λύγισαν, μα δεν κατάφεραν ποτέ να μας κάνουν να ξεχάσουμε τον τόπο μας…» είπε η γιαγιά Ελένη και δάκρυσε. Και ήταν το δάκρυ της ήρεμο, πονεμένο μα γαλήνιο πλέον, είχε καταλαγιάσει ο θυμός, ο χαμός είχε πάρει άλλη μορφή, είχε δώσει τροφή στην επιβίωση, είχε μετατραπεί σε δύναμη ζωής. Μα οι θύμησες…

Ο Ανδρέας είχε λίγους μήνες επιστρέψει από το Λονδίνο. Επισκέφτηκε τους γονείς του στην Κύπρο και τους ανακοίνωσε πως θα έμενε στην Ελλάδα, είχε ήδη νοικιάσει ένα οροφοδιαμέρισμα στην Γλυφάδα, το οποίο θα διακοσμούσε φυσικά ο ίδιος. «Τι τις έκανε τις σπουδές στα εξωτερικά;», έλεγε η μητέρα του στους θείους! «Χρυσό» τον έκανε να επιστρέψει…

Πόσο θα ήθελε να τρέξει αυτή την στιγμή! Να φύγει, να εξαφανιστεί, χωρίς να την νοιάζει τίποτα και κανένας! Πότε κοίταζε το νυφικό, οικογενειακό κειμήλιο πλέον και πότε τον άντρα που στεκόταν πλάι της, αυτόν που σε λίγο θα ήταν επίσημα ο σύζυγός της! Την είδε στο πανήγυρι της Παναγιάς, λευκοντυμένη να χορεύει, αυτός από…