Το Κυριακάτικο τραπέζι ήταν αγαπημένη παράδοση της οικογένειας, που κρατούσε μια ζωή. Η καθημερινότητα και οι ρυθμοί των μελών της, έντονοι και διαφορετικοί, δεν άφηναν πολλά περιθώρια επαφής τις υπόλοιπες μέρες. Γι’ αυτό και η Κυριακή ήταν ταγμένη στο μάζεμα της οικογένειας. Η Μελίνα, η μαμά, αψηφούσε την κούραση, ετοίμαζε καλούδια για έναν λόχο. Ήθελε…

Πέρασε και η Μεγάλη εβδομάδα, γέμισαν οι εκκλησίες, πέρασε και το Άγιο Πάσχα, ο Χριστός μας σταυρώθηκε, Αναστήθηκε, το μήνυμα διαδόθηκε, με ένα πράγμα να παραμένει σταθερά το ίδιο: Η κουτσομπόλα στο πρώτο κάθισμα αριστερά της εισόδου του ναού. Εικόνα γνώριμη, που δεν αλλάζει, όσα χρόνια κι αν περάσουν. Η ίδια θέση, μόνιμα, σα να…

Το παρατσούκλι της Φανής ήταν “Στρουμφίτα” και ίσως ποτέ άλλοτε να μη ταίριαζε τόσο πολύ παρατσούκλι σε άνθρωπο. Δεν ήταν όμως σαν εκείνα, το κλασικά, που βγάζουν οι άλλοι για κάποιον, από ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του. Η ίδια με τον τρόπο της επέβαλε στους άλλους να την αποκαλούν έτσι, λόγω παρουσιαστικού. Πριν πάει προνήπια, ούσα…

Είχε συμπληρώσει τα προσωπικά του στοιχεία, τις σπουδές του, τα ενδιαφέροντά του και έμενε αναπάντητη η τελευταία ερώτηση, την οποία διάβαζε και ξανά διάβαζε: “Γιατί αξίζεις μία θέση στην ακαδημία;”. “Γιατί το τραγούδι είναι ο τρόπος να σκέφτομαι, να εκφράζομαι, να νιώθω”, συμπλήρωσε στην αίτηση και πάτησε υποβολή. Είκοσι μέρες μετά, τον κάλεσαν από το…

Στην γιορτή του νηπιαγωγείου για την Εθνική επέτειο της 25ης Μαρτίου, ο μικρός Τρύφωνας, που πήγαινε προνήπια, θα έβαζε φορεσιά τσολιά και θα έλεγε ποίημα για τον Κανάρη τον μπουρλοτιέρη. Ο μπαμπάς του, του μάθαινε τα λόγια, την στητή κορμοστασιά σε στάση προσοχής, την κίνηση του δεξιού ποδιού που θα χτυπούσε στο τέλος με δύναμη…

Πρώτη φορά σε αεροπλάνο, λίγο πριν την απογείωση, με τα μάτια κλειστά, έσφιγγε τους κόμπους από το κομποσχοίνι της και κάτι μουρμούριζε μέσα από τα δόντια της. Η κοπέλα στην διπλανή θέση, παρατήρησε την προσπάθειά της να διατηρήσει την ψυχραιμία της, να νικήσει τον φόβο της και χαμογέλασε. Πλησίασε στο αυτί της και ψιθύρισε: “θέλετε…

Κάθε φορά που την έβλεπε να περνάει με το κεφάλι σκυφτό, το βλέμμα χαμηλωμένο, σα να ήθελε να περνάει απαρατήρητη, σα να ήθελε να κρύβει την τόση ομορφιά της, η καρδιά του χτυπούσε δυνατά. Αυτήν ήθελε για γυναίκα του, αυτά τα χείλη ήθελε να φιλήσει κι ας μη τα είδε ποτέ καθαρά, αφού ποτέ δεν…

Η Αρετή, ήταν το μοναδικό κορίτσι από τα τέσσερα παιδιά της οικογένειας και μάλιστα το μικρότερο, αλλά με πολύ μικρές ηλικιακές διαφορές. Από τον πρώτο, είχε πέντε χρόνια διαφορά, ενώ από τον τελευταίο, μόλις 11 μήνες. Μεγάλωνε, βιώνοντας διακρίσεις ανάμεσα σε εκείνη και τα αγόρια αδέρφια της. Το αρσενικό, όπως έλεγαν οι μεγάλοι, ήταν αλλιώς.…