«Καλέ! Γιατί κάνεις τόση φασαρία;»«Ψάχνω ένα ποτήρι να φτιάξω έναν καφέ και δεν μπορώ να βρω πουθενά! Είναι δυνατόν ολόκληρη εταιρεία να μην έχει ένα ποτ… Α! Να! Βρήκα!».Η Αγγελική έπιασε στα χέρια της το μοναδικό γυάλινο ποτήρι που βρήκε στο πάνω ντουλάπι της κουζίνας και το κούνησε όλο χαρά, μπροστά στα μάτια της Έφης.…

“Καλώς την! Άργησες! Γιατί;”. Δεν απάντησε αμέσως… Ούτε καν τον κοίταξε έτσι όπως ήταν φορτωμένη με τις σακούλες. Έβγαλε τα παπούτσια της και ενώ προσπαθούσε να ξετυλίξει, φορτωμένη ακόμα, το κασκόλ της, άρχισε να μιλάει γενικά και αόριστα… “Τι να κάνω; Άργησε το delivery, έκανα μια ώρα να βρω να παρκάρω στα κ@λοστενά και σαν…

«Σε παρακαλώ! Σε παρακαλώ! Σε παρακαλώ!»«Ξέχασέ το!»«Σε παρακαλώ! Σε παρακαλώ! Σε παρακαλώ!»«Αποκλείεται!»«Μα τι σου ζητάω πια; Μια χάρη τόση δα και εσύ δεν μπορείς! Ήμαρτον πια!»«Μια τόση δα χάρη είναι να βγω με τον τύπο που θες να ξεφορτωθείς εσύ;»«Τι σόι αδερφή είσαι εσύ, ρε; Δεν μου αρέσει ο τύπος και μου τον προξενεύουν τα…

Μέχρι και ο ήχος από τα βήματά της, την εκνεύριζε. Περπατούσε γρήγορα σκουπίζοντας τα μάτια και τη μύτη της που έτρεχαν πιο γρήγορα από την ίδια. Τα δάκρυα μούσκευαν τα μάγουλά της, μα δεν μπορούσε να αντιληφθεί τον λόγο. Ok! Ένας χωρισμός, σαν όλους τους άλλους. «Είμαι ακόμα ερωτευμένος με την πρώην μου!». Δεκτό και παντελονάτο.…

– Λοιπόν, κοπελιά, άκου να δεις τι θα κάνουμε!– Ωχ!– Θα σου δώσω να διαβάσεις κάτι και μετά θα παίξουμε ένα παιχνίδι!– Ρε, δεν με αφήνεις στην ησυχία μου;– Έλα μωρέ! Θα δεις θα σου αρέσει… Μόλις τελείωσε η Ζωή τη φράση της, πέταξε με δύναμη στα πόδια της Ρόζας ένα περιοδικό. Ήλπιζε πως με…