-
Δύο ξένοι
Read more: Δύο ξένοιΗ Χρύσα καθόταν αναπαυτικά στην καρέκλα της, κρατώντας το μισογεμάτο με κρασί γυάλινο ποτήρι. Κοιτούσε με ανυπομονησία την πόρτα. Κάτι μέσα της τής έλεγε πως δεν θα ερχόταν. Του είχε καταστήσει σαφές πως αν δεν ερχόταν εκείνος να τη βρει, θα πήγαινε εκείνη και τότε ποιος είδε τον Θεό και δεν Tον φοβήθηκε! Της το…
-
Όταν χαράζει… σε χάνω…
Read more: Όταν χαράζει… σε χάνω…«Ωραία είναι εδώ! Πολύ μου αρέσει αυτό το σημείο! Έχουμε όλη την Αθήνα στα πόδια μας!». Η Κάτια έλυσε τον σφιχτό κότσο που είχε πιάσει τα μαλλιά της και τα άφησε να ανακατευτούν με τον αέρα. Έκλεισε τα μάτια και απήλαυσε τη δροσιά.Το σημείο εκείνο ήταν το αγαπημένο τους. Αυτά τα βραχάκια στην Ακρόπολη είχαν…
-
Θέλω ανθρώπους αναμμένους
Read more: Θέλω ανθρώπους αναμμένουςΕίναι πολύ απλό. Δε θέλω άλλη δηθενιά κι άλλη νεόπλουτη νοοτροπία. Γεμίσαμε με ανθρώπους ψεύτικους, ρηχούς κι αβαθείς. Από ανθρώπους που δεν βλέπουν πιο πέρα από τη σκιά τους… Δε θέλω άλλη κακομοιριά κι άλλη γκρίνια. Χορτάσαμε από «μακάρι να είχα…» κι από «θα ευτυχήσω μόνο αν…». Κανένας δεν κέρδιζε με το να ζει αγκαλιά…
-
Η Κατερίνα
Read more: Η Κατερίνα«Κάποια μέρα θα βρωωωω… ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΛΗΛΕΣ λέξει-ει-εις… κι ίσως τότε σου πω… πόσο μ’ αρέσει-ει-εις… σε πε…» «ΚΑΤΕΡΙΝΑΑΑΑΑ!» «Έλα καλέ! Τι φωνάζεις;» «Κορίτσι μου, δύο ερωτήσεις. Πρώτον, τι έχεις πάθει με τη Μαρίνα Σπανού και δεύτερον, γιατί φωνάζεις;;;» «Δεν φωνάζω. Τραγουδάω μπας και βρω κουράγιο!» «Κουράγιο; Εσύ; Γιατί;» «Προσπαθώ να γράψω ένα άρθρο μπας και…
-
Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένας πρίγκηπας…
Read more: Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένας πρίγκηπας…Μια φορά κι έναν καιρό, μια παγωμένη φθινοπωρινή νύχτα, πριν από πολλά-πολλά χρόνια, γεννήθηκε ένα αγόρι με μάτια και μαλλιά μαύρα σαν την πίσσα, σ’ ένα απομονωμένο κάστρο στην κορυφή ενός βουνού. Οι γονείς του, τον φώναζαν «πρίγκηπα του σκότους» γιατί λάτρευε το σκοτάδι. Ο πρίγκηπας, όσο μεγάλωνε, κλεινόταν με τις ώρες σ’ ένα δωμάτιο…
-
Το ατύχημα
Read more: Το ατύχημαΜπιιιιιιιιιπ… Μπιιιιιιιιπ… Ιιιιιιιιιι… Ιιιιιιιιιιιι…. Μπαμ! «Όχι, ρε ποuστh μου! Όχι! Όχι!». Η Νατάσα είχε ακουμπισμένο το κεφάλι της στο τιμόνι. Δεν τολμούσε να το σηκώσει… Έτρεμε σαν το ψάρι! Μια πόρτα αυτοκινήτου άνοιξε και σε κάθε βήμα του ανθρώπου που βγήκε από το αμάξι σειόταν η γη. «Είσαι με τα καλά σου, χριστιανή μου; Κοίτα…
-
Η ερώτηση
Read more: Η ερώτηση«Πόσο εύκολα θα μπορούσες να με ερωτευτείς;»«Τι ερώτηση είναι αυτή τώρα;»«Εσύ δεν είχες πει κάποτε πως θα μπορούσες πολύ εύκολα να με ερωτευτείς;»«Ναι, η αλήθεια είναι πως το είχα πει!»«Ωραία! Και εγώ ρωτάω ‘πόσο εύκολα θα μπορούσες να με ερωτευτείς;’». Η Νάσια δεν απάντησε αμέσως… Ήθελε λίγο χρόνο να επεξεργαστεί τόσο την ερώτηση, όσο και…
-
Μάρκος & Αγνή
Read more: Μάρκος & Αγνή«Αυτό εδώ, είναι το μωρό μας! Να το ταΐσουμε να μεγαλώσει!»«Και μετά θα παντρευτούμε, εντάξει;»«Μα τι λες, Μάρκο; Είμαστε παιδιά! Δεν παντρεύονται τα παιδιά!»«Καλά! Τότε θα παντρευτούμε όταν μεγαλώσουμε! Εντάξει, Αγνή;»«Εντάξει! Μου δώνεις το γάλα να ταΐσω το μωράκι;» ***** Ο Μάρκος καθόταν στην κουπαστή του καραβιού όπου δούλευε και χάζευε φωτογραφίες της Αγνής στο…
-
Δύο
Read more: Δύο«Όλη μου η ζωή, ένας αριθμός…», συλλογίστηκε η Νατάσα, καθώς έπλεε προς το νησί εκείνο το μεσημέρι του Ιουλίου. Η καταγάλανη θάλασσα της έφερνε στο νου στιγμές απόλυτης ευτυχίας, τις οποίες όμως επισκίαζε αυτός ο αριθμός. Ο αριθμός δύο. Ένας αριθμός ευχή και κατάρα, όπως τον αποκαλούσε πάντα. Είχε πατήσει για τα καλά τα τριάντα…