Η ψηλόλιγνη κοπέλα έπαιζε με την Αθηνά και την Άρτεμη κάπου εκεί στον κάτω κάμπο. Το φόρεμά της είχε το χρώμα της ώχρας, οι πτυχές του διέγραφαν το καλοσχηματισμένο ζουμερό κορμί της, ενώ από τα ανέμελα, κυματιστά μαλλιά της έπεφτε μία αραχνούφαντη λευκή μαντίλα που κάλυπτε τους ώμους της. Ήταν όλες τους τόσο όμορφες, εκθαμβωτικές…

23:30“Δεν ήταν και η πιο έξυπνη επιλογή να περπατήσω την Αεροπαγίτου με γόβες”, μονολόγησε η Ελισάβετ ενώ ένιωθε το πουκάμισο κολλημένο στο δέρμα της. Η βραδιά ήταν γλυκιά και πολύς κόσμος, αν και Τετάρτη, είχε βγει για βόλτα στον πεζόδρομο. Ξεφυσούσε αγανακτισμένη κάθε φορά που έπρεπε να προσπεράσει κόσμο, μέχρι που έριξε μια δυνατή σπρωξιά…

Ο Μανωλιός πήρε την πραμάτεια του στον ώμο, την φόρτωσε στο τρίκυκλο και ξεκίνησε για την καθημερινή του γύρα στα χωριά στα περίχωρα των Χανίων. Σήμερα ήταν η σειρά του Θέρισου. Μακριά του έπεφτε, αλλά δεν έλεγε με τίποτα να το παραλείψει από τις επισκέψεις του. Ο Μανωλιός ήταν ένας πλανόδιος πωλητής. Φόρτωνε το μικρό…

Πλησίαζαν οι πανελλαδικές εξετάσεις και οι δύο φίλες είχαν τεράστιο άγχος. Από το νηπιαγωγείο ήταν μαζί. Δημοτικό, γυμνάσιο, λύκειο, παντού μαζί. Όνειρό τους να περάσουν στη Θεσσαλονίκη και να συγκατοικήσουν. Η Θάλεια ήθελε να σπουδάσει φαρμακευτική και η Ελευθερία αγγλική φιλολογία. Από την πρώτη λυκείου ξεκίνησαν την προσπάθεια με εντατικά φροντιστήρια και πολύωρο διάβασμα. Η…

Έγινα αυτό που δεν ήθελα… Αυτή που πάντα καταδίκαζα, αυτή που πάντα οικτιρούσα.Το τρίτο πρόσωπο. Μαζί και το δεύτερο. Κι όσο εγωιστικό και αν ακούγεται… συγνώμη, αλλά δεν μετανιώνω. «Μην με ρωτήσεις αν σε απάτησα. Μην με ρωτήσεις πώς.Ποτέ δεν ήταν αυτός, του κορμιού μου ο σκοπός» Γιατί, μήπως ήταν του μυαλού μου; Όλα ξεκίνησαν…

Καλημέρα σας,Το όνομά μου είναι Ρόζα. Όχι εκείνη η ναζιάρα με τα σγουρά μαλλιά που λέει και το τραγούδι. Σκέτο Ρόζα! Πριν ξεκινήσω να σας διηγούμαι την περιπέτειά μου, θα ήθελα να σας πω μερικά πράγματα για μένα. Το όνομά μου το πήρα, δεν ξέρω από που, ούτε ποιανού ήταν η ιδέα. Καμιά φορά ακούω…